Na jaren van wisselvallige films leek de 'Alien'-franchise zijn beste tijd gehad te hebben. Tot Noah Hawley, bekend van 'Fargo', zich erover ontfermde. Met 'Alien: Earth' krijgt het universum voor het eerst een televisieserie en die bewijst dat er nog leven zit in deze sciencefiction-klassieker. Dit zijn 3 redenen waarom deze reeks geen zoveelste cash grab is.
3 redenen waarom tv-prequel 'Alien: Earth' niet de zoveelste geldklopperij is
'Fargo'-bedenker Noah Hawley raakt niet aan het DNA
Het maken van nieuwe fictie binnen een bestaande franchise is vaak een vergiftigd geschenk. Wat dat betreft kan regisseur-scenarist Noah Hawley een mooie adelbrief voorleggen. In 2014 bedacht hij een tv-reeks die voortborduurde op de wereld van 'Fargo', de film van Joel en Ethan Coen. Aanvankelijk waren de broers sceptisch, maar onder de indruk van het script sloten ze zich aan als executive producers.
Met 'Alien: Earth' levert Hawley opnieuw een zeldzame prestatie: hij bouwt verder op een franchise, zonder het DNA ervan te beschadigen. Dat wordt meteen duidelijk met de decors die recht uit de eerste 'Alien' uit 1979 lijken te komen. Hoewel de film destijds met een uitzonderlijk klein budget werd gedraaid, bereikt deze peperdure reeks hetzelfde effect. Niet met overdreven speciale effecten, wel met effectieve shots in redelijk bescheiden settings. En natuurlijk, met voldoende schrikelementen.
Meer diepgang dankzij Peter Pan
Al in de originele 'Alien' worden ethische vragen gesteld, onder meer op vlak van AI, op een manier die een decennium eerder al werd gedaan in '2001: A space odyssey'. Hawley trekt datzelfde vraagstuk open naar nieuwe toepassingen van slimme technologie en de soms ongezonde competitiedrang tussen techbedrijven.
Naast robots in mensenvorm heeft dit verhaal ook hybriden, personen wiens menselijk bewustzijn wordt overgebracht naar een synthetisch lichaam. Alleen, dat gebeurt met ongeneeslijk zieke tieners. De wetenschap hierachter wordt gefinancierd door rijkeluiszoon Boy Kavalier die zijn leger aan hybriden ziet als een soort Lost Boys, de jongens uit de verhalen van 'Peter Pan' die nooit opgroeien.
'Alien: Earth' trekt die parallel nogal letterlijk. Wanneer de zieke kinderen naar hun synthetisch lichaam verhuizen, worden ze overspoeld door een soort gratuite immersive experience tentoonstelling met opgeblazen beelden van de Walt Disney-tekenfilm 'Peter Pan'. De eerste hybride krijgt zelfs toepasselijk de naam Wendy.
Het zorgt voor een interessant contrast in de communicatie, wanneer deze hybriden in volwassen lichaam communiceren met mensen van vlees en bloed. Ze weten veel, ze kunnen veel aan, maar emotioneel staan ze achter. Want ja, net als Peter Pan worden ze maar niet volwassen. Een geniale vondst, die me wel een oogje doet dichtknijpen. Een geniale vondst, al vraag je je af of deze Disney-referentie over een eeuw nog relevant zal zijn?
Het werkt voor nieuwe én doorgewinterde fans
'Alien: Earth' speelt zich af in 2120, 2 jaar voor de gebeurtenissen uit de originele film 'Alien'. Die tijdlijn maakt het mogelijk om nieuwe elementen te introduceren, en tegelijk de originele ingrediënten te bewaren. Maar het allerbelangrijkste: je hoeft geen encyclopedische kennis te hebben van de films om deze reeks te volgen. De focus op synthetische wezens, bedrijfspolitiek en de vraag wat het betekent om mens te zijn, maakt 'Alien: Earth' toegankelijk voor iedereen die houdt van doordachte sciencefiction.
Tegelijkertijd krijgen doorgewinterde fans eindelijk antwoorden op vragen die decennia onbeantwoord bleven. Voor het eerst zien we wat er gebeurt als deze buitenaardse wezens de aarde bereiken, een scenario dat de films altijd beloofden, maar nooit lieten zien.
Bovendien trapt Hawley niet de val van een 'Jurassic world', een spin-off waar alles grootser moet. Waar de angst niet meer komt van één T-rex, maar van 350 verschrikkelijke dino’s in één frame. 'Alien: Earth' gaat niet voor veelheid, maar effectiviteit. Het horroraspect blijft hetzelfde. De aliens blijven even weerzinwekkend. De voze blubber en andere ontleedkunde van hun organisme blijft genoeg om je maag te doen keren. Ook als je alle 'Alien'-films al achter de kiezen hebt.
Kortom: 'Alien: Earth' is heerlijke horror in een scifi-setting, met respect voor de franchise, maar ook met nieuwe elementen die het erg 2025 maken. Als je door de visuele smeerlapperij kan kijken, is dit een interessant relaas over de dreigingen van de nieuwe wereld. De eerste 2 afleveringen van 'Alien: Earth' staan op Disney+. Elke woensdag volgt een nieuwe aflevering.
