"Ik heb heel wat nieuwe inzichten over mijn vader. Een stevige avond, die ik nog steeds aan het verwerken ben." Dat vertelt comedian Alex Agnew aan VRT NWS over de passage in 'Het huis' waar hij plots met zijn halfzussen aan tafel zit. Familieleden die hij "nooit zou hebben ontmoet in zijn leven", was het niet door de plotse verrassing van Eric Goens.
Alex Agnew ontmoet voor het eerst zijn halfzussen in 'Het huis': "Er is een Alex voor en na dat moment"
Wanneer Alex Agnew zijn relaas doet bij VRT NWS over de 24 uur die hij gespendeerd heeft in 'Het huis', is hij nog steeds onder de indruk. "Hoeveel avonden in je leven heb je waarvan je denkt: 'Er bestaat een Alex voor en na dit moment.' Wel, die avond was er letterlijk zo eentje."
Niet onlogisch, als je ziet wat programmamaker Eric Goens voor hem in petto heeft. Nadat hij enkele vragen stelt over de Britse vader John Agnew, een held en duivel voor zoon Alex, start er een verrassende video: de 2 halfzussen van Agnew hebben een boodschap voor hem opgenomen.
Die 2 halfzussen komen uit een eerste huwelijk van John Agnew. Hij trouwde op zijn 19e in Engeland en kreeg 3 kinderen: Dean, Kerrie en Julie. Die 3 kinderen liet hij op zijn 28e achter. Slechts enkele keren vertelt hij over hen bij zijn Belgisch gezin met zoon Alex.
Het is een grote verrassing dus wanneer Alex zijn 2 halfzussen op het scherm ziet. "Een heftige ervaring, maar ik reageerde er heel positief op, merkte ook Eric. Daarom durfde hij later op de avond een stapje verder te gaan. Hij had mijn 2 halfzussen uitgenodigd en plots was daar de eerste echte ontmoeting."
Een goed risico
"Een groot risico" noemen heel wat vrienden en kennissen van Agnew die gebeurtenis. De comedian zelf is vooral dankbaar dat hij niet meer "my dad", maar ook "our dad" kan zeggen. "Ik denk dat als Eric dit niet geregeld had, ik die mensen uiteindelijk nooit had leren kennen."
Het is zot wat DNA doet en hoe snel je je op je gemak kan voelen bij mensen
Alex Agnew
Dat hij 2 halfzussen en 1 halfbroer had, was hem namelijk wel eens verteld door zijn vader op zijn 12e, maar ondertussen dacht hij dat zijn Engelse familie geen boodschap had aan een Belgische man voor hun deur. "Ik dacht altijd: 'Wie weet haten die ons, want bij ons is mijn vader wél gebleven'."
Aan hoe hartelijk die avond verloopt, is duidelijk dat daar geen sprake van is. "Het is zot wat DNA doet en hoe snel je je op je gemak kan voelen bij mensen", zegt Agnew daarover. Het duurt niet lang voordat ze foto's bovenhalen en het drietal verhalen uitwisselt.
"Ik wilde soms niet weten wat er allemaal klopt van mijn vader zijn coole verhalen. De legende is te groot in mijn hoofd. Never let the truth get in the way of a good story. Maar mijn ogen gingen wel open toen ik alle verhalen van Julie en Kerrie hoorde. Ik ben vooral met mijn neus op de feiten gedrukt over hoe weinig van zijn verhalen echt waren."
Wat Alex het meest geraakt heeft tijdens die ontmoeting, is dat er 1 belangrijk persoon niet bij was: zijn halfbroer Dean. Hij is op zijn 39e overleden aan een levercirrose. "De alcohol heeft hem parten gespeeld. Hij heeft gewoon nooit verwerkt dat zijn vader is vertrokken."
"Ik had graag met Dean gebabbeld om te zeggen dat ik het begrijp. Aan de verhalen te horen, leken we erg op elkaar, dus ik denk dat ik hem ook echt een toffe gast had gevonden."
