Dit is wat ik onthoud na 6 interviewdagen op Boektopia: poëzie lezen is niet zo moeilijk als we denken. Echt niet. En als ik vandaag één bundel moet tippen, dan kies ik voor 'Nachtatlas' van Peter Verhelst.
Als ik één boek moet tippen na Boektopia, dan is het dit
Zes dagen lang vierde ik, in het inspirerende gezelschap van schrijvers, dichters, illustratoren en muzikanten, de kracht van het boek op het Radio 1 Boekenfeest, live vanuit Boektopia in Kortrijk. De glans in de ogen van auteurs die hun boek komen voorstellen, de stille focus van illustratoren: ik was danig onder de indruk. Maar mijn favoriete moment? Elke dag opnieuw, de rubriek 'Liefde op het eerste gedicht'.
Het is een hardnekkige misvatting dat dichters zich enkel bezighouden met de grote emoties
Ruth Joos
Wat werkt aanstekelijker dan iemand die met kennis van zaken vol vuur vertelt? Dan verdwijnt die ellendige drempel voor poëzie lezen haast vanzelf.
Dat was precies wat we daar meemaakten: dichters die hun favoriete gedicht kwamen bezingen. En hoe dat zijn effect niet miste.
Daarom: 3 goede redenen om meer poëzie (en Peter Verhelst) te lezen.
Meer instinct, minder hoofd.
Als dit Boekenfeest iets heeft bewezen, dan wel dat poëzie lezen Echt Niet Moeilijk is. Vergeet al die denkbeeldige drempels.
Dichter Astrid Haerens bracht een lichtvoetig gedicht mee van Judith Herzberg. Ze bracht een pleidooi om poëzie net wat lijfelijker te ondergaan, wat meer in je lichaam te laten zinken.
Lees het hardop voor, geniet van de uitwerking en de klank. En vertrouw op je instinct bij het lezen en begrijpen.
Alles is poëzie en poëzie is alles
Het is een hardnekkige misvatting dat dichters zich enkel bezighouden met de grote emoties. Alsof poëzie één lange, larmoyante Geloof-Hoop-Liefde-show is.
Laat hier en daar een bundel rondslingeren, blader tot een gedicht je aanspreekt. Lees het. Klaar.
Ruth Joos
Deze week passeerden er gedichten over door een stad lopen en de geschiedenis voelen fluisteren bij elke stap, over vaker bij je ouders langsgaan voor het te laat is, over de stilte tussen twee woorden dankzij een komma.
Lotte Dodion vertaalde speciaal voor 'Het Radio 1 boekenfeest' een gedicht van Mary Howe over “singulariteit”. Voor we het wisten zaten we bij Stephen Hawking en zwarte gaten. Om maar te zeggen: poëzie is alles.
Tijd is geld
Een constante op 'Het boekenfeest': mensen lezen minder dan ze zouden willen.
Op de vraag “lees je veel?” klinkt overal hetzelfde antwoord (voor de microfoon, in de wandelgangen, in de grote hal): “te weinig.” De tijd ontbreekt, het leven raast, het hoofd is moe, de zon en het zwembad zijn te zeldzaam.
Daarom: poëzie.
De poëzie van Peter Verhelst is als een intieme dans waarin ik maar wat graag opga
Ruth Joos
Laat hier en daar een bundel rondslingeren, blader tot een gedicht je aanspreekt. Lees het. Klaar.
Inzicht en ontroering voor het grijpen in een handomdraai.
En nu we hier toch zijn, een tip. Vrijblijvend, maar toch met enige nadruk: lees 'Nachtatlas', de nieuwe dichtbundel van Peter Verhelst.
In het eerste deel neemt de dichter ons welwillend mee in zijn zoektocht naar stilte. Hij vraagt herhaaldelijk "zeg ja", om zich op die manier van de openheid van de lezer te vergewissen.
Eens die er is, kunnen we de denkbeeldige wereld van de dichter betreden in het tweede deel. Om vervolgens in een pagina's lange litanie op te gaan waarin de dood wordt aangeroepen.
De poëzie van Verhelst wordt steeds meer een ritueel. Het is als een intieme dans waarin ik maar wat graag opga.
