Ontwerper Giorgio Armani (91) overleden, sobere keizer van de Italiaanse mode

Ciao Maestro. Giorgio Armani is niet meer. De Italiaanse ontwerper spendeerde zijn laatste dagen in 'zijn' geliefde Milaan. Het Milaan dat hij zelf mee heeft laten opbloeien tot de internationale modestad van vandaag. 

91 jaar is hij geworden. Tot en met zijn laatste adem bleef Armani nauw betrokken bij het grootse modehuis dat zijn naam draagt. In juni 2025 moest hij een modeweek overslaan wegens gezondheidsredenen. Meteen de eerste keer in zijn carrière dat hij een show niet bijwoonde. Hij verbleef een tijdlang in het ziekenhuis, om  medische redenen waarvan de aard niet publiekelijk bekend is gemaakt. 

Op zijn 91e verjaardag, op 11 juli 2025, liet de hoogbejaarde ontwerper nog aan de wereld weten dat het goed met hem ging. "In september zal ik er weer staan in Milaan." Daar vindt dan de Milaanse modeweek plaats. "De jongste weken voelde ik sterk de omhelzing van degenen die aan me dachten", schreef hij in een brief. 

Met Giorgio Armani verliest de modewereld een icoon van de grootteorde van Coco Chanel. Hij wordt alom geprezen voor het transformeren van stijve pakken voor mannen en het introduceren van Italiaanse stijl in Hollywood. Hij vond genderfluïditeit in mode uit, lang voor het een begrip werd.

"Minimalistische stijl met maximalistische afwerking" was zijn motto. Alsook: "Elegantie staat niet gelijk aan opvallen, maar aan herinnerd worden."

Armani is een kind van het door oorlog verscheurde Europa. Geboren in 1934 in het Noord-Italiaanse Piacenza, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar wordt gebombardeerd door de geallieerden. Hij is de middelste van 3 kinderen, tussen oudere broer Sergio (reeds overleden) en jongere zus Rosanna. 

Zijn vader werkt bij een transportbedrijf. Zijn moeder is huisvrouw en doet haar best om het gezin te onderhouden tijdens de ontberingen in oorlogstijd. En in de nasleep ervan, toen er, zoals Armani zich herinnert, "geen geld en niets te eten was." 

De oorlog tekent hem. Letterlijk en figuurlijk. Op negenjarige leeftijd ontdekken zijn vriendjes een zakje met buskruit. Wanneer dat vlam vat, raakt Giorgio ernstig verbrand, onder meer in zijn gezicht. Hij verblijft wekenlang in het ziekenhuis en is een tijdje blind. Hij wordt meermaals ondergedompeld in een vat met pure alcohol om de dode huid te verwijderen.

Verbazingwekkend genoeg houdt hij er amper zichtbare littekens aan over. Zijn zicht herstelt na enkele dagen, maar Armani herstelt nooit volledig van het trauma. De grimmigheid van de oorlog ligt mee aan de wieg van Armani's latere voorkeur voor orde, eenvoud en controle. 

Wanneer hij zijn zicht terugkrijgt wil Armani geen mode-ontwerper worden, maar arts. Hij studeert 3 jaar geneeskunde aan de universiteit, maar moet zijn studies onderbreken door verplichte militaire dienst.

Nadien keert hij niet terug naar zijn studies. Hij wil geld verdienen om zijn ouders te helpen. Het gezin verhuist naar het nabijgelegen Milaan, waar Giorgio een eerste baantje aan de haak slaat bij het prestigieuze warenhuis La Rinascente. Eerst als etaleur, in 1957, later als inkoper van herenmode. 

Hij ontwikkelt zijn oog voor mode en esthetiek, en begint al snel zelf kleding te ontwerpen. Zijn eerste professionele stappen als herenmodeontwerper zet hij bij het luxehuis Nino Cerruti. 

Armani zal 18 jaar lang in de modesector werken, alvorens hij zijn eigen modehuis uit de grond stampt. Het is zijn levenspartner én zakenpartner Sergio Galeotti die hem daarvoor de moed inspreekt.

Het stel verkoopt hun auto om de investering te bekostigen. En zo wordt in 1975 het huis 'Giorgio Armani' geboren. De ontwerper is dan al 41. Het merk debuteert met een mannenlijn, snel gevolgd door damesmode. 

