In Boekhoute, in Assenede, zijn bij de archeologische opgravingen van 2 jaar geleden 53 skeletten gevonden. De oudste skeletten dateren uit de 10e eeuw. Dat blijkt uit een analyse van het Agentschap Onroerend Erfgoed. Volgens onderzoeker Sam De Decker zijn de skeletten het bewijs dat Boekhoute een van de oudste dorpen is van de streek.
Boekhoute
Twee jaar na archeologische opgravingen in Boekhoute: sommige skeletten blijken afkomstig uit 10e eeuw
Marie Goossens
Gepubliceerd:
Na de vondst van de resten werd een uitgebreid onderzoek gevoerd door het Agentschap Onroerend Erfgoed in samenwerking met archeologen van BAAC Vlaanderen. Dat onderzoek levert enkele verrassende inzichten op.
Boekhoute ouder dan gedacht
"Uit de dateringen blijkt dat hier rond het jaar 1.000 al een kerkhof aanwezig was met een kerk en een dorpsgemeenschap", vertelt Sam De Decker van Agentschap Onroerend Erfgoed. "Boekhoute is dus meer dan 100 jaar ouder dan wat we tot nu dachten." Daarmee is Boekhoute een van de oudste dorpen van de streek.
Oudere vissersgemeenschap
De opgraving werpt ook een nieuw licht op het ontstaan van de havens en de vissersgemeenschap van Boekhoute, die tot vandaag bepalend zijn voor de identiteit van het dorp. Uit de analyse van enkele skeletten kon namelijk afgeleid worden dat vis vanaf de 14e eeuw een prominentere plaats kreeg op het menu van de dorpsbewoners.
Die datering komt overeen met het ontstaan van de Braakman rond 1375. Dat is een voormalige zeearm van de Westerschelde, die tot in Boekhoute kwam. Die verbinding met de zee vormde toen een aanleiding voor de lokale bevolking om een eerste vissershaven uit te bouwen, vlak bij het dorpscentrum. "Tot nu toe spraken we over 3 vissershavens, maar we kunnen nu aantonen dat er nog een 4e, veel oudere haven bestond", zegt De Decker.
Doorsnee bevolking
Uit analyses blijkt dat de opgegraven mensen tot de doorsnee bevolking behoorden. "Het waren eerder arme mensen die hard werkten en geen toegang hadden tot goede gezondheidszorg. Het gaat dus om een doorsnee Vlaamse bevolking in de middeleeuwen."
Veel kinderskeletten
Opvallend is dat veel van de gevonden skeletten van kinderen zijn. Dat kan echter te maken hebben met de plaats waar gegraven werd. "Als dat toevallig een hoekje was waar kinderen begraven werden, dan kan dat het grote aantal verklaren", legt De Decker uit. "Zeker is dat er nog veel meer lichamen op die plek aanwezig zijn."
Uit respect voor de overledenen wenst Agentschap Onroerend Erfgoed geen foto's te tonen van de skeletten zelf.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd: