Een milieudiplomate, spoorwegbaas en politiechef : zo hoopt Frans premier Lecornu zijn regering doorstart te laten maken

Nog maar 2 weken geleden gooide kersvers premier Lecornu de handdoek in de ring nadat hij slechts een maand eerder benoemd was. De ministerploeg die hij net had voorgesteld, leverde hem toen bakken kritiek op, zowel van de oppositie als van zijn regeringspartners. Macron benoemde Lecornu vorige week echter opnieuw tot premier. Met een nieuwe regering van 34 ministers hoopt Lecornu nu wel te kunnen besturen. 

Heel wat voormalige ministers uit de partij van Macron blijven op hun plaats zitten: Jean-Noël Barrot blijft minister van Buitenlandse Zaken en Gérald Darmanin houdt zijn post als minister van Justitie. Minister van Arbeid en Gezondheid Catherine Vautrin verhuist naar Strijdkrachten, de voormalige post van premier Lecornu. 

In de nieuwe regering-Lecornu zitten ook 6 ministers van de centrumrechtse partij Les Républicains (LR). Die partij had nochtans aangekondigd dat ze niet in deze regering zou stappen. De 6 ministers worden dan ook meteen uit de partij gezet. Het gaat onder meer om minister van Cultuur Rachida Dati en de pas aangestelde minister van Wonen Vincent Jeanbrun. 

Maar de nieuwe regering valt vooral op door een aantal nieuwe gezichten die voor het eerst op het politieke toneel verschijnen. Met hen doet Lecornu een poging om zijn kabinet inhoudelijk te versterken en het land door de politieke impasse te loodsen.

De nieuwe minister van Binnenlandse Zaken is Laurent Nuñez, de voormalige baas van de Parijse politie. Nuñez heeft een lange carrière in openbare orde en veiligheid en heeft onder meer de coördinatie van de nationale inlichtingendiensten en antiterrorisme geleid. Hij krijgt de leiding over de politie, gendarmerie en nationale veiligheidsdiensten. Zijn aanstelling valt op omdat de minister van Binnenlandse Zaken vaak een politiek zwaargewicht is. 

Nuñez was al eerder staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken tussen 2018 en 2022. Tijdens de gele hesjes-protesten werd de Franse politie regelmatig beschuldigd van buitensporig geweld. Nuñez verdedigde hun aanpak, wat hem heel wat kritiek opleverde. Nadien werd hij coördinator van de Nationale Inlichtingendiensten en Antiterreureenheid. 

Monique Barbut wordt minister van Ecologische Transitie. Dat is de portefeuille voor klimaat, energie en duurzaamheid.Barbut komt uit de NGO- en internationale milieusector en heeft geen politieke ervaring. Ze was voorzitter van WWF Frankrijk en heeft een lange staat van dienst in de milieudiplomatie. Ze bekleedde wel al de functie van speciaal gezant voor klimaatkwesties voor president Macron. 

Haar benoeming leidt tot gemengde reacties: milieuorganisaties juichen haar expertise toe, terwijl er vanuit radicaal-rechtse hoek kritiek komt op haar houding ten aanzien van kernenergie. 

Voormalig CEO van de Franse spoorwegmaatschappij SNCF Jean-Pierre Farandou wordt de nieuwe minister van Arbeid en Solidariteit. Hij had tijdens zijn periode als CEO van SNCF een goede relatie met de vakbonden en was vrij populair bij het personeel, wat hem voor Lecornu een aantrekkelijke keuze maakt. 

Als minister van Arbeid wordt hij onder andere verantwoordelijk voor de pensioenshervormingen, een gevoelig punt in Frankrijk. 

Edouard Geffray wordt minister van Onderwijs. Voorheen was hij al directeur-generaal van het Franse onderwijs. Vanuit die functie coördineerde hij de uitvoering van het beleid dat door de regering wordt uitgestippeld. Geffray leidde onder andere belangrijke hervormingen voor het lyceum (middelbaar onderwijs) en de baccalauréat (soort eindexamen). Hij volgt voormalig premier Elisabeth Borne op, die de functie sinds eind vorig jaar bekleedde. 

Een andere opvallende benoeming is die van Laurent Panifous tot minister voor Relaties met het Parlement. Panifous komt uit de Liot-fractie van het Parlement, een onafhankelijke fractie die geen deel uitmaakt van de meerderheid. Met zijn benoeming hoopt Lecornu op een betere samenwerking tussen de regering en de oppositie. 

Panifous zal de bemiddelaar worden tussen het parlement en de regering. Dat is nodig, want de regeringspartijen hebben geen meerderheid in het Assemblée. Panifous moet er vooral voor zorgen dat de nieuwe regering kan overleven. 

Het radicaal-rechtse Rassemblement National (RN) en de radicaal-linkse partij La France Insoumise (LFI) hebben al aangekondigd dat ze vandaag moties van wantrouwen zullen indienen tegen de nieuwe regering.

Daarmee hangt het voortbestaan van de regering-Lecornu II grotendeels af van steun van de Socialistische Partij (PS). Maar die partij stelt een aantal voorwaarden: geen geplande pensioenhervorming en maatregelen om de koopkracht te stimuleren. De socialisten willen ook dat de regering belooft om het beruchte artikel 49.3 niet te gebruiken om toch hun plannen door te drukken.