In het onderzoek naar de moord op Tania Van Kerkhoven (17), die in 1993 werd vermoord in Berchem, zal bijkomend DNA-onderzoek uitgevoerd worden. Dat meldt het parket. Eerder vandaag werd een opsporingsbericht verspreid nadat de zaak door DNA-analyse gelinkt werd aan 2 verkrachtingen in dezelfde periode. De speurders zullen nu DNA afnemen bij verschillende mannen die naar voren zijn gekomen in die onderzoeken.
Bijkomend DNA-onderzoek in onopgeloste moordzaak uit 1993, die gelinkt wordt aan 2 verkrachtingen
Het moordonderzoek op Tania Van Kerkhoven, dat oorspronkelijk niets had opgeleverd, werd vorig jaar heropend met nieuwe onderzoekstechnieken en DNA-onderzoek. Die boden nieuwe kansen om de dader na ruim 30 jaar alsnog te pakken te krijgen.
Dat lijkt nu alvast iets te hebben opgeleverd: het parket gaat ervan uit dat dezelfde dader verantwoordelijk was voor 2 verkrachtingen in 1992 en 1993.
2 verkrachtingen in de buurt van tramterminus op Linkeroever
De eerste verkrachting gebeurde op 30 oktober 1992. Een vrouw die in haar auto stapte aan de toenmalige tramterminus op Linkeroever, werd overvallen door een man. Hij dwong haar met een mes op de passagierszetel en reed met haar naar het Vlietbos, 1,5 kilometer verder. Daar verkrachtte hij de vrouw.
Op 6 januari 1993 werd opnieuw een vrouw verkracht in de buurt van die toenmalige tramterminus. Het slachtoffer was al wat verder beginnen te wandelen, omdat de bus die ze wou nemen, niet kwam. Ter hoogte van het viaduct over de snelweg werd ze gegrepen en in een bos getrokken door de man. Daar verkrachtte hij haar.
Moord op Tania
Tania Van Kerkhoven verdween in de nacht van 16 op 17 juli 1993 nadat ze 's nachts een fuif in Wommelgem had verlaten, haar vriend had afgezet in Deurne en dan naar huis in Edegem reed.
Haar brommer werd netjes geparkeerd, maar niet op slot, teruggevonden in de Van Strydoncklaan in Deurne. Haar lichaam werd de volgende ochtend met verschillende messteken in het Brilschanspark in Berchem gevonden, ruim 10 kilometer verderop.
In de buurt waar haar brommer werd gevonden, werd omstreeks 2.30 uur en 3 uur een kreet gehoord. Dat zou Tania geweest kunnen zijn, die mogelijk met geweld in een auto werd gesleurd.
Witte man van 25 à 30, zwart haar en snor, 1,78 meter lang en mager
De slachtoffers van de verkrachtingen hebben elk de dader beschreven aan de speurders. Het parket spreekt nu van een man met witte huidskleur, zwart haar en toen rond de 25 à 30 jaar oud.
Hij was ongeveer 1,78 meter lang en mager gebouwd. Hij stelde zich zeer gebiedend op en sprak beschaafd Nederlands, met soms een Antwerps en/of Waas accent.
De robotfoto werd gemaakt naar aanleiding van de eerste verkrachting, in 1992. Het slachtoffer beschreef daarvoor een man die ze opmerkte op de tram en die haar indringend was blijven aankijken. Het slachtoffer vertelde dat er wat grijze haren tussen zijn zwarte haren zaten en dat hij een snor had. Hij had ook grote, lichtblauwe ogen.
Het is niet zeker dat die man iets met de feiten te maken heeft, maar de politie zou hem graag spreken, zodat ze deze piste kan afsluiten.
Slachtoffer Patricia vertelt over de verkrachting in een brief
Op vrijdag 30 oktober 1992 bezocht Patricia haar oma in het centrum van Antwerpen. Rond 19 uur kwam ze met de tram terug aan op Linkeroever. Op de tram zat een man die haar "indringend" aankeek. Ze stapte af aan de toenmalige terminus, en wandelde naar haar auto die verderop geparkeerd stond.
Toen ze in haar auto zat, werd op haar raam gebonkt. Toen ze uit paniek opendeed, duwde een man haar terug in de auto en diende hij haar verschillende messteken toe. De vrouw zat intussen verlamd op de passagiersstoel. De man nam plaats achter het stuur, startte de auto en reed weg.
De dader reed samen met Patricia naar het Vlietbos, zo'n 1,5 kilometer verderop. Daar trok hij de vrouw aan haar haren mee naar open plek in het bos, waar hij haar verkrachtte. "Op het einde van de verkrachting, vroeg ik of ik mocht gaan", zegt Patricia. "Zijn antwoord: 'ge hebt geluk dat ik u niet vermoord'."
De vrouw liep weg en kwam uit op een autoweg. Daar werd ze opgepikt door een vrachtwagenchauffeur, die haar vervolgens afzette aan een tankstation. Daar kwam de politie haar ophalen.
"Ik heb het altijd geweten, dit verhaal zou nog een staart krijgen", vertelt Patricia. "Ik ben rijp genoeg om mee te werken, het is mijn morele plicht naar de vrouwen en hun families toe die het niet meer kunnen navertellen. Misschien kunnen er door deze getuigenis dingen opgelost geraken en situaties vermeden worden."
Gerecht zoekt ook nog eventuele andere slachtoffers
Parket en politie zoeken nu getuigen die in de omgeving van een van de feiten waren en mogelijk iets of iemand opmerkten of die de man herkennen. Mensen die mogelijk ook slachtoffer van hem werden, maar nooit aangifte deden of van wie de zaak nooit aan deze zaken gelinkt werd, mogen zich ook melden.
De politie contacteren kan via opsporingen@police.belgium.eu of op het gratis nummer 0800/30300.
Bijkomend DNA-onderzoek
Het gerecht gaat ook bijkomend DNA-onderzoek voeren, klinkt het. "Dat onderzoek zal gevoerd worden op basis van een lijst met namen die in de loop der jaren in het onderzoek naar voren zijn gekomen. Alle mannen die op die lijst staan zullen binnenkort per brief worden uitgenodigd om hun DNA af te staan."
Het gaat om mannen die terugkomen in alle 3 de dossiers. Om hoeveel mannen het gaat, wil het parket niet kwijt.
Regionaal nieuws uit Antwerpen




