De harde en competitieve omgeving van Hollywood was dé reden waarom Emma Watson in 2019 is gestopt met acteren. Dat vertelt de Britse actrice in de podcast 'On purpose'. Na de warme tijd vol vriendschap op de set van de Harry Potterfilms, kon ze niet aarden in de wereld van jaloezie en afwijzing van Hollywood. Ook het slopende werkritme als actrice was voor haar onhoudbaar. "Vandaag ben ik trots dat ik mijn menselijkheid behield."
Harde wereld van Hollywood deed Emma Watson stoppen met acteren: "Ik had verwacht dat tegenspelers als familie zouden voelen, zoals bij Harry Potter"
Giel Bosmans
Gepubliceerd:
De Britse actrice Emma Watson zal je wellicht vooral kennen door haar vertolking van Hermelien Griffel in de Harry Potter films. Ze kreeg die rol op 10-jarige leeftijd en werd al snel wereldberoemd. Na de laatste film uit de reeks in 2011, bleef Watson nog enkele jaren acteren. Zo speelde ze in films als 'Beauty and the beast' en 'Little women', maar na die laatste film besloot ze om grotendeels uit de spotlight te stappen.
In haar eerste podcastinterview ooit, in 'On purpose' van de Britse podcasthost Jay Shetty, vertelt de 35-jarige Watson onder meer over haar audities voor de Harry Potterfilms en over haar moeilijke thuissituatie als kind, maar ook over waarom ze besloot om te stoppen met acteren.
"Ik gebruikte acteren om te ontsnappen aan de pijnlijke situatie na de scheiding van mijn ouders. Mijn 'performance' was mijn manier om me uit te drukken en het ongemak even te vergeten", vertelt ze. "Maar naarmate ik volwassen werd en meer vrede vond met mezelf, begon ik me af te vragen of ik acteren wel nog echt nodig had. Waar deed ik het eigenlijk voor? Ik voelde de urgentie niet meer."
Watson vertelt ook dat de acteerwereld tegenviel, na de fijne ervaring die ze op de set van de Harry Potterfilms had. "Ik kwam op nieuwe sets en verwachtte dat mijn nieuwe tegenspelers als familie zouden voelen, zoals bij Harry Potter het geval was."
"Het is zo ongewoon om 12 jaar lang samen films te maken en een echte gemeenschap te vormen, maar die ervaring nam ik mee naar mijn nieuwe werkplek", vertelt ze. "Ik ging naar mijn werk, maar was op zoek naar levenslange vriendschappen."
Ik heb geen dikke huid en ben niet gemaakt voor die extreem competitieve omgeving
Emma Watson in de podcast 'On purpose'
"Dat werd een enorm pijnlijke ervaring. De meeste mensen in Hollywood willen geen vriendschappen sluiten, maar willen hun grote kans grijpen, er alles uit halen en volop voor hun carrière gaan. Ik had die mindset niet en die afwijzing die ik voelde, was erg pijnlijk."
Ze omschrijft de sfeer in Hollywood als een molotovcocktail van competitiviteit, jaloezie en hiërarchie. "Ik heb geen dikke huid en ben niet gemaakt voor die extreem competitieve omgeving."
"Vandaag ben ik er trots op dat ik die dingen niet kon verdragen en dat ik liever mijn menselijkheid behield", vertelt ze. "Maar in de jaren na mijn beslissing was ik zo kwaad op mezelf. Ik had het gevoel dat ik niet sterk genoeg geweest was."
"Nu brengt het me rust wanneer ik denk: als ik aan de top geëindigd was, was ik een veel grotere mislukkeling geweest. Dan was ik niet meer wie ik eigenlijk wil zijn."
Slopend werkritme
Watson deelt ook dat het leven van een actrice slopend kan zijn. Zo vertelt ze over de druk die je voelt op de rode loper en over schoonheidsverwachtingen als vrouw, ook wanneer je niet aan het werk bent.
Ook het werkritme van een acteur in een hoofdrol is volgens haar erg extreem. "Het is bijna onmogelijk om naast je werk nog een eigen leven te hebben en een goede balans te vinden. Het slokt je volledig op."
"Je werkt vaak 6 dagen per week, 14 tot 16 uur per dag, maar als de draaiperiode afgelopen is, is er plots helemaal niets. Je zit op een ongelooflijke piek van adrenaline, maar daarna laten ze je vallen. Dan moet je opnieuw uitvogelen hoe je moet functioneren in de echte wereld."
"Ik denk dat je door die extreme omstandigheden 2 mogelijke richtingen in geduwd kan worden. Of je gaat constant op de set staan, zodat je leven alleen maar uit film bestaat, of je moet leren omgaan met die enorme impact op je systeem", vertelt ze. "Ik denk dat verslaving en mentale problemen daarom zo vaak voorkomen binnen ons beroep. Die mensen zijn op zoek naar wat balans, te midden van gigantische pieken en dalen."
In de toekomst opnieuw acteren?
Of we Watson ooit nog in een film zullen zien verschijnen, is niet duidelijk. "Het is het gewoon niet waard om de rust die ik nu voel op te geven", vertelt ze. "Natuurlijk zijn er kansen waarvan ik denk: 'wauw, dat zou geweldig zijn'. Maar ik offerde mezelf altijd volledig op, was geobsedeerd en wilde perfect zijn."
"Tenzij je de juiste mensen om je heen hebt, die met dat niveau van toewijding om kunnen gaan, ga je eraan kapot", besluit ze. "Als ik dus nog iets ga doen, moeten er mensen betrokken zijn die meer om mij geven dan om het eindresultaat."
