Eerste minister Bart De Wever geeft nauwelijks interviews, hij communiceert liever op een andere manier. Hij geeft toespraken, het liefst in het buitenland, zoals vorige week nog in Amsterdam, of hij maakt symbolische uitstapjes. Zo woont hij zaterdagavond in het Duitse Essen een concert bij van het Münchner Philharmoniker onder leiding van Lahav Shani, de Israëlische dirigent die niet mag optreden op het Festival van Vlaanderen in Gent, en op zondagochtend is hij de fel bejubelde verrassingsact op de familiedag van de MR in Walibi.
De uitstapjes van een eerste minister
In het kort:
Zondag was De Wever verrassingsgast op de familiedag van de Franstalige liberale partij MR, waar hij het belang van hervormingen rond kernenergie, migratie en pensioenen benadrukte: "De steun van de MR was hierbij cruciaal."
Zaterdag woonde hij een concert bij in het Duitse Essen en sprak zich uit tegen racisme en antisemitisme na de schrapping van dirigent Lahav Shani op het Festival van Vlaanderen.
De samenwerking tussen N-VA en MR wordt sterker in de verf gezet, wat met lede ogen worden aangekeken bij andere partijen.
1. Het charmeoffensief van De Wever
Het is MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez die hem, op de familiedag van zijn partij in Walibi, aankondigt met tremolo in zijn stem: "Een groot applaus voor meneer de premier Bart De Wever". Voldoende voor een staande ovatie, daar in Waver. In een korte toespraak benadrukt de eerste minister het belang en de noodzaak van de hervormingen rond kernenergie, migratie, werkloosheidsuitkeringen, pensioenen en defensie. "De steun van de MR was hierbij cruciaal."
Met zijn opvallende steun aan de Franstalige liberalen - De Wever zelf benadrukt dat hij óveral wil verschijnen waar hij uitgenodigd wordt- zet hij het rechtse motorblok van de Arizonaregering duidelijk in de verf. Vooral aan Franstalige politieke zijde is dit een klein bommetje. François De Smet, oud-voorzitter van Défi, zegt op X: "Wie had ooit gedacht dat een nationalistische premier, die openlijk voorstander is van de vernietiging van het land, zou worden toegejuicht door de militanten van de historische Franstalige liberale partij?".
En dat is ook de teneur in de krant La Libre Belgique: "De N-VA is een officieel onafhankelijkheidsgezinde partij, terwijl de MR van Georges-Louis Bouchez pleit voor federalisme, of zelfs voor unitarisme". Maar voor de rest vinden de 2 partijen elkaar. Bouchez voegt op het einde van zijn aankondiging ook een persoonlijke toets toe. Hij noemt Bart De Wever een vriend. In De Morgen zegt hij daarover het volgende: "Bart en ik, we begrijpen elkaar zonder te spreken. Negen op de tien zijn we het eens. Misschien zelfs tien. Hoewel, niet over institutionele zaken. (lacht) Maar hij is misschien wel de enige politicus met wie ik alles kan bespreken."
Aan de vooravond van de begrotingsbesprekingen etaleren de N-VA en de MR hun samenhorigheid, ze vormen als het ware het nieuwe motorblok van deze regering. Een motorblok over rechts, tegen de centrumlinkse partijen als Vooruit, CD&V en Les Engagés. Die mogen gewaarschuwd zijn: de N-VA kijkt naar het remgeld; de MR wil veel sneller dan voorzien een lastenverlaging.
En vooral, de Franstalige liberalen willen van geen extra belastingen weten. Al zouden de plannen van de MR om een lijst in Vlaanderen in te dienen de "vriendschap tussen BDW en GLB" wel eens op de proef kunnen stellen. Vandaar dat de eerste minister een trip naar Waver een kleine moeite vond om de liberale voorzitter te paaien.
2. Wie zijn de echte liberalen?
Jean-Luc Crucke, die ooit overstapte van de MR naar Les Engagés na een conflict met voorzitter Bouchez, vindt trouwens dat Georges-Louis Bouchez geen liberaal meer is. In De Zondag zegt hij: "Ik ben een liberaal, hij is een rechtse populist. Een echte liberaal hoort vandaag thuis bij Les Engagés". Op een moment dat in Vlaanderen de liberalen naar een tweede adem zoeken, roepen in Franstalig België twee partijen zich uit tot liberaal.
