Niet alle 'uitgeleende' leerkrachten keren terug naar de klas, Femke en Brecht: "Wist dat verhaal eindig was, maar niet zo snel"

Brecht Van den Bossche gaf al 14 jaar enthousiast Latijn en Grieks, toen het toch wat begon te knagen. "Op een bepaald moment vraagt lesgeven meer energie dan je ervan terugkrijgt. En dan moet je eerlijk zijn tegenover jezelf. Dan is het misschien wel tijd voor iets anders, om verdere horizonten te verkennen."

Brecht solliciteerde in de privésector, maar dat bleek niet zo makkelijk. "Ik kreeg vaak te horen: 'Je hebt een mooi CV, maar onvoldoende ervaring.'

Natuurlijk, al die andere ervaring die je als leerkracht opdoet buiten het lesgeven, staat niet op papier. Dus je stoot echt wel op een muur als je buiten het onderwijs werk gaat zoeken."

Brecht besloot daarom zijn kans te wagen als gedetacheerde leraar bij de communicatie-afdeling van het departement onderwijs.

Hij werkte er 2 jaar mee aan de communicatie rond de Vlaamse toetsen en vond dat hij echt zijn kennis van het onderwijsveld kon inbrengen in de Vlaamse administratie. 

Een winwin voor leraar en administratie noemt hij het: "Wij konden onze ideeën binnenbrengen en aan de andere kant kon ik zelf ook heel veel bijleren, veel nieuwe manieren van werken ervaren. En dat was waar ik naar op zoek was om mezelf weer uit te dagen en zelf ook te gaan bijleren, maar dan op een ander vlak,  buiten de klascontext."

Maar begin februari kwam het bericht dat Vlaams minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA) de detacheringen vanuit het onderwijs stopzette. "Dit had ik echt niet zien aankomen", vertelt Brecht.

"Dat was totaal onverwacht. Als gedetacheerde weet je natuurlijk dat je statuut onzeker is. Elk jaar moet het verlengd worden en daar moeten 3 partijen mee akkoord gaan: de school, het departement en jijzelf. Voor mezelf wist ik dat dit wellicht een eindig verhaal zou zijn, maar nog niet zo snel."

Brecht is meteen de dag dat hij de bewuste brief kreeg van de minister beginnen te solliciteren. De beslissing van de minister was achteraf gezien een extra duwtje om intensiever werk te zoeken buiten het onderwijs, vertelt hij.

"Ik wist dat mijn verhaal op het departement nog niet was uitverteld,  maar ik voelde ook wel dat ik nog niet terug wilde naar de klas. Ik heb wel nog nood aan die extra zuurstof, aan die extra uitdaging. Dus was ik wel al wat aan het rondkijken. En eigenlijk heeft die beslissing om de detachering van vandaag op morgen stop te zetten, dat proces voor mezelf alleen nog maar versneld."

Brecht heeft er een heel dubbel gevoel aan overgehouden. "Aan de ene kant snap ik de minister wel dat ze zegt dat ze het lerarentekort moet oplossen en mensen opnieuw moeten gaan lesgeven, maar aan de andere kant had ik zelf dan wel de vraag of het werk dat ik de voorbije twee jaar heb gedaan, dan toch niet nuttig of relevant geweest is."

De brief waarin de gedetacheerde leraren naar de klas werden teruggeroepen, bevestigde volgens Brecht ook het foute idee dat leraren alleen maar goed zijn in lesgeven en niks anders. Maar wat Brecht nog het meeste raakte, was de manier waarop de minister is tewerkgegaan.

"Ik vind de manier waarop die beslissing genomen is - zonder een plan te hebben, zonder daarover in overleg te gaan - heel jammer. Mij heeft dit eigenlijk uit het onderwijs geduwd omdat ik mij gaan afvragen ben: 'Is dit dan het beleid waar ik mij 14 jaar heb voor ingezet, wordt er zo met mensen omgegaan?'. En - dat is mijn persoonlijke mening - dat vind ik heel spijtig."

Brecht is intussen aan de slag bij het Agentschap Opgroeien als teamverantwoordelijke en daar kan hij alle skills die hij in het onderwijs heeft opgebouwd, inzetten.

En dat is een fijne ervaring, vertelt hij. Terugkeren naar de school zit er dus voor hem voorlopig niet meer in. 

En dat is helemaal anders bij Femke Van De Pontseele. Zij keert op 1 september terug naar haar vroegere school, het Centrum voor Volwassenenonderwijs in Gent, waar ze eerder 10 jaar lang les Nederlands heeft gegeven aan anderstaligen. 

Maar 6 jaar geleden besliste ze om zich kandidaat te stellen als gedetacheerde leraar voor redacteur bij het onderwijsmagazine Klasse. Want naast haar lerarendiploma Romaanse talen had ze ook een diploma journalistiek behaald. En het wrong al een tijdje dat ze daar nog niks mee had gedaan.

"Ik wou die wereld ook wel eens verkennen. En toen zag ik de vacature bij Klasse, waar je langere interviews met experten mag maken en de inspanningen van leraren kunt tonen. Dat sprak me wel aan. En dus heb ik daar gesolliciteerd."

Vijf en een half jaar lang werkte Femke als gedetacheerde leraar bij Klasse. Het gaf een fijn gevoel om wat leefde op de klasvloer mee te kunnen geven aan de redactie, zegt ze.

En ik heb er zelf ook veel geleerd:  "Vlotter leren schrijven en interviewtechnieken, ik heb er wel veel aan gehad en ik loop nu niet meer met het idee dat ik een carrière heb gemist."

"Ik kies nu ook weer bewuster voor mijn job in het onderwijs", zegt ze. "Want het was toch al een tijdje dat ik mijn cursisten en de collega’s op de school begon te missen. Als ik op bezoek ging in die klassen, leraren interviewde, dan begon het toch weer te kriebelen."

Voor haar persoonlijk was de beslissing van de minister dus niet zo’n groot probleem, vertelt ze.

Maar voor sommige collega’s die nog niet lang bij Klasse gedetacheerd waren, was het wel een onverwacht zware domper: "Zij konden hun loopbaan even onderbreken, zuurstof opdoen en dat is abrupt gestopt nu."

Zelf vindt ze het wel spannend om terug te keren naar haar vroegere school. Want er is veel veranderd. Zo is er nu veel meer digitaal lesmateriaal waar ze weer moet leren mee werken. Maar haar vroegere collega’s zijn enthousiast over haar terugkeer. 

Toch wil ze het schrijven niet helemaal opgeven. "Ik geef 80 procent les, dus ik hou nog een beetje ruimte om te freelancen, want het schrijven zal ik ook altijd wel blijven doen."