"Help, mijn vader is dolverliefd op vrouw die niet bestaat": hoe datingsites AI gebruiken om oudere singles geld af te troggelen

Op het eerste gezicht lijkt Jump4Love (J4L) een interessante optie voor singles die op zoek zijn naar een Oekraïense of Russische vriendin. Om te chatten met vrouwen moeten mannen credits kopen aan prijzen die variëren van 40 credits voor 30 euro tot 900 credits voor 379 euro. Mannen betalen per bericht en per letter. Of ze kunnen hun credits besteden aan digitale geschenkjes.

In ruil krijgen mannen de kans om contacten aan te gaan met duizenden aantrekkelijke profielen. Alleen blijkt uit onderzoek van VRT NWS dat die foto’s op tal van andere louche datingsites staan, zoals LadaDate of RealEuropeanBeauty. De profielfoto’s blijken weggeplukt vanop sociale media of Shutterstock.

Op J4L worden duizenden Oost-Europese vrouwen 'aangeboden'. Nieuwe gebruikers worden  onmiddellijk bestookt met tientallen avances van aantrekkelijke dames. 

In de gebruiksvoorwaarden van J4L staat dat de site werkt met onderaannemers die “communiceren op een manier die kan stimuleren om geld uit te geven op de website”.

De site sluit niet uit "dat je chat met een vertaler die AI gebruikt om gesprekken te voeren in de taal van de gebruiker”.

J4L meldt ook dat “de persoon waarmee je chat niet altijd een vrouw is” én dat AI-modellen worden gebruikt, "maar dan enkel voor het genereren van beeldmateriaal". Het staat in de voorwaarden, maar er zijn weinig mensen die dat helemaal lezen.

Het overkwam Ronny (57), die zich na een huwelijk van 15 jaar en een scheiding opnieuw op datingsites waagde. “Ik wilde een vrouw leren kennen uit Oekraïne”, vertelt Ronny. “Maar via J4L ontmoette ik een vrouw uit Parijs.” 

“We hadden 3 maanden lang contact via chat. Een dure grap, want één chatbericht kost bijna een euro. Als je maandenlang berichten uitwisselt, ben je snel honderden euro’s kwijt.” 

Ronny bleef chatten, in de hoop dat het tot een date zou leiden. “Ze stuurde mooie foto’s, ze schreef zelfs terug in perfect Nederlands. Dat was achteraf bekeken een rode vlag.” 

Ergens afspreken of videobellen, was onmogelijk. “Haar telefoon was stuk of ze had een slechte internetverbinding of geen tijd.”

Chatgesprekken met een andere ‘dame’ op J4L volgen hetzelfde scenario. “De gesprekken waren onsamenhangend. Vaak had ik het gevoel dat ik chatte met de ochtend-, middag- of avondshift op een callcenter. De toon was telkens anders.”

Ronny beseft dat hij aan het lijntje wordt gehouden. Op dat moment is hij al 1.000 euro kwijt.

Ronny vermoedt dat de profielen op J4L medewerkers zijn van een chatdienst die tegen betaling contacten aangaan met singles om hen zolang mogelijk en zoveel mogelijk geld afhandig te maken.

“Ik ben enorm teleurgesteld”, besluit Ronny. “Ik raad iedereen aan om eerst reviews op te zoeken van datingsites. Als het te mooi lijkt om waar te zijn, moet je oppassen.”

Sommige gebruikers verliezen elke maand geld, maar weigeren te geloven dat de ‘vrouwen’ die ze ontmoeten op J4L geen echte vrouwen zijn, tot grote frustratie van hun omgeving. “Onlangs ontdekte ik dat mijn vader al 10 maanden contact heeft met iemand op J4L”, getuigt Pieter (35).

“Hij noemt die vrouw intussen zijn vriendin. Mijn vader is bijna 80 jaar oud en hij is nogal naïef op vlak van online dating.” De jonge vrouw met wie de vader van Pieter contact zou hebben, beweert een dertiger uit Oekraïne te zijn.

Online zoekwerk maakt duidelijk dat J4L een ronduit slechte reputatie heeft. “De profielfoto’s van de vrouwen zijn geen zelfgemaakte kiekjes, maar professionele studiofoto’s.” 