Bubbel van vader als idool doorprikt
"Hij zag onze vader ook echt als zijn idool. Mijn vader voetbalde, dus Dean voetbalde. Vanaf het moment dat hij is vertrokken, heeft Dean nooit nog een voetbal aangeraakt." Die bewijsdrang naar zijn vader toe, is iets wat Agnew zelf vaak aanhaalde als motivatie. "Mijn papa was mijn superman."
Ik besefte dat de dingen die ik ondertussen heb gedaan veel indrukwekkender zijn dan veel van de zaken die hij 'zogezegd' gedaan heeft
Alex Agnew
Dat is veranderd na de gesprekken met zijn halfzussen. "Toen dacht ik plots: 'Ik heb altijd geprobeerd om jou te imponeren, maar misschien is het tijd dat jij mij imponeert.' Ik besefte dat de dingen die ik ondertussen heb gedaan, veel indrukwekkender zijn dan veel van de zaken die hij 'zogezegd' gedaan heeft."
Er valt dan nu ook een last van zijn schouders. "Ik probeerde steeds een mythisch vaderfiguur waar ik altijd mee in conflict was, tevreden te stellen. Dat mag nu wel stoppen. Ik zie nu dat hij ook maar wat heeft zitten knoeien, net zoals wij allemaal."
Verdriet verwerken met humor
Hoe heftig die gesprekken ook zijn, Agnew kijkt vooral positief terug op de avond en ontmoeting. "Ik ben erachter gekomen dat mijn papa ook maar een normale gast is die fouten maakt, zoals wij allemaal. Ik vind het jammer dat ik daar met hem nooit meer over kan babbelen."
"Hij was niet beter dan ik, maar ook niet slechter. Hij is gewoon een mens. De mythe is een beetje verdwenen." Dat zette Agnew aan het denken en heeft hem het idee en de titel van de show opgeleverd die hij volgend jaar speelt in de AFAS Dome (Sportpaleis): 'No more heroes'.
"Het moment met mijn halfzussen heeft mij doen inzien dat er een held zit in ons allemaal, maar ook een lafaard of een klootzak. Het leven is ingewikkelder dan gewoon positief of negatief", legt hij uit.
Dus maakt hij er een show over. Niet evident, om de humor te zien in zo'n emotioneel onderwerp. "Ik verwerk dingen door ermee te lachen. Dat is hoe mijn comedy en mijn hoofd werkt", legt Agnew uit. "In elk verhaal zit zo toch iets positiefs."
De Antwerpenaar geeft – met tegenzin – toe dat dit zijn persoonlijkste show is tot nu toe. "Ik haat dat, zo van die artiesten die psychologische sessies met zichzelf hebben, maar uiteindelijk ben ik zelf degene die dat op het podium doet", lacht hij.
Stiekem is hij blij dat hij zo zijn verhaal kwijt kan. "Ik kan mijn ervaring in de show steken en er nog iets uithalen ook. Wie weet – hoewel dat niet mijn bedoeling is – haalt iemand anders er ook nog iets uit. In de try-outs heb ik al gemerkt dat het toch emotioneel wordt, zowel voor mij als voor de zaal."
Eerste stap is gezet, wat nu?
Of zijn halfzussen ook afzakken naar Antwerpen voor zijn show, is nog afwachten. "We hebben al een WhatsAppgroep waar wat heen en weer wordt gestuurd. Een concrete datum dat ik hen ga bezoeken in Stockton, is er nog niet."
Agnew wil het graag stap voor stap bekijken. "De eerste stap is nu gezet. De tweede is dat we het eens over onze geschiedenis kunnen hebben zonder dat er een camera op staat. Ik moet bovendien eerst met mezelf uitmaken wanneer ik klaar ben voor dat volgende gesprek."
Het staat wel vast dat het gesprek er ooit van zal komen. "Waarschijnlijk zelfs voor de start van de shows, zodat ik daar een follow-upverhaal kan vertellen. Hoe dan ook denk ik dat die familie in Stockton een deel van mijn toekomst zal uitmaken."
Een toekomst waar hij erg naar uitkijkt. "Ik vind het een toffe gedachte dat ik nu nog een avontuur ga meemaken vol gebeurtenissen die me meer gaan vertellen over mijn roots."



