Stille wake in Zeebrugge herdenkt Aylan, 10 jaar na iconische foto: "Wereld niet beter geworden"

Het is vandaag 10 jaar geleden dat Aylan, een peuter van 3, samen met zijn broertje en moeder verdronk in de Middellandse Zee toen ze uit Syrië vluchtten. De foto van Aylan met zijn rode T-shirt en blauwe broekje dood op een Turks strand ging de wereld rond en werd symbool van de vluchtelingencrisis. 

Ben Lierman van Samen Sterk met Vluchtelingen nam het initiatief voor de stille wake in Zeebrugge: "Een maand of 3 geleden zag ik dat het 10 jaar geleden was dat het peutertje aanspoelde. Die iconische foto kwam terug en ik kon het niet lossen. Daarom deed ik een oproep: wie wil mij helpen?"

"10 jaar later grijpt het beeld nog altijd aan, maar is de wereld er niet beter op geworden", gaat Ben verder. "In plaats daarvan wordt de samenleving steeds harder. Af en toe krijgen we nog cijfers van het aantal drenkelingen, maar beelden als dit halen vaak het nieuws niet meer. Er is nood aan meer mededogen en minder onverschilligheid."

Tijdens de wake werd er ook stilgestaan bij de dood van Artin, een peuter van 2 jaar. Hij verdronk 5 jaar geleden toen hij samen met zijn gezin de oversteek probeerde te maken naar Engeland vanuit Duinkerke.

Bruno Libbrecht van de vluchtelingenorganisatie Allemaal Samen kende het gezin: "Al 6 jaar gaan we met ons gezin en vrienden naar het vluchtelingenkamp in Duinkerke. We wassen er onder andere de haren van vluchtelingen zodat ze zich weer wat mens voelen."

"We leerden er Artin kennen, een guitig jongetje dat met ons speelde. Het was onwezenlijk om daar zo'n klein peutertje te zien in die onmenselijke omstandigheden. We namen foto's en vertelden zijn verhaal op sociale media." 

"2 weken na onze ontmoeting hoorden we dat er een volledig gezin was verdronken", gaat Bruno verder. "Het was het gezin van Artin. Papa, mama, dochtertje van 12 en zoontje van 10 waren verdronken, maar er was geen spoor van Artin. Hij spoelde enkele weken later aan in Noorwegen. Via een Belg die er woont en een journalist zijn we het verhaal gaan reconstrueren." 

"Dat komt dan heel dichtbij. We leven in een wereld waar alles zwart-wit is, met heel veel clichés, veel stempels, gelukzoekers, profiteurs. Als je die mensen gelukzoekers noemt, dan ben je zelf een gelukzak, vind ik."