Selah Sue covert Prince, daverend folkfeestje met Bart Peeters en Ronny Mosuse en 'Housewife' als slot: dit was de Marktrock Tribute Band

Een 'full circle moment' noemt Kat Kerkhofs het wanneer ze samen met haar zus Lyn en hun kinderen Ciro en Billie, op het podium staan om de Marktrock Tribute Band aan te kondigen.

De "droomband" van Belgische artiesten van hun vader Jokke Kerkhofs (die in 2004 onverwacht overleed aan een hartslagaderbreuk). "Klasbakken die allemaal meteen ja zeiden toen we hen vroegen. En iets heel unieks, want eenmalig", benadrukt Kat Kerkhofs. 

Bekijk hun aankondiging in onderstaand filmpje: 

Dat het een emotionele comebackeditie van Marktrock zou worden voor de zussen stond vooraf in de sterren geschreven, maar dit concert zal hen bij momenten het diepst geraakt hebben.

En Jokke Kerkhofs is ook letterlijk aanwezig op het podium, een foto van hem prijkt op de drumkit (Kerkhofs was zelf drummer, red.). 

De 1e "klasbak" die de show aftrapt is Joost Zweegers (Novastar). Hij speelt eigen klassiekers als 'Wrong', een eerste meezingmoment op de Oude Markt en 'The best is yet to come'. 

Maar ongetwijfeld een emotioneel moment voor de zussen is zijn cover van de jazzklassieker 'Cry me river' die hij ook speelde op de begrafenis van Jokke Kerkhofs en die hij nu zo aankondigt: "Deze is voor Jokke". 

Het tempo ligt hoog tijdens deze tribute-show, want na een kwartier met Zweegers is het al meteen de beurt aan Selah Sue. Zij stond als jong meisje al op de Oude Markt en is intussen uitgegroeid tot een wereldster, een diva in de positieve zin van het woord. Ze draagt een podiumoutfit om u tegen te zeggen en brengt samen met haar achtergrondzangeressen een show binnen de show.

"Mijn 1e keer hier was in 2008 (op de Vismarkt) en dat was mijn allereerste festivaloptreden", vertelt ze vooraf aan VRT NWS. "Toen deed ik ook mijn allereerste tv-interview en het was eigenlijk ook mijn allereerste concert. Het is het begin van alles geweest voor mij, Marktrock. En Leuven, da's thuis, dus al mijn familie en vrienden waren erbij." 

'This world' is de stevige binnenkomer, waar ze meteen een vredesboodschap aan koppelt, maar ook zij maakt opnieuw het meeste indruk met een cover. 

Een cover van een Prince-nummer: 'How come you don't call me anymore'. "Ik heb aan de zussen gevraagd wat ze wilden horen en ik wilde het wel eens proberen", vertrouwt Selah Sue het publiek toe. Het lied was een van de favoriete nummers van Jokke Kerkhofs.

Een schot in de roos, want ze kan er al haar vocale kwaliteiten mee tonen en bewijst nog maar eens hoeveel soul ze in haar lijf heeft. 

Het wordt snel duidelijk dat vooral de covers die speciaal voor deze avond geselecteerd zijn ook het publiek het meest beklijven en het unieke karakter van dit concert in de verf zetten. 

Want ook Jasper Steverlinck krijgt het publiek vooral mee met het onverwoestbare 'Somebody to love' van Queen, dat hij opdraagt aan Kat, Lyn en Jokke en waarvan hij samen met het Marktrockpubliek een groots meezingmoment maakt, waarin Jokke's naam zelfs gescandeerd wordt. 

De bandleider is trouwens Jeroen Swinnen (bekend van de band van 'Liefde voor muziek') en we zien bij de muzikanten ook onder anderen drumster Isolde Lasoen, bassist Vincent Pierins en Emile Verstraeten (violist bij Bart Peeters). 

Nog een versnelling hoger gaat het bij Daan die zelf uitpakt met 'Icon' en 'Swedish designer drugs', een nummer dat al 23 jaar oud is. Zijn coverkeuze is 'This town ain't big enough for both of us' van Sparks en noemt hij zelf op het podium "iets gewaagds".

Aan VRT NWS vertrouwde hij vooraf toe dat hij hiervoor best zenuwachtig was, het is een "moeilijk en weird nummer",  maar we "gaan dat heel mooi coveren". 

En dan is het aan de ultieme volksmenner van de avond: Bart Peeters. Hij zorgt hier samen met Ronny Mosuse (en aan de drums Marc Bonne) voor een kleine Radios-reünie. 

Ronny Mosuse start ook met een cover: 'Mr. Blue Sky' van Electric Light Orchestra. En daarna is het tijd om de hoogdagen van Marktrock te laten herleven met enkele Radios-liedjes. Niet meer in het Engels, maar wel in het Nederlands.  

Eerst is er 'Zwemmen in de zee' ('Swimming in the pool') en daarna gaat het dak eraf bij 'Ik hou meer van folk' ('I'm into folk'). Alle handen gaan in de lucht, er wordt heen en weer gezwaaid en er wordt gesprongen en gedanst tot achteraan op de Oude Markt. 

Bekijk een fragment van 'Ik hou meer van folk': 

In de bisronde is 'Nana' (een herwerkte Nederlandstalige versie van 'She goes nana') een ode aan Robert Mosuse. "Het was zijn wens om als een ster en niet als een patiënt door het leven te gaan", zegt broer Ronny als introductie.

Tijdens het nummer, dat liefdevol meegezongen wordt door het publiek, zien we op de schermen ook dat er iemand in het publiek een foto van Robert Mosuse bij zich heeft. "Op dat optreden in 1992 was Robert hier de koning", zei Peeters vooraf in gesprek met VRT NWS. "Zo zal nooit nog iemand in ons land de koning zijn."  

Na dit ingetogen moment is 'Housewife' het absolute orgelpunt. Alle artiesten komen opnieuw op het podium. Ook het "organiserende comité" Kat en Lyn komen er opnieuw bij met hun kroost en zelfs de kinderen van Selah Sue dansen mee. 

En dat beeld vat dit optreden mooi samen. Dit concert was niet alleen een geslaagd muzikaal eerbetoon aan papa Kerkhofs, maar had bij momenten ook veel weg van een groot familiefeest. Er was de uitbundigheid van nostalgische meezingmomenten, maar het heeft ongetwijfeld ook meermaals een gevoelige snaar geraakt bij iedereen op de Oude Markt die al een dierbare verloren is.