Hilde (68) uit Mortsel beschermt Palestijnse boerderij op Westelijke Jordaanoever tegen kolonistengeweld met haar aanwezigheid

"Vorige week hebben we olijven geplukt", zegt Hilde via videoverbinding. "De oogst was veel lager dan vorig jaar helaas. Nu zijn we volop aan het snoeien." Hildes gezondheid laat het niet toe om elke dag tussen de bomen te zitten. "Op een andere dag maak ik dan salades in de keuken. Hier is altijd werk en je kan rustig bekijken wat je die dag aankan."

In 2017 kwam Hilde hier voor het eerst, via een inleefreis van de organisatie Palestina Solidariteit. "Het bezoek was zo aan mijn ribben blijven kleven. Ik wist dat ik terug zou komen." Ze is er nu voor de tweede keer dit jaar. Naast oogsten en snoeien, is vooral de ‘beschermende aanwezigheid’ belangrijk.

Het Palestijnse dorp Nahalin en de boerderij van de familie Nassar zijn omgeven door 5 Israëlische nederzettingen. "Het gaat razendsnel", vertelt Hilde. "Toen ik hier in 2017 was, was er op de heuvel een heel kleine nederzetting. Dat is nu een echte stad geworden. En ook in vergelijking met april 2025 – toen was ik hier ook – is er immens veel en snel bijgebouwd."

Nochtans zijn die nederzettingen in bezet Palestijns gebied verboden volgens het Internationaal Recht. Maar op de Westelijke Jordaanoever wonen intussen toch meer dan 500.000 Israëlische kolonisten. Velen zijn overtuigd dat zij een bijbels recht hebben om hier te wonen.

Voor de Palestijnse familie is het frustrerend, zo vertelt Daoud Nassar, de eigenaar van de boerderij. "Wij hebben geen elektriciteit en geen water. Aan de andere kant van het hek zie je dan dat er huizen gebouwd worden met verharde wegen, water, elektriciteit, telefoonlijnen, alles wat je nodig hebt. Aan de andere kant van het hek zie je dat mensen anders worden behandeld."

De nederzettingen worden uitgebreid en intussen zijn er ook 2 wegen illegaal aangelegd op privéterrein. 2 rechtbanken hebben dat bevestigd, maar dat verandert niets. "Er is geen handhaving."

De boerderij is al meer dan 100 jaar in handen van de familie Nassar. Dit is de vierde generatie. Op hun vredesboerderij 'Tent of Nations' organiseren ze vrijwilligersprojecten en zomerkampen voor kinderen.

De grond ligt in de zogenoemde Zone C van de Westelijke Jordaanoever. Die Zone C beslaat 60 procent van het gebied en ligt volledig onder Israëlische controle. "De ligging in Zone C betekent dat we hier voor niets een bouwvergunning kunnen krijgen", zo legt Douad uit.

Hilde stuurt een filmpje waarop ze ons rondleidt op de boerderij. "Dit is het familiehuis, met een bevel tot slopen. Op het dak liggen zonnepanelen, ook die hebben een slopingsbevel." Ook de ecotoiletten die geïnstalleerd zijn voor bewoners en bezoekers, hebben van de Israëlische overheid een slopingsbevel gekregen. 

Op de Westelijke Jordaanoever is geweld door kolonisten tegen Palestijnse bewoners en eigendom een groot probleem. Ook de boerderij van de familie Nassar heeft er al mee te maken gehad. Daoud praat er liever niet over. Hij wil de Israëlische buren niet provoceren. Met de aanwezigheid van de internationale vrijwilligers hopen ze dat de kolonisten de Palestijnen gerust laten.

Hilde maakte het vorige week zelf mee. "We waren aan de rand van de boerderij aan het plukken. Aan de andere kant ligt een nederzetting en een jonge Israëlische man begon naar ons te roepen: 'Werk maar niet te hard. Het land is van ons en vroeg of laat is jullie grond ook van ons.' Dat was wel schrikken. Maar tegelijk weet je dat het beschermend werkt, gewoon door hier aanwezig te zijn."

Dat beaamt ook Daoud. "Die internationale aanwezigheid is bemoedigend voor ons. We voelen ons meer beschermd. Daarom waarderen we het werk van Hilde en alle andere vrijwilligers enorm."

De christelijke Palestijnse familie maakt deel uit van de lutherse Kerk. De familie wordt geïnspireerd door geweldloos verzet. "We hanteren 4 principes", zo vertelt Daoud. "We weigeren om slachtoffers te zijn. We weigeren om te haten, want haat vernietigt een mens vanbinnen. We reageren op basis van onze christelijke waarden. We beantwoorden negatieve gebeurtenissen met positieve reacties. En we geloven in rechtvaardigheid."

Het klinkt mooi, maar misschien ook naïef want de spanning overheerst op de Westelijke Jordaanoever met een bezetting die het dagelijkse leven van Palestijnen moeilijk maakt en nu ook een dreigende annexatie. "Ik weet dat het een moeilijke situatie is", zegt Daoud. "Toch houden wij vast aan onze waarden. Als we vandaag het verschil niet voelen, dan misschien morgen. We willen geen vijanden worden. Ik heb niets tegen de mensen die hier aan de overkant van het hek wonen, maar het systeem is onrechtvaardig."

Zelf is Hilde Bossens niet vanuit een christelijke inspiratie hier. "Ik vind het zinvol vrijwilligerswerk", rondt ze af. "Ik ontdek nu voor de tweede keer dat ik het hier heel fijn vind. De visie van de familie Nassar is inspirerend. En ik waardeer dat het leven zo simpel kan zijn, met simpel eten op je bord. Je hebt ook maar één minuut per week om te douchen. Ik vind dat prima. We overleven dat toch? Dan zouden de Nederlanders zeggen: 'We stinken voor de vrede, hé'. Stinken voor de vrede. Dat vind ik wel mooi."