Visueel even spectaculair als het baanbrekende origineel: maak kennis met derde 'Tron'-film  

"De lat lag hoog", zegt regisseur Joachim Rønning. "We moesten tegelijk vernieuwend zijn, en toch de aansluiting behouden met de look en feel van de eerste twee films." Daar is hij alvast in geslaagd.

Ten eerste: vormelijk. De geometrische lijnen en hoekige bochten. De personages met hun gloeiende contouren. En niet te vergeten: de beroemde light cycles waarop ze tegen elkaar racen. We herkennen met een glimlach de elementen die 'Tron' een eigen, unieke smoel gaven. En ja, de computergeanimeerde beelden in deze film zijn zo verpletterend dat de personages je bijna koud laten, maar so what? We bevinden ons toch in een digitale wereld? 

Ten tweede, inhoudelijk. In de eerste twee films belandden mensen in een computerprogramma. In 'Tron: Ares' keren de rollen om. Een hoogontwikkeld programma, Ares (gespeeld door Jared Leto), komt in de echte wereld terecht en zoekt verbinding met zijn makers. Zijn we daar klaar voor, samenleven met AI? Het is één van de prangende vragen van deze tijd. Actueler kan niet.

'Tron' had in 1982 een grensverleggende soundtrack, van de hand van Wendy Carlos. Zij combineerde als één van de eerste elektronische muziek met een symfonisch orkest. In het vervolg, 'Tron Legacy' (2010), trok Daft Punk de lijn verder met een pompende song die als een bionische handschoen paste op de digitale wereld van de Grid.

Voor 'Tron: Ares' werd een ander beroemd componistenduo ingeschakeld: Trent Reznor en Atticus Ross. Samen schreven ze al meer dan 20 filmscores, goed voor meerdere prijzen, waaronder twee Oscars (voor 'The Social Network' en 'Soul'). Toch componeerden ze deze keer niet onder hun eigen naam, maar onder die van hun band: Nine Inch Nails (NIN). Wie vertrouwd is met hun muziek, weet wat dat betekent.

"Het mocht wat meer schuren", vond regisseur Joachim Rønning. Hij kreeg van NIN wat hij vroeg. De muziek is luid, industrieel, rauw. Een nieuwe benchmark? Het zou best kunnen. Alleszins de nagel op de kop.

Acteur Jeff Bridges zou later als The Dude in 'The Big Lebowski' (1998) een legende worden. Maar zijn rol als Kevin Flynn, de jonge softwareontwikkelaar die in 'Tron' (1982) wordt opgeslokt in een computer, maakte van hem toen al een icoon onder computernerds. 

Bridges mocht dan ook niet ontbreken in het tweede deel, 'Tron: Legacy' (2010). Maar omdat hij daarin ook een jongere versie van Flynn moest spelen (Clu) kwam er, jawel, een computerprogramma aan te pas om hem jonger te maken. Daar was hij achteraf niet zo blij mee. 

En gelukkig maar; in deze film is hij als de echte Jeff Bridges te zien. Stralend op zijn 75ste, hersteld van kanker en een hardnekkige covidinfectie, maar even vitaal als vroeger. Voor de fans wordt het ongetwijfeld een emotioneel weerzien.