Met zijn harde beats, zijn verslavende flow en zijn rauwe storytelling over het leven in Antwerpen scoort Leblanco miljoenen streams. De Nederlands-Vlaamse twintiger hult zich in anonimiteit, maar de cijfers liegen niet: hij is een van de grootmeesters van de Vlaamse rap. Toch wordt hij dan nog steeds als ‘underground’ bestempeld. Drie redenen waarom dat onterecht is.
Waarom Leblanco de Romelu Lukaku van de Vlaamse rap is
Hij brengt de sound van zijn community
Op jonge leeftijd ruilde Leblanco met zijn familie Amsterdam in voor Antwerpen, meer specifiek het Kiel. In het enige interview dat online te vinden is, vertelt hij dat hij zijn eerste raps opnam op zijn gsm en zo rondstuurde naar vrienden. Zijn eerste officiële single 'Nokia' circuleerde hard via WhatsApp. Zijn omgeving zette hem op scherp: "Dit is jouw ding, je moet hier écht voor gaan." Zijn enige voorwaarde? “Zolang het anoniem kan.” Daarom treedt hij altijd op met een masker of een bivakmuts op.
Ik wilde dat ik persoonlijk ‘props’ kon geven aan iedereen die hem mee over de streep heeft getrokken, want ondertussen is Leblanco een ‘staple’ in mijn huishouden. (*)
'Nokia' is ondertussen 4 jaar oud, maar Leblanco is nog lang niet uitverteld over zijn stad. Hij rapt over drugs, geld, feestjes, maar ook over de liefde voor zijn buurt en zijn cirkel van familie en vrienden. “Me jongen was broke, nu fissa’s in een penthouse”: in zijn storytelling laat hij de rauwe kant van ’t Stad zien - een kant die sommige mensen misschien liever niet onder ogen willen zien, maar die wel even relevant is.
De ruige kanten van je leefwereld laten zien is waar rap om gaat, en Leblanco begrijpt dat.
(*) PS: ‘props’ komt van ‘proper respect’ en betekent in straattaal zoveel als ‘een compliment geven’ , en een ‘staple’ is een voedingsmiddel of product dat je altijd in huis wilt hebben.
Zijn teksten, zijn flow en zijn beatselectie zijn vlijmscherp
Ik beoordeel een rapsong op zijn tekst, zijn flow en zijn beatkeuze. Dat is de basis. En die zit van meet af aan goed, bij Leblanco.
Mijn eerste introductie tot zijn werk was de freestyle 'U-23'. In die track speelt hij lyrisch voetbal – letterlijk. “Je krijgt die 9 in je rug net als Romelu Lukaku” : het volledige nummer is een creatief spel van voetbalreferenties in een vette flow. Zijn intonaties, zo weet ik nu, maken een Leblanco-track meteen herkenbaar: als een volleerd dribbelaar switcht hij binnen een nummer van de ene flow in de andere, en terug.
(Voor de beginners: in een freestyle rap je over wat spontaan in je opkomt. Het is de muzikale variant van wat ze in de literatuur een ‘stream of consciousness’ noemen. Nu ik er zo over nadenk: hij zal er geen Pulitzer mee winnen, maar Leblanco’s vlijmscherpe raps zíjn literatuur op beats.)
De kers op de taart zijn zijn instrumentals. Daarvoor rekent hij vaak op PICVSSO (lees: ‘Picasso’), een van Vlaanderens strafste hiphopproducers. In 'U-23' samplet hij het Bulgaarse folklorelied 'Kaval sviri'. Toen ik de track toevallig aan mijn beste vriend liet horen, een Kroaat, herkende hij de sample meteen - het liedje is bekend in heel de Balkanregio.
Dat een rapper uit het Kiel zulke internationale invloeden oppikt en er iets moois van maakt, toont zijn muzikale creativiteit.
In de startfase was zijn sound hoofdzakelijk ‘trap’, gekenmerkt door zijn diepe bassen en scherpe hi-hats. Op zijn EP 'Amberes' uit 2023 toonde hij dat hij nog veel meer in zijn mars heeft. Het gezang en de afrobeats-invloeden in 'Gallop' en 'Jetski' verrasten me, net zoals de niet-westerse arrangementen in 'Money talks' en zijn recente single 'Peter'.
Leblanco laat zich niet graag in een hoekje met een labeltje duwen, zoveel is duidelijk.
Hij doet het zonder steun van traditionele media
Leblanco heeft zijn raps verzilverd bij het uitstekende Nederlandse label Top Notch. Zijn debuutalbum 'Amberes – Extended version' is uit sinds februari van dit jaar en telt ondertussen alles samen meer dan 90 miljoen streams over alle platformen. Zijn YouTube-sessie op het populaire Nederlandse hiphop-platform 101Barz heeft meer dan 2 miljoen weergaven. Zijn laatste single 'Schweinsteiger' met Nederlandse rapper Lijpe zat na 2 weken op bijna 2 miljoen streams en kwam meteen binnen op 16 in de Vlaamse Ultratop 30.
De singles 'U-23 – Freestyle' en 'Elastiek' zijn gecertifieerd platina, 'Money talks' en 'Onderwereld' gecertifieerd goud. Hij heeft maandelijks gemiddeld ruim 670.000 luisteraars op Spotify. Ter vergelijking: in Vlaanderen doen weinig andere artiesten beter, tenzij een Pommelien Thijs en een Oscar and The Wolf.
In Nederland wordt Leblanco terecht in de bloemetjes gezet. Waarom in Vlaanderen dan niet, zeker als hij zelf Antwerpen en het Kiel erkent als thuis? Misschien is het tijd voor een eerlijk gesprek over wat we in Vlaanderen definiëren als mainstream?
Regionaal nieuws uit Antwerpen



