Dat Poetin opnieuw met Trump wil gaan praten, is geen toegeving, maar een doelbewuste tactiek van de Russische president. Poetin koopt vooral tijd, door Trump het idee te geven dat hij vooruitgang boekt in zijn bemiddeling tussen Rusland en Oekraïne. De Oekraïense president Zelensky keert ondertussen met lege handen terug uit Washington.
Poetin houdt Trump aan het lijntje met nieuwe ontmoeting, maar daarmee is vrede in Oekraïne niet dichterbij
Paulien Lambert
Gepubliceerd:
De Oekraïense president Zelensky was naar Washington gekomen om Donald Trump een laatste zetje te geven. Oekraïne zou eindelijk Amerikaanse Tomahawk-langeafstandsraketten kunnen kopen. Felbegeerd wapentuig, waarmee het Rusland zou kunnen raken waar het pijn doet. Een opsteker, na bijna 4 jaar ongelijke strijd.
Maar nog voor Zelensky uit het vliegtuig was gestapt, had de Russische president Poetin het gras voor zijn voeten al weggemaaid.
Terwijl de Oekraïense president in de lucht hing, had Trump een twee uur durend telefoongesprek met Poetin. Dat ging voor een groot deel over de mogelijkheden van handel tussen Rusland en de Verenigde Staten, wanneer de oorlog tussen Rusland en Oekraïne voorbij zou zijn.
Trump verkondigde ook dat hij en Poetin elkaar opnieuw zouden ontmoeten in Boedapest, mogelijk over 2 weken al.
Een extra blamage op het imago van Hongarije zal waarschijnlijk het enige tastbare resultaat van dat gesprek zijn. Maar dat Poetin instemde om opnieuw aan tafel te komen, was voor Trump genoeg om alweer van “grote vooruitgang” te spreken.
Zelensky gaf er noodgedwongen een draai aan: Rusland is zo bang dat Oekraïne de Tomahawk-raketten zal krijgen, dat Poetin nu wel moet onderhandelen.
Het valt inderdaad niet te ontkennen dat de wapens voor Oekraïne een extra troef zouden zijn. Maar of ze de balans in de oorlog kunnen keren is minder stellig te zeggen.
De Tomahawks kunnen grote schade aanbrengen aan olieraffinaderijen en dronefabrieken in Rusland, maar Poetin lijkt meer beducht voor de wig die ze kunnen drijven tussen hem en Trump.
Als Trump ermee instemt om Oekraïne de wapens te laten gebruiken, is dat een duidelijk teken dat de loyaliteit van de VS toch meer bij Oekraïne ligt. En dat hij het oor van Trump kwijt is.
Trump rolt de rode loper uit voor Poetin in Alaska
Dus sprak Poetin de taal die Trump verstaat: hij spiegelde de Amerikaanse president een toekomst vol winstgevende economische samenwerking met Rusland voor.
Voor zover we weten beloofde de Russische president niet om de oorlog in Oekraïne te stoppen. En zei hij ook niet dat hij daarover wil spreken met Zelensky. Dat Poetin ook de voordelen van economische samenwerking met de VS begrijpt, lijkt voor Trump genoeg bewijs dat hij ook een einde aan de oorlog wil. Zelfs al toont hij dat niet in daden.
Dat herhaalde Trump nog eens in de aanwezigheid van Zelensky: "President Poetin wil een einde aan de oorlog, en president Zelensky wil een einde aan de oorlog. Ze moeten alleen een beetje overeenkomen!'
Maar de Oekraïense president verwoordde het eerder als volgt: "Rusland kan met woorden niet tonen dat het klaar is voor vrede. Die schieten Poetin nooit tekort. Het kan wel stoppen met bombardementen en moorden, maar daar zit het probleem."
Rusland kan met woorden niet tonen dat het klaar is voor vrede
Volodymyr Zelensky
Trump blijft er dus van overtuigd dat hij Poetin zo ver zal krijgen om een deal te sluiten over Oekraïne, door op hem in te praten. "Daar ben ik redelijk goed in", zegt Trump zelfzeker tegen journalisten voor zijn gesprek met Zelensky. Dat de ontmoeting in Alaska bewezen heeft dat dat niet zo is, is hij blijkbaar vergeten.
De Amerikaanse president haalde toen alles uit de kast om Poetin met veel grandeur te ontvangen in de VS. De volgende stap moest een top tussen Poetin en Zelensky worden, maar die is er nooit gekomen.
Er zijn geen aanwijzingen dat er sindsdien iets veranderd is in de houding van Poetin. Het lijkt er dus niet op dat hij nu wel toegevingen zou willen doen om een staakt-het-vuren te sluiten, en met Zelensky aan tafel zou willen gaan.
Heruitgave van het Midden-Oosten?
Maar Trump voelt zich gesterkt door zijn relatieve succes in het Midden-Oosten, waar hij een staakt-het-vuren kon forceren tussen Israël en Hamas. De vraag is of hij dezelfde werkwijze zomaar kan gebruiken in een ander conflict.
Want de oorlog van Rusland tegen Oekraïne is niet dezelfde als die tussen Israël en Hamas. Trump heeft ook helemaal niet dezelfde hefboom over Poetin die hij had over Netanyahu, als belangrijkste bondgenoot en wapenleverancier van Israël.
Tegelijk weet Poetin als geen ander hoe hij de lont uit het kruitvat van Trumps frustraties moet halen. Telkens wanneer de Amerikaanse president zijn geduld begint te verliezen over een gebrek aan vooruitgang in het vredesproces, en dreigt met ultimatums en sancties, zet Poetin de deur weer op een kier. Om ze daarna geruisloos weer te sluiten.
Zelensky moest gisteren dus weer van Trump aanhoren hoe de oorlog in Oekraïne de zoveelste oorlog is die hij zal oplossen. En hij moest hem ook weer bedanken voor zijn inspanningen. Maar niet voor de Tomahawk-raketten, want die blijven voorlopig in Washington.