Galeotti is architect en zakenman, én Armani's grote liefde. Ze zijn onafscheidelijk in liefde en in werk. Tot Galeotti in 1985 overlijdt aan de gevolgen van aids. De twee zijn op dat moment bijna 20 jaar samen. "Toen Sergio stierf, stierf een stukje van mezelf met hem", zegt Armani later in interviews. En ook: "Liefde is het belangrijkste dat er is."

Waar Armani op persoonlijk vlak zware stormen trotseert, gaat het zijn bedrijf voor de wind. Terwijl de ontwerper door kenners reeds wordt geroemd omwille van zijn sobere en gestroomlijnde stijl, maakt ook de wereld stilaan kennis met Armani in 1980.

En wel dankzij acteur Richard Gere en zijn personage Julian Kaye in de film American Gigolo. Gere trekt een lade met perfect gevouwen Armani-shirts open, labels duidelijk zichtbaar, alvorens hij een volledige Armani-outfit samenstelt. Het is de best mogelijke reclamecampagne die een modehuis zich kan voorstellen.

Bekijk: Richard Gere en zijn kleerkast in American Gigolo.

En dus herhaalt de Italiaanse ontwerper dat kunstje met de nodige regelmaat. Van 'The Wolf of Wall Street' tot 'The Untouchables': hij ontwerpt kostuums voor meer dan 100 films. Armani houdt van Hollywood, en Hollywood houdt van Armani.

En ook naast het doek vinden sterren de weg naar zijn ontwerpen. George Clooney, Gwyneth Paltrow, Jodie Foster, Cate Blanchett: het zijn slechts enkele namen uit de ellenlange rij sterren die maar wat graag de rode loper trotseren in Armani.

Al snel wordt de Armani-look het nieuwe uniform van de moderne professional. Die look herken je aan blazers met zachte schouders in plaats van rechte, opgevulde lijnen zoals destijds gebruikelijk was.

Perfect kleermakerswerk en een uitermate verfijnde afwerking. Neutrale kleuren als gedempte grijstinten, taupe en marineblauw. En niet te vergeten: 'greige', de kleur tussen grijs en beige die Armani zelf bedacht. 

"Keizer van de soberheid", wordt hij wel eens genoemd. Zijn kleding is elegant, ingetogen en vooral: tijdloos. Zoals de man zelf, steevast gekleed in een sobere marineblauwe trui. Zelden geeft hij interviews, en wanneer hij dat wel doet, spreekt hij zacht. 

Armani laat zich niet leiden door trends. Sterker nog, hij heeft er een afkeer van. "Ik ben anti-mode", zegt hij wel eens in interviews. "Het is altijd mijn doel geweest om stukken te maken die meegaan. Niet alleen omdat ze goed gemaakt zijn, maar omdat ze zo zijn ontworpen dat ze altijd stijlvol zullen blijven."

Het is het geheim én tegelijkertijd het grootste risico achter het onwaarschijnlijke succesverhaal van Armani: in mode is het een riskante business om onveranderd te blijven. En toch bouwt de Italiaan op dat principe een miljardenimperium uit.

Met parfums, accessoires, interieur, cosmetica, horecaconcepten, en zelfs architectuur. (In 2010 opent hij het Armani Hotel in de Burj Khalifa in Dubai.) Stijlvol en sober worden synoniem voor de merknaam. Het persoonlijk vermogen van Armani wordt geraamd tussen de 9 en de 12 miljard euro. 

Giorgio Armani is trouwens één van de laatste Italiaanse modehuizen die niet zijn overgenomen door een luxeconglomeraat (zoals LVMH of Kering). Doorheen de jaren heeft de ontwerper vele aanbiedingen afgeslagen, en de aandelen van zijn bedrijf stevig in handen gehouden. 

Hoe het verder moet met het modehuis na de dood van zijn 'founding father' valt af te wachten. Armani heeft geen kinderen, maar laat aan het eind van zijn leven meermaals verstaan dat hij een opvolgingsplan heeft uitgewerkt om de toekomst van zijn bedrijf veilig te stellen. 

Wellicht is er een belangrijke rol weggelegd voor Leo Dell’Orco, hoofd van de herenkleding voor het modehuis. Dell'Orco is al 45 jaar de creatieve rechterhand van Armani, en sinds enkele jaren de levenspartner van de ontwerper. 

Doorheen de jaren is Armani een echt familiehuis geworden. Zijn jongere zus Rosanna, zijn 2 nichtjes Silvana en Alberta en neef Andrea hebben allen een functie opgenomen binnen het bedrijf. Zij zullen ongetwijfeld een belangrijke rol spelen in de toekomstige koers van Giorgio Armani, maar dan zonder Giorgio Armani.