Pieter beslist zelf een account aan te maken. “Ik heb het zogezegde lief van mijn vader snel gevonden. Ik zei dat ik interesse had en ze antwoordde meteen dat het wederzijds was. De erotisch getinte foto’s die ze me stuurde, waren dezelfde foto’s die mijn vader ontving.” 

De briefwisseling tussen Pieter en de Oekraïense 'vriendin' van zijn vader blijkt ook deels AI-gegeneerd. “Elke mail die ik van haar kreeg, voelde nep aan."

Volgens Pieter probeert J4L zoveel mogelijk munt te slaan uit de contacten tussen alleenstaande mannen en digitale versies van verleidelijke Oost-Europese vrouwen. “Dat doen ze door kleine bedragen te vragen in ruil voor digitale geschenken, zoals parfum.”

Wanneer Pieter het profiel rapporteert aan J4L, wordt de ‘vrouw’ verbannen. Toch blijkt het profiel nog te bestaan. “Maar dan wel met een andere profielfoto”, weet Pieter.

Uit bankuittreksels blijkt dat de vader van Pieter bijna 6.000 euro heeft besteed aan J4L. Pieter probeerde contact op te nemen met J4L, maar kreeg nooit een reactie. ”Intussen blijft mijn vader hopeloos verliefd op iemand die niet bestaat.” 

Het fenomeen is niet nieuw, maar blijkt moeilijk uit te roeien. Dat beseft ook minister van Consumentenzaken Rob Beenders (Vooruit). “Het is onaanvaardbaar dat kwetsbare of oudere mensen financieel en emotioneel worden misleid door diensten die menselijk contact beloven", zegt Beenders. "Ik roep slachtoffers op aangifte te doen bij de politie en melding te maken bij ConsumerConnect van de FOD Economie."

"Het is belangrijk dat we dit bespreken aan de keukentafel. Mensen die op deze manier misleid worden, zijn vaak eenzaam. Door te praten met vrienden of familie, wordt duidelijk dat de liefde niet echt is.”

De zoektocht naar de organisatie achter J4L zit vol vreemde wendingen. Bankafschriften van Pieter en Ronny tonen aan dat betalingen aan J4L zijn gekoppeld aan twee bedrijven: Omega JL LP en J-Profit Operations.

Omega JL LP is gevestigd in Edinburgh, maar heeft ook een adres in Rosyth, in Schotland. Beide locaties zijn populaire bestemmingen voor postbusfirma’s, die niet verplicht zijn om een eigenaar openbaar bekend te maken.

J-Profit Operations staat op naam van Andreas Philokyprou. Hij heeft een kantoor in de Grieks-Cypriotische stad Nicosia en is naast professor stedelijke ontwikkeling ook ere-consul-generaal van de Seychellen. Het consulaat van de Seychellen staat in Cyprus geregistreerd op hetzelfde adres als J-Profit Operations.

VRT NWS nam telefonisch contact op met Philokyprou om te vragen wat zijn rol is in de werking van J4L. "Ik ken u niet en zal dus niet via de telefoon antwoorden op dit soort vragen", laat hij weten.

Daar stopt het niet: Philokyprou was ook ondervoorzitter van de lokale afdeling van Imperial Othodox Palestine Society (IOPS), een religieuze organisatie gevestigd in Moskou. "Nu ben ik niet meer betrokken bij IOPS", verzekert hij. De link tussen J4L en orthodoxe christenen wil hij ook niet toelichten. "Daar heb ik niets op te zeggen."

De directeur van IOPS is Sergey Stepashin, een man die ooit 3 maanden premier van Rusland was onder president Boris Jeltsin én die volgens de Russische overheid bevoegd was voor contraspionage-operaties.

IOPS heeft kantoren in Rusland, Jeruzalem, Bethlehem, Amman (Jordanië), Larnaca (Cyprus) en Varna (Bulgarije). Volgens verschillende bronnen tracht IOPS een rol te spelen in het promoten van Russische belangen in het Midden‑Oosten, op humanitair, religieus en diplomatiek vlak.

Datingsites worden meestal gebruikt om nieuwe contacten aan te gaan, al lijken de ondernemingen achter zulke lucratieve sites ook zelf intrigerende banden te hebben met overheden en religieuze organisaties.