De Vlaamse liberalen probeerden dit weekend die tweede adem te vinden op een ideeënfestival, een laagdrempelige vorm van politiek congres. Nauwelijks toespraken vanachter een pupiter, wel verbale tweegevechten tussen opiniemakers, en snel daten met partijleden. "Dit is toch veel toffer dan zo’n congres hé", zegt kandidaat-voorzitter Frédéric De Gucht in Het Laatste Nieuws. "Als ge iets wilt opbouwen, moet ge eerst enthousiasme creëren. Dat is de eerste stap. En dat is er nu." De partij hoopte op 1.000 aanwezigen en dat is gelukt, al werden leden de laatste dagen wel stevig aangespoord om te verschijnen in Vilvoorde.
Ondanks dat succesje moeten de Vlaamse liberalen (de échte dan) het bezoek van de eerste minister aan een familiedag van de Franstalige liberalen met lede ogen hebben aangekeken. Frédéric De Gucht, wellicht hun toekomstige voorzitter, was ook uitgenodigd in Waver, maar moest als toeschouwer op de eerste rij luisteren naar de toespraak van de eerste minister. Zusterpartij MR kiest duidelijk voor een andere familie, die van de conservatieven met een liberaal tintje. La Libre Belgique schrijft: "Nu de eenheid van de Belgische liberale familie op het spel staat en Open VLD met uitsterven wordt bedreigd, ontstaat er noodgedwongen een MR/N-VA-as". Simpelweg gezegd: de MR heeft de Open Vld als een baksteen laten vallen.
3. Hoe het Midden-Oosten blijft sluimeren in de Wetstraat
Het zijn dezelfde twee partijen van het motorblok, de N-VA en de MR, die opgelucht waren na de akkoorden over maatregelen en sancties tegen Israël. Omdat de regeringen eindelijk over belangrijke dossiers, zoals de begroting, konden spreken. Maar door zaterdagavond in het Duitse Essen een optreden bij te wonen van het Münchner Philharmoniker onder leiding van Lahav Shani reanimeert de eerste minister het conflict over Gaza in zijn eigen regering. “Ik heb gedaan wat ik moest doen om de reputatie van mijn land te beschermen”. Zo reageert de eerste minister bij VTM Nieuws.
De Wever wou de dirigent persoonlijk meegeven dat hij "de recente schrapping van het Münchner Philharmoniker door het Gents Festival van Vlaanderen, louter op basis van de afkomst van dirigent Lahav Shani veroordeelde". Een boodschap die hij persoonlijk aan de dirigent overmaakte. De eerste minister voegde eraan toe dat "er nooit ofte nimmer enige ruimte zal gegeven worden aan racisme en antisemitisme in dit land". Een boodschap in vier talen, om goed begrepen te worden in het buitenland.
"Ik heb in Duitsland opgemeten hoe groot de schade qua reputatie voor ons land is. Die is gigantisch", benadrukt de premier. Het antwoord volgde gisterenochtend met een verzoenend bericht van de Duitse kanselier Merz op sociale media: "Ik dank de Belgische premier voor het krachtige gebaar van solidariteit dat hij maakte met zijn bezoek aan Lahav Shani en de Münchner Philharmoniker in Essen."
Daarmee suggereert de eerste minister wel dat Vlaams minister van Cultuur, Caroline Gennez (Vooruit), steun heeft gegeven aan een "racistische en antisemitische" actie. Het is zijn manier om zijn ongenoegen daarover te uiten. "Ja, op een gegeven moment worden principes zo hard geschonden dat je geen andere keuze hebt dan te spreken, zwijgen zou ongelofelijk laf geweest zijn in deze situatie", zegt De Wever.
Maar op zijn beurt valt het uitstapje van De Wever niet in goede aarde. In De Zevende Dag noemt CD&V-voorzitter Mahdi het bezoek van De Wever "duidelijke symboolpolitiek". En Vooruitvoorzitter Conner Rousseau wil dat de eerste minister zich nu eindelijk over de begroting bekommert: "Kan de premier stoppen dit zelf op te fokken? Alle focus moet nu naar de begroting van ons land. En hoe we die op een sociale manier op orde krijgen. Dat is wat mensen van hem verwachten."
Of hoe het Midden-Oosten voorlopig zal blijven sluimeren in de Wetstraat.
