Baylasan (12) verloor been bij bombardement in Gaza en woont nu in Antwerpen: "Ik was er heel gelukkig, tot de oorlog alles verpestte"

Baylasan leefde met haar ouders, broers en zus in Khan Younis, een stad in het zuiden van de Gazastrook. "Ik was er heel gelukkig. We deden uitstappen en ik speelde met vriendinnen. Mijn leven was leuk", blikt het meisje terug. "Toen kwam de oorlog en die verpestte alles."

Op 7 november 2023, een maand na het begin van de oorlog tussen Israël en Gaza, werd het huis van Baylasan en haar gezin gebombardeerd. "De dag van de aanval was ik heel blij. Ik had de hele dag gespeeld. ’s Avonds viel ik op de schoot van mijn mama in slaap", getuigt ze. 

Enkele uren later sloeg het noodlot toe. "Die nacht vielen twee raketten op ons. Ik was bewusteloos en werd wakker onder het puin. Telkens ik probeerde te ademen vielen stenen op mij. Ik was heel bang en begon te bidden. Mensen gingen het puin op om te zoeken."

Het gezin werd zwaar getroffen door de aanval. Voor Baylasan waren de gevolgen het grootst. "Ik was zwaargewond. Ik had een schedelbreuk en was mijn been kwijt."

Omdat ze in Gaza niet de hulp kon krijgen die ze nodig had en de situatie bijzonder onveilig was, vluchtte haar moeder met haar, haar broers en zus naar Egypte. Na enkele maanden verzorging in Turkije liet Heal Palestine Baylasan naar de Verenigde Staten overvliegen. Die organisatie zet zich in voor zwaargewonde Palestijnen en brengt hen naar Amerika, waar ze de juiste medische zorgen kunnen krijgen.

Bijna een jaar na de verwoestende aanval op hun huis in Gaza kwam ze op 31 augustus 2024 aan in de VS. Op de luchthaven van Dulles (bij Washington D.C.) wachtte haar een warm onthaal door honderden mensen. Zij waren speciaal naar de luchthaven afgezakt om het Palestijnse meisje te steunen en aandacht te vragen voor de situatie in Gaza.

Baylasan maakte er snel vorderingen in haar herstelproces. Enkele maanden na haar aankomst deelde Heal Palestine een video op Instagram, waarin te zien is hoe ze leert fietsen met haar prothese.

Uiteindelijk duurde haar revalidatie in de VS een klein halfjaar. Tijdens haar opname daar keken de dokters niet enkel naar haar been, maar werd ze ook begeleid door een pediater, tandarts, oogarts en psychologen om haar er weer lichamelijk en mentaal bovenop te helpen.

Ondanks de goede medische zorgen stond ze er aan de andere kant van de oceaan volledig alleen voor, want haar familie kon niet meekomen. Dat was ontzettend zwaar voor haar. "Het was een heel zware periode. Ik was er alleen. Ik weende heel veel."

Sinds januari is Baylasan in België. Samen met haar moeder, broers en zus woont ze nu in Antwerpen. Binnenkort krijgt ze hier een nieuwe, grotere prothese.

Ondertussen gaat ze er ook naar school. Ze volgt les in een OKAN-klas, een onthaalklas voor anderstalige nieuwkomers die het Nederlands nog niet (voldoende) machtig zijn. "Ik heb veel vriendinnen. Ik vind het leuk op school", vertelt ze opgetogen.

In Antwerpen zijn ze veilig en krijgen ze kansen om een nieuw leven op te bouwen. Dat staat in schril contrast met de situatie in Gaza. Haar papa en andere broer zijn daar nog steeds. "Ze hebben het heel moeilijk. Ik mis hen heel erg en hoop dat ze naar ons kunnen komen."

Baylasan koestert dan ook de hoop dat er snel een einde komt aan het geweld in Gaza. "Ik wens vrede voor Gaza. Ik hoop dat de oorlog stopt en het weer wordt zoals vroeger."