Oud-brandweerman André (105) viert verjaardag in brandweerkazerne: "Dit had ik nooit verwacht"

Een zichtbaar ontroerde André wist niet wat hem overkwam. "Van een verrassing gesproken: dit had ik nooit gedacht. Het zal toch wat tijd vragen om deze dag te verwerken. Ik ben hier vroeger zo vaak geweest."

Al heel vroeg wist André dat hij bij de brandweer wou. "Ik was 9 jaar", zegt hij. "Mijn vrienden en ik liepen graag achter de pompiers aan, maar we werden altijd weggejaagd. Ik dacht, wacht maar tot ik wat ouder ben, dan zul je me niet meer wegjagen."

Op zijn 21e, in 1941, begon hij als stagiair bij de brandweer in Bavikhove. Hij was er vrijwillig brandweerman tot 1980, onder meer als commandant. Maar ook na zijn pensioen bleef hij actief, bijvoorbeeld bij de vriendenkring van de brandweer. En dat allemaal in combinatie met een andere job.

"Ik was vlashandelaar, zoals velen toen", klinkt het. "De roterij was dicht bij de kazerne, dus hoorde ik de sirene goed. Ik heb ook nog de tijd meegemaakt dat klaroenspelers rondreden met de fiets om alarm te slaan. Ach, er is zoveel veranderd. Eigenlijk alles."

Burgemeester van Kuurne Francis Benoit (Burg+) is ook voorzitter van brandweerzone Fluvia en sprong samen met André's familie op de kar om André de verrassing van zijn leven te bezorgen.

"Naar Bavikhove konden we vandaag niet gaan, want daar is geen kazerne meer, maar André kwam ook vaak in Kuurne. En hij is duidelijk onder de indruk. Ook van de 180 kaartjes, trouwens, die hij toegestuurd kreeg in het woonzorgcentrum."

Benoit beaamt dat er heel veel veranderd is bij de brandweer. "Je mag niet vergeten: het is bijna 50 jaar geleden dat André actief brandweerman was. In die 50 jaar is de brandweer een professionele organisatie geworden. Weliswaar nog met heel veel vrijwilligers. Maar branden worden complexer, en dus ook materialen, hoe er getraind wordt, en ga zo maar door."

Ook de familie van André genoot van de verrassing voor vader. Zoon Jacques (73) herinnert zich nog levendig hoe gebrand zijn vader was op zijn taak als brandweerman.

"Voor vader stond alles in het teken van de pompiers. Maar het waren heel andere tijden. Toen de sirenes gingen, wist iedereen in ons gezin welk taakje hij moest opnemen: de kleren klaarleggen, bijvoorbeeld. Of de fiets klaarzetten, wat ik altijd mocht doen. En toen ik wat ouder was, de dieselauto voorverwarmen."

Zoon Jacques werd zelf geen brandweerman, maar 2 andere zonen van André wel. "1 van hen is zelfs een tijd brandweercommandant geweest, net als vader. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan."