Donald Trump zegt dat hij al 6 (of zelfs 7) oorlogen heeft beëindigd in zijn tweede termijn, klopt dat?

"Als je kijkt naar de 6 deals die ik dit jaar gesloten heb, ze waren allemaal in oorlog en er kwam geen enkel staakt-het-vuren bij kijken", zei Trump maandag tijdens het persmoment met de Oekraïense president Volodymyr Zelensky in het Witte Huis.

Ook in interviews of op sociale media gaat hij er prat op. Intussen heeft hij het al over 7 oorlogen (in een interview met Fox News). Trump laat zich graag de 'peacemaker-in-chief' noemen (de Amerikaanse president wordt ook wel de 'commander-in-chief' genoemd, de opperste bevelhebber van het leger) en aast openlijk op de Nobelprijs voor de Vrede.

Trumps uitspraken moeten echter met een grote korrel zout genomen worden. Niet alle oorlogen die hij opsomt, zijn definitief voorbij, andere dreigen weer op te flakkeren. Soms is er zelfs geen sprake van een oorlog, laat staan een vredesakkoord. En in sommige gevallen blijkt het om Trumps inspanningen tijdens zijn eerste termijn te gaan.

De Amerikaanse nieuwssite Axios legde het Witte Huis 6 mogelijke oorlogen voor en vroeg om een bevestiging. Axios kreeg die ook en het Witte Huis voegde er nog een 7e aan toe. Dit zijn de 7 "oorlogen" die Trump naar eigen zeggen heeft beëindigd.

Wat? Zo'n 35 jaar lang is de regio Nagorno-Karabach het middelpunt geweest van een conflict tussen de buurlanden Armenië en Azerbeidzjan. De regio is een deel van Azerbeidzjan, maar er wonen vooral etnische Armeniërs. Na de val van de Sovjet-Unie riep de Armeense meerderheid in Nagorno-Karabach de onafhankelijkheid uit van de regio.

In de jaren 90 werd een bloedige oorlog uitgevochten tussen de 2 landen, daarna braken er geregeld nieuwe gevechten uit. Ook in 2020 en 2023 laaide het conflict weer op.

Op 8 augustus 2025 ondertekenden de 2 landen in het Witte Huis een akkoord dat een einde moet brengen aan het decennialange conflict. De leiders van de 2 landen zeiden beiden dat Trump hiervoor de Nobelprijs voor de Vrede zou moeten krijgen.

Opvallend: een onderdeel van het akkoord is dat er een corridor aangelegd zal worden tussen Azerbeidzjan en Nachitsjevan, een Azerbeidzjaanse exclave die geprangd zit tussen Armenië en Iran. Die corridor zal de 'Trump-route voor Internationale Vrede en Welvaart' heten.

Opgelost? Volgens Trump wel. Armenië en Azerbeidzjan zullen nu "voor een lange tijd vrienden zijn", klonk het begin augustus in het Witte Huis. Sommige analisten manen aan tot voorzichtigheid en wijzen erop dat nog moet blijken of dit akkoord vrede en stabiliteit zal brengen.

Maar er zijn er ook die Trump krediet geven en zeggen dat de ceremonie in het Witte Huis de 2 landen mogelijk een extra duwtje in de rug heeft gegeven om vrede te sluiten. Trump sloot ook enkele economische deals met de 2 landen.

Een echt vredesakkoord hebben de 2 landen eigenlijk niet gesloten. Het gaat meer om een princiepsakkoord, waarin ze zeggen dat ze aan een duurzame vrede zullen werken. Die intentie lijkt er - voorlopig - ook te zijn, gelet op de jarenlange veto's die gesneuveld zijn. Mogelijk is dit het belangrijkste akkoord dat Trump heeft helpen sluiten.

Wat? Het oosten van Congo wordt al jarenlang geteisterd door geweld. In het gebied zijn een honderdtal gewapende milities actief. M23, gesteund door buurland Rwanda, is al jarenlang een van de meest beruchte. Etnische spanningen en een bodem vol kostbare grondstoffen liggen aan de basis van al dat geweld.

Begin dit jaar rukten de M23 op in Oost-Congo en namen ze Goma en Bukavu in, respectievelijk de hoofdsteden van de provincies Noord-Kivu en Zuid-Kivu.

In juni ondertekenden vertegenwoordigers van Congo en Rwanda een akkoord waarin ze zich engageerden om te onderhandelen over een definitief vredesakkoord. Noem het een soort 'beginselverklaring'. Het akkoord werd bemiddeld door de Verenigde Staten en mee ondersteund door Qatar.

Opgelost? Verre van. "Vandaag komt er een einde aan het geweld en de verwoesting en begint de hele regio aan een nieuw hoofdstuk van hoop en kansen, harmonie, welvaart en vrede", zei Trump in juni. De realiteit is anders. Rwanda en Congo beschuldigen elkaar ervan dat ze het akkoord al geschonden hebben. En uit een recent rapport van Human Rights Watch blijkt dat M23 minstens 140 mensen heeft gedood in de maand juli, na het akkoord dus. 

De beginselverklaring is ook zo vaag, dat nog heel wat prangende vragen over het jarenlange conflict open blijven. De M23 lijken ook niet echt van plan om zich strikt aan het akkoord te houden. Van een staakt-het-vuren is hier dus zeker geen sprake, laat staan een permanent vredesakkoord.

Wat? Op 13 juni 2025 begon het Israëlische leger met het bombarderen van nucleaire en andere doelwitten in Iran. Israël wilde zo voorkomen dat Iran verder kan werken aan een kernwapen.

De Verenigde Staten sloten zich daar vervolgens bij aan. Trump zette zogenoemde 'bunkerbommen' in, zware bommen die diep kunnen doordringen in ondergrondse nucleaire installaties. Trump beweerde daarna dat de getroffen installaties verwoest of in elk geval zwaar beschadigd waren.

Na 12 dagen kwam er een einde aan de oorlog. 

Opgelost? Het Witte Huis benadrukt dat de Amerikaanse aanvallen Iran zodanig verzwakt hebben dat het niet anders kon dan een akkoord te sluiten. Dat Iran verzwakt uit de oorlog is gekomen, is een feit. Aan de andere kant lijkt het niet zo opportuun om een zogenoemde vredesdeal op je conto te schrijven, als je zelf aan de oorlog hebt deelgenomen.

Het Witte Huis benadrukt ook dat de Amerikaanse aanvallen de risico's op een nieuw conflict hebben verminderd. Dat kan zijn, maar van een permanente vrede tussen Israël en Iran is allerminst sprake. Israël zei al vrij snel na het einde van de gevechten dat het het recht heeft om op elk moment weer toe te slaan, als blijkt dat Iran aan een kernwapen werkt.

Ook op een nieuw nucleair akkoord is het nog altijd wachten. Trump wil het akkoord uit 2015 (waar hij zelf uit stapte) opnieuw onderhandelen, maar tot vandaag is nog geen enkele vooruitgang geboekt.

Wat? India en Pakistan strijden al sinds hun onafhankelijkheid van het vroegere Brits-Indië en de opsplitsing in de 2 landen in 1947 over de regio Kasjmir. De buurlanden besturen nu elk een deel, maar eisen elk het volledige gebied op.

Eind april 2025 laaide het sluimerende conflict fel op, na een aanslag op Indiase toeristen in het Indiase deel van Kasjmir. India voerde in mei een reeks luchtaanvallen uit op het Pakistaanse deel van Kasjmir en delen van Pakistan. 

Na 4 dagen van wederzijdse aanvallen, kondigde Trump aan dat India en Pakistan het eens waren geworden over een volledig en onmiddellijk staakt-het-vuren. Volgens hem is dat het gevolg van "een lange nacht van gesprekken, bemiddeld door de Verenigde Staten".

Opgelost? De gevechten zijn inderdaad gestopt, maar het is de vraag of dit decennialange conflict daarmee voorgoed geregeld is. Dit lijkt toch meer op een tijdelijk staakt-het-vuren, in een conflict dat om de zoveel tijd weer oplaait. Een echt vredesakkoord over de regio Kasjmir is er niet. 

Daarnaast wordt de bemiddelende rol van de Verenigde Staten door sommigen in twijfel getrokken. Pakistan dankte Trump voor zijn inspanningen en beval hem later aan voor de Nobelprijs voor de Vrede. India zegt dan weer dat het om rechtstreekse gesprekken tussen de 2 strijdende partijen ging. Maar Trump zegt dat hij de handel met de VS als pasmunt gebruikt heeft om de aanvallen van beide landen te stoppen.

Wat? In juli braken intensieve gevechten uit aan de grens tussen Thailand en Cambodja. Die grens van 817 kilometer is al heel lang een discussiepunt tussen beide landen. In het grensgebied staan veel heilige tempels, waaronder de Preah Vihear-tempel uit de 11e eeuw, die door beide landen opgeëist wordt.

Bij de gevechten in juli werden 42 mensen gedood. Na 5 dagen bereikten Thailand en Cambodja een akkoord over een "onmiddellijk en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren". Beide landen spraken de hoop uit dat de situatie aan de grens snel weer normaal zou worden.

Opgelost? Beide landen beschuldigden elkaar er al snel van dat ze het staakt-het-vuren hadden geschonden, maar al bij al lijkt het akkoord stand te houden.

Het staakt-het-vuren werd gesloten op de ASEAN-top in Maleisië. Amerikaanse onderhandelaars waren daar wel bij betrokken. Trump speelde ook een rol: hij dreigde ermee om de onderhandelingen met de landen over het beperken van de invoerheffingen stop te zetten, als ze niet stopten met vechten. Beide landen zijn heel erg afhankelijk van de export naar de VS.

Hoewel de gevechten zijn gestopt, zijn ook hier de dieper liggende oorzaken van het conflict niet opgelost.

Wat? Een vreemde eend in de bijt. Egypte en Ethiopië liggen met elkaar overhoop over de Grote Renaissancedam die Ethiopië op de Blauwe Nijl heeft gebouwd, maar een oorlog kan je het niet echt noemen. Al wordt door sommigen wel gevreesd dat het dispuut tot gevechten zou kunnen leiden.

Egypte ligt stroomafwaarts en vreest, net als Soedan, dat de megadam zijn waterbevoorrading in gevaar zal brengen. Gesprekken tussen de 3 landen om tot een oplossing te komen, zijn op niets uitgedraaid.

Opgelost? Van een echte oorlog is dus geen sprake. Trump heeft die dan ook niet "beëindigd". Tijdens zijn eerste ambtstermijn probeerde hij wel een akkoord te bemiddelen, maar Ethiopië stapte uit de gesprekken. Trump schortte daarna bepaalde hulp aan Ethiopië op.

Intussen is er nog altijd geen akkoord tussen Egypte en Soedan aan de ene kant en Ethiopië aan de andere kant. Ook al had Trump beloofd dat hij het conflict snel zou oplossen. 

Het Witte Huis zegt nu dat dit dispuut als een oorlog moet worden gezien die Trump heeft opgelost. Trump zegt dat de 2 landen een oorlog zouden hebben uitgevochten, mocht hij niet tussenbeide zijn gekomen. Een bewering die moeilijk hard te maken is.

Wat? Ook hier is het moeilijk om van een oorlog of gewapende strijd te spreken. Er zijn in geen enkele vorm echte gevechten geweest.

Er zijn wel al lang spanningen tussen Servië en de voormalige provincie Kosovo, die zich in 2008 onafhankelijk verklaarde. Servië erkent die onafhankelijkheid niet.

Opgelost? Het is dan ook moeilijk om te zeggen dat Trump deze oorlog beëindigd heeft. Maar op 27 juni verkondigde hij dat hij een uitbraak van gevechten vermeden heeft. "Het zou een grote oorlog worden", klonk het. Trump zou toen hebben gedreigd met een handelsstop, waardoor Servië en Kosovo zich volgens hem koest hielden. Servië ontkent dat het plannen had om een oorlog te beginnen.

Het Witte Huis verwijst ook naar de diplomatieke inspanningen die Trump tijdens zijn eerste termijn heeft gedaan. Trump bemiddelde een beperkt akkoord in 2020, het Washington Agreement, waardoor Servië en Kosovo op economisch vlak beter gingen samenwerken. Maar ook toen waren ze niet in oorlog met elkaar.

Conclusie: van alle "oorlogen" die Trump zegt beëindigd te hebben, lijkt er vooral in het jarenlange conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan een echte doorbraak te zijn. Al moet ook daar nog blijken of het om duurzame vrede gaat. Of hij daarvoor de Nobelprijs voor de Vrede moet krijgen, is aan het Noorse Nobelcomité. 

Voor de rest heeft Trump zeker geholpen om een aantal conflicten te kalmeren, vaak door met economische sancties te dreigen. Maar echte vredesakkoorden, die de onderliggende oorzaken aanpakken, zijn het niet. Dat interesseert Trump ook niet, zeggen critici, hij wil gewoon deals sluiten. In de meeste gevallen gaat het dan ook vooral om een staakt-het-vuren, dat wel of niet standhoudt. En zo komen we bij een ander deel van Trumps uitspraak op maandag: "Het ging nooit om een staakt-het-vuren, ik doe geen staakt-het-vurens." Daar lijkt het nochtans wel op. 

Trumps aankondigingen op Truth Social over de akkoorden over bovenstaande conflicten hebben het ook heel vaak over een staakt-het-vuren. En ook wat de oorlog in Oekraïne betreft, heeft Trump al vaak tot een onmiddellijk staakt-het-vuren opgeroepen. Pas toen hem duidelijk werd dat de Russische president Vladimir Poetin helemaal geen staakt-het-vuren wil, veranderde Trump van toon. "Ik denk niet dat Oekraïne er een nodig heeft."