"Bezorgd dat deze individuen op post blijven": Nafi Thiam beschuldigt atletiekbond van machtsmisbruik en intimidatie

Het WK atletiek in Tokio was er een om snel te vergeten voor Nafi Thiam .

Nog voor haar vertrek ontstond er een rel met de atletiekfederatie over de gedragscode, die de atlete weigerde te ondertekenen. Maar ook tijdens het toernooi in Japan, borrelde de frustratie - onder meer door een niet-geaccrediteerde kinesist - op.

Zo eindigde de zevenkamp van Thiam in een opgave. Daarna kwam ook nog eens aan het licht dat het idee om onze landgenote van het WK te weren zelfs op tafel had gelegen. Stof tot nadenken, ook bij de drievoudige olympische kampioene zelf.

"Ik heb de afgelopen weken gebruikt om goed na te denken voor ik reageer op alles wat er gebeurd is", opent Thiam een uitgebreid statement.

"Hoezeer ik er ook tegenop zie: de kans dat er in de toekomst niets verandert voor mij, verontrust me meer. Er zijn ook heel wat zaken verkeerdelijk - en erg luid - verkondigd over mij, dus voel ik dat een rechtzetting op zijn plaats is."

Dat met de hoop op een einde van de rel: "Ik ga mijn adem niet inhouden, maar hoop wel dat dit statement voor échte verandering zorgt en niet enkel voor valse beloftes."

"Eerst wil ik het hebben over de arbitraire en onwettige regels. Een atleet zijn broodwinning ontzeggen om daar als federatie zelf financieel garen bij te spinnen, is gewoon niet juist."

"Om dan te dreigen met een weigering voor het WK - waar ik mij eerlijk voor geplaatst heb - is dat ook niet. Als een federatie op elk moment, wanneer die het gedacht heeft, nieuwe regels mag invoeren, zijn we het verkeerde pad ingeslagen", verwoordt Thiam het krachtig.

"Om een concreet voorbeeld te geven: ik ben pas op 6 augustus ingelicht over de gedragscode. Een overeenkomst in deze discussie kon niet vóór Tokio gevonden worden, want "regels waren regels"."

"Ik wil het ook hebben over de poging om me af te schilderen als 'de moeilijke atlete' die een voorkeursbehandeling genoot, gewoon om te rechtvaardigen hoe de federatie zich tegenover mij gedroeg."

"Wat ik net vroeg, was dat ik zoals eender welke atleet werd behandeld. Dat recht is me ontzegd."

En dat volgens Thiam erg dicht bij de deadline: "5 dagen voor het trainingskamp voor Tokio, werd ik geïnformeerd dat er geen reservering voor mij was gemaakt. Terwijl alle atleten zich mochten opmaken voor het trainingskamp met Belgian Athletics, mocht ik dat niet. In dezelfde e-mail stond bovendien dat mijn kinesist niet geaccrediteerd werd."

"Opnieuw: dit gebeurde allemaal 5 dagen voor het WK."

"Nadat ik een leugenaar was genoemd op nationale televisie, een paar dagen voor mijn competitie, ben ik blij dat de waarheid nu openbaar is gemaakt."

"In gelekt mailverkeer binnen Belgian Athletics stond zwart-op-wit dat leden me niet in Tokio wilden. Enkel door snel denkwerk van mijn advocaten kon ik alsnog gaan", benadrukt Thiam.

"Er is veel gezegd en geschreven over het communautaire aspect rond dit onderwerp, wat te vaak een gemakkelijke manier is om problemen in België te rechtvaardigen. De mensen die er alles aan gedaan hebben om mijn deelname in Tokio te verhinderen, zijn door iedereen bekend."

In de volgende paragraaf lijkt Thiam aan te dringen op een ontslag van Rutger Smith, de topsportcoördinator van Atletiek Vlaanderen.

"Ik ben erg bezorgd dat deze individuen op post blijven en invloed blijven hebben op mijn selecties voor toekomstige kampioenschappen. Hoe dan ook is het Belgian Athletics als een geheel dat de beslissing tegen mij omarmd heeft en daardoor de volledige verantwoordelijkheid draagt."

"Bovendien werden er in verschillende interviews pogingen gedaan om verwarring te zaaien over de verschillende federaties die atleten ondersteunen in ons land. Zoals ik duidelijk heb gesteld: de hele situatie rond die zogenaamde gedragscode zet Belgian Athletics en mij lijnrecht tegenover elkaar", keert ze terug naar de gedragscode.

"Ik heb de voorbije jaren steeds steun gehad van Adeps (Franstalige tegenhanger van Sport Vlaanderen, red). Hun ondersteuning en de band met mijn persoonlijke sponsors maken het mogelijk om me rustig en efficiënt voor te bereiden op mijn doelen. Belgian Athletics is niet mijn werkgever en neemt niet deel in de financiering van mijn voorbereiding en training."

“Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat er verandering komt. Het welzijn van de atleten en hun rechten moeten prioritair zijn. Waar kunnen atleten naartoe wanneer ze geïntimideerd of gepest worden door hun eigen federatie? Wie beschermt hen? Wel, niemand. Dat is waarom zoveel atleten bang zijn om te praten.”

“Iedereen heeft in de pers kunnen lezen dat een lid zegt dat ze “me een lesje moeten leren” en “een voorbeeld moeten stellen opdat dit niet meer zou gebeuren”. Zo moeten de andere atleten inzien wat hen te wachten staat als ze niet instemmen met de wil van Belgian Athletics.”

"Dit schetst perfect de onveilige en toxische omgeving waarin atleten en coaches moeten presteren. De situatie rond deze zogeheten gedragscode is een product van die omgeving en het gevoel van almacht van sommige leden van Belgian Athletics. Het doet me goed dat veel mensen zich nu comfortabel genoeg voelen om zich uit te spreken."

"Wat nodig is, zijn transparante regels en echte betrouwbaarheid. Met bekwame personen die zich focussen op het welzijn van hun atleten, in plaats van hun eigen macht te misbruiken", luidt Thiam haar besluit in.

"Er zijn momenten geweest in mijn leven waarop ik stil ben gebleven en ik geen aandacht wilde trekken, bang voor de gevolgen. Dat is zeer eenzaam en ik leef mee met iedereen die dat ervaart, binnen of buiten de sport."

Tot slot richt Thiam zich tot de mensen die haar gesteund hebben in deze moeilijke periode.

"Het is een understatement om te zeggen dat ik zo’n overweldigende steun en liefde niet had verwacht. Aan de fans en het Belgische publiek: jullie zijn opgestaan om mij deze keer te beschermen en jullie hebben mijn hart gevuld met dankbaarheid."