Met stroop en veren: 7 kandidaten trotseren Wildemanloop in Dendermonde om het Ros Beiaard te mogen dragen in 2030

Volgens Jern Vermeiren, Kraandeken van de Pijndersgilde, zijn de opdrachten afgeleid van het historische ambacht van pijnders. "Zo moesten ze bakstenen op een plank over een sloep dragen, zandzakken over een smalle loopplank, een zware kar verrollen en een constructie over de Markt dragen. Dat is gelijkwaardig aan wat een pijnder moet aankunnen wanneer hij onder ons peirt staat."

Daarbij werden de deelnemers volgens traditie ook ingesmeerd met een suikeroplossing en beplakt met veren. Daarna werden ze opgejaagd met varkensblazen. Voor het publiek leverde dat spektakel op, maar voor de deelnemers was het vooral een teambuilding. "Het was wel zwaar", zegt Brecht Mannaert (31). "Voor de opdrachten begon er al een loopronde door de stad, en die was al vrij pittig. Maar het publiek heeft ons geholpen om ons overal door te slaan."

Naast Mannaert waren de deelnemers Yentl D’Hollander (22), Montell Pieters (26), Dario Vermoesen (26), Sten Leybaert (30), Lieven Baeke (40) en Andres Pieters (33). Die laatste moest volgens de regels eigenlijk niet meedoen, want is een directe afstammeling van een van de huidige pijnders. "Maar ik deed mee voor de eer. Ik wilde tonen dat ik het waard ben om pijnder te worden."

De Wildemanloop vraagt meer dan brute kracht. Vooraf bereiden kandidaten zich maandenlang voor. "Ik kreeg tips van mijn vader en mijn oom, die beiden pijnder zijn", zegt Leybaert. "En ik ben gaan fitnessen. Dat heeft zeker geholpen."

Ook andere kandidaten gaven aan dat ze extra in de fitness stonden of hun conditie aanscherpten met looptrainingen. Toch blijft het ook een mentale uitdaging. "Ik had sommige proeven onderschat, zeker het bakstenenparcours. Maar de adrenaline en de steun van het publiek maakten dat ik kon doorgaan."

De pijnders zijn de krachtpatsers van Dendermonde: vroeger scheepslossers, nu ook de dragers van het Ros Beiaard. Meer dan 800 kilogram torsen ze tijdens een ommegang, in ploegen van 12 man. Voor veel deelnemers speelde familiegeschiedenis een grote rol.

"Ik ben opgegroeid met de traditie, van generatie op generatie", vertelt Leybaert. "Hier staan vandaag is een topmoment in mijn leven. De aanmoedigingen van het publiek maakten een groot verschil. De Markt zat vol en dat gaf ons echt een boost. Je wil dan niet falen."

De deelname aan de Wildemanloop is niet vrijblijvend. Voor deze editie waren er meer dan 20 aanvragen. Daarvan konden er 16 een rechtstreekse familieband aantonen. "We geven voorrang aan wie nog progressie kan maken in de hiërarchie. Er zijn 6 rangen", zegt Jern Vermeiren. "Enkel wie hoger in de rangorde staat, maakt een realistische kans om in 2030 onder het Ros te lopen. De Wildemanloop tot een goed einde brengen doet je een rang stijgen."

Dat de Wildemanloop 5 jaar voor de ommegang plaatsvindt, is geen toeval. "Het dragen van het Ros Beiaard is een ploegsport. Het team moet goed op elkaar ingespeeld zijn. Dat vergt tijd", legt Vermeiren uit. Ook leeftijd speelt mee: "Sommige huidige dragers zullen in 2030 de 60 gepasseerd zijn. Daarom is het belangrijk dat nieuwe kandidaten klaarstaan."