Na 20 jaar heeft de politie een naam kunnen plakken op een jonge vrouw die in 2005 in Spanje dood gevonden werd langs de weg. 2 decennia lang stond ze geboekstaafd als 'de vrouw in het roze' - door de roze kledij die ze droeg. Dankzij de Interpol-campagne 'Identify me' is ze nu geïdentificeerd als Liudmila Zavada.
Doorbraak in Spaanse cold case: na 20 jaar weten speurders wie 'de vrouw in het roze' is, die dood langs de weg lag
Op 3 juli 2005 werd het lichaam van de jonge vrouw gevonden langs de weg in Viladecans, een gemeente op zo'n 20 kilometer van Barcelona. Ze droeg een gebloemd roze topje, een roze broek en roze schoenen en was op het moment van de ontdekking nog geen 24 uur dood.
Een verdacht overlijden, zo concludeerde de lokale politie, want het lichaam werd verplaatst. Maar wat er met de vrouw gebeurd was, of zelfs wie ze was, bleef maar liefst twee decennia lang een mysterie.
Na 20 jaar hebben we een onbekende vrouw haar naam kunnen teruggeven
Interpol
Tot er nu toch een stukje van de puzzel gelegd kon worden - dankzij de Interpol-campagne 'Identify me', die in 2024 gelanceerd werd. Via de internationale campagne proberen de politiediensten een naam te geven aan ongeïdentificeerde vrouwen die dood werden teruggevonden en wellicht vermoord werden. Deze zaak werd vorig jaar toegevoegd aan de operatie.
Interpol deelde daarom ook de biometrische gegevens van de verschillende vrouwen - denk aan vingerafdrukken of gezichtsscans - met de 196 landen die er deel van uitmaken. Mét succes in dit geval. Toen de Turkse politiediensten de vingerafdrukken van de vrouw door de database haalden, was er een match met de Russische Liudmila Zavada. Een DNA-analyse met een van de familieleden van Zavada bevestigde het nieuws dat het wel degelijk om de jonge vrouw van 31 ging.
"Na 20 jaar hebben we een onbekende vrouw haar naam kunnen teruggeven", klinkt het bij Interpol-topman Vandecy Urquiza. "Elke succesvolle identificatie geeft hoop aan families en vrienden van vermiste personen en creëert nieuwe aanknopingspunten voor onderzoekers." Want, voor alle duidelijkheid: het is nog steeds niet geweten wat er precies gebeurd is met Zavada. Maar in elk geval hebben de onderzoekers nu een naam kunnen plakken op het lichaam.
Het onderzoek naar haar dood gaat intussen gewoon verder.
Niet het eerste succes
Het is niet de eerste doorbraak die gerealiseerd kon worden dankzij de campagne.
De eerste vrouw die geïdentificeerd kon worden was de 31-jarige Rita Roberts, een Britse die in 1992 in ons land vermoord werd. Ook hier bleef de familie van de vrouw decennialang in het ongewisse. Enkele dagen nadat de campagne gelanceerd werd in 2023, kreeg de Cel Vermiste Personen al een tip binnen over de vrouw (en met name over de opvallende bloementatoeage op haar linkeronderarm). Het onderzoek naar de moord loopt nog steeds in ons land.
Eerder dit jaar kon de politie ook een naam plakken op een vrouw die in 2018 dood werd teruggevonden in een pluimveestal in Girona, in het noordoosten van Spanje. De vrouw had geen identiteitspapieren bij zich en niemand in de buurt wist wie ze was of hoe ze daar terecht gekomen was. Op haar linkerarm had ze wel een tatoeage met het Hebreeuwse woord voor "succes". Uiteindelijk vonden de politiediensten in Paraguay in hun database een match met de 33-jarige Ainoha Izaga Ibieta Lima.
Nog 44 onopgeloste zaken
De campagne gaat intussen onverminderd verder en er staan op dit moment nog 44 zaken open. De vrouwen werden allemaal dood aangetroffen in Nederland, Duitsland, België, Frankrijk, Italië en Spanje. Veelal werden ze het slachtoffer van een moord.
Op de lijst staan momenteel nog 8 Belgische dossiers open:
Op 6 augustus 1991 wordt in een regenwaterput aan de Attenhovendreef in Holsbeek een vrouwenlichaam gevonden. Het lichaam kan tot twee jaar in de regenwaterput gelegen hebben.
Op slechts enkele kilometers van de grens met Frankrijk, in het meer bij de stuwdam van La Plate Taille, wordt op 9 mei 1996 het lichaam van een vrouw aangetroffen. Het lichaam kan 1 tot 2 jaar in het water hebben gelegen.
Op zaterdag 20 april 2002 wordt in de Schelde, in Antwerpen ter hoogte van Linkeroever, een lichaam gevonden in het water. Vermoedelijk heeft het lichaam enige maanden in het water gelegen. Het blijkt te gaan om een vrouw.
In de Maas, ter hoogte van Jambes (Namen), wordt op 7 juni 2005 het lichaam van een vrouw gevonden. Ze was opvallend gekleed in een bij elkaar passende broek en topje.
Op zondag 31 mei 2009 wordt het lichaam van een jonge vrouw gevonden in het Albertkanaal bij Wezet (Visé), vlak bij de Nederlandse grens. Het lichaam kan 1 tot 5 weken in het water hebben gelegen. De vrouw is door geweld om het leven gebracht. Haar lichaam werd verzwaard met twee gewichten.
In het Parc de Cointe, ten zuiden van Luik, werd op 29 augustus 2019 door een voorbijganger het gedeeltelijk verkoolde skelet van een vrouw aangetroffen. Zij droeg een vest met knopen met daarop het logo ‘HCC’. Mogelijk zijn deze knopen afkomstig van de Franse marine.
Op 6 augustus 2022 wordt in de haven van Oostende een lichaam in het water aangetroffen. Het slachtoffer was nog geen 24 uur daarvoor verdronken, en de omstandigheden waardoor ze in het water terecht gekomen is, zijn niet duidelijk. Volgens de politie is de vrouw tussen 60 en 70 jaar oud. Ze heeft ook drie littekens op haar been, buik en onder haar rechterborst.
Op 28 juli 2010 wordt in de Maas, ter hoogte van Luik, het lichaam van een vrouw aangetroffen. De politie vermoedt dat ze tussen 60 en 80 jaar oud is. Opvallend is dat ze maar 5 tanden in haar bovenkaak had, veel sieraden droeg (waaronder een dikke gouden trouwring en een zilveren metalen hanger aan een groene koord) en een donkerbruine wandelstok bij zich had. Uit het onderzoek blijkt dat de vrouw in de eerste jaren van haar leven vermoedelijk niet in de Benelux woonde, mogelijk wel in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Italië of het noordoosten van Spanje.

