Kapitalist, dictator of fanatieke sekteleider? De keuze is aan jou in 'The outer worlds 2'

"Je lijdt aan het 'foot-in-mouth'-syndroom. Je haast je door gesprekken en lijkt een hekel te hebben aan het idee om met anderen te moeten praten. Je antwoorden in gesprekken worden vanaf nu willekeurig voor je gekozen."

Na enkele uren ronddolen in 'The outer worlds 2' lijkt mijn plan om me als briljante gokker door Arcadia te bluffen een stevige knauw te krijgen.

Je mag aan het begin van het spel zelf kiezen wie je bent en wat je sterktes zijn, maar je acties in het spel beïnvloeden niet alleen de gebeurtenissen, maar ook je persoonlijkheid.

Dat is meteen ook de grootste aantrekkingskracht van 'The outer worlds 2'. Afhankelijk van de keuzes die je maakt, krijg je een volledig andere spelervaring dan andere spelers. Je sterktes openen - soms letterlijk - deuren, maar al snel blijkt dat vooral je zwaktes in de verf worden gezet.

Een robot repareren? Sorry, niet handig genoeg. Een deur forceren? Sorry, niet sterk genoeg. Het spel dwingt je constant om op zoek te gaan naar creatieve oplossingen voor een rijk arsenaal aan problemen. 

Dat de makers van 'The outer worlds 2' zichzelf niet heel serieus nemen, blijkt heel duidelijk uit de mediacampagne die rond het spel werd opgezet. Comedian Ben Schwartz kreeg de opdracht om als 'head of sequels' het spel op geheel eigen wijze te promoten. 

Het telwoord in 'The outer worlds 2' verraadt dat het gaat om een vervolg. 'The outer worlds' uit 2019 was een project van Leonard Boyarsky en Tim Cain, de bedenkers van de populaire 'Fallout'-reeks. Voor de 'Outer worlds'-games tappen ze uit hetzelfde dystopische vaatje.

'The outer worlds 2' is nog meer dan zijn voorganger een satire op kapitalisme. En de makers zijn niet bang om (voorzichtig) te bijten in de hand die hen voedt. Toen Obsidian Entertainment het eerste deel uitbracht, was het productiehuis net gekocht door Microsoft. Inmiddels is dat bedrijf nog een heel stuk groter geworden. 

Auntie's Choice, de kapitalistische mastodont die Arcadia wil veroveren is een fusie van de 2 grote kapitalistische vijandelijke structuren uit de voorganger. Een duidelijke verwijzing naar de recente overname van Activision door Microsoft in de grootste gamingdeal ooit.

Een megabedrijf dat het volledige sterrenstelsel wil veroveren en herleiden tot een consumptie-universum. Een goede vijand, toch? Maar wie zijn dan de 'good guys'?

Is het 'The protectorate', de heersende militaire dictatuur die tijdens de eerste uren van het spel vooral onrechtstreeks heel zichtbaar is. "Order is peace, obedience is comfort": de posters aan de muren verraden dat het gedachtegoed van 'The protectorate' recht uit '1984' van George Orwell kan komen. 

Misschien biedt de wetenschap een oplossing? 'The order of the ascendant' is een fanatieke sekte opgericht door een groep rebelse wetenschappers die de mensheid wil perfectioneren met behulp van de 'Universal Equation'. Het doel heiligt daarbij de middelen. 

Help je de kapitalisten de wereld te veroveren, verdedig je het dictatoriaal regime of sluit je je aan bij een machiavellistische sekte? De keuze is aan jou in 'The other worlds 2'.