Anas Al-Sharif was een van de weinige lokale journalisten die sinds oktober 2023 live rapporteerde over de hongersnood en het oorlogsgeweld in Gaza. Hij en 4 van zijn collega's werden gisteren gedood bij een doelgerichte Israëlische luchtaanval op een perstent vlak bij het Al-Shifa-ziekenhuis in Gaza-stad. Een portret van de man die ook wel "de laatste ogen en oren van de buitenwereld in Noord-Gaza" werd genoemd.
"Laatste ogen en oren in Noord-Gaza": Wie is Anas Al-Sharif, de bekende Palestijnse journalist die gedood werd door Israël?
Lukas Lecluyse
Gepubliceerd:
In 1996 wordt Anas Al-Sharif geboren in het vluchtelingenkamp Jabalia in de Gazastrook. Over zijn jeugd is heel weinig bekend: zijn vader heet Jamal, maar heeft te kampen met gezondheidsproblemen. Hij is daardoor niet meer in staat om zijn huis te verlaten, ook niet na een Israëlisch evacuatiebevel.
Tijdens een Israëlische luchtaanval op hun huis in Jabalia in december 2023 komt de vader van Al-Sharif om het leven. Volgens Al Jazeerah wordt hij naar schatting 65 jaar oud. Al-Sharif beschrijft de ervaring als zowel "wreed" als "pijnlijk", maar zegt dat het zijn vastberadenheid versterkte om door te gaan met het vertellen van de verhalen over het lijden van Gaza.
Doorn in het oog van Israël
Anas Al-Sharif besluit om een carrière in de journalistiek na te jagen. Hij start met een bachelor in massacommunicatie, gespecialiseerd in radio en televisie, aan de Al-Aqsa-universiteit in Gaza. Na zijn studies begint hij als vrijwilliger bij het Al-Shamal Media Network, een lokaal Palestijns mediaplatform, voordat hij bij Al Jazeera komt als correspondent in het noorden van Gaza.
Tijdens de escalatie van het oorlogsgeweld in Gaza, wordt hij een van de meest zichtbare gezichten die verslag uitbracht. Al-Sharif weigert ook verschillende keren te evacueren uit het noorden van Gaza, zelfs na herhaalde Israëlische bevelen en directe bedreigingen voor zijn leven. Ondanks de vele bombardementen en moeilijke werk- en levensomstandigheden, blijft hij dagelijks verslag uitbrengen van luchtaanvallen, Palestijns leed en ontheemding.
Bij een Israëlische aanval op Gaza zijn medewerkers van nieuwszender Al Jazeera gedood
Zijn verslaggeving vanuit Gaza maakt van Al-Sharif een doorn in het oog van Israël. Hij krijgt telefonische dreigementen van het Israëlische leger om te stoppen met verslaggeving, en zijn naam wordt door het slijk gehaald. De Israëlische defensie noemt hem een Hamasterrorist, beschuldigingen die Al Jazeera, mensenrechtenorganisaties en VN-bestuurder Irene Khan verwierpen als ongefundeerd en onderdeel van een campagne om journalisten zwart te maken.
Laatste ogen en oren
Amnesty International Australia kende hem in 2024 de Human Rights Defender Award toe: hij stond bekend als "de laatste ogen en oren van de buitenwereld in Noord-Gaza".
Op 10 augustus 2025 werd hij samen met vier collega-journalisten (Mohammed Qreiqeh, Ibrahim Zaher, Mohammed Noufal en Moamen Aliwa) gedood bij een Israëlische luchtaanval op een pers-tent vlak bij het Al-Shifa-ziekenhuis in Gaza-stad.
Israël bevestigde de aanval en herhaalde dat Al-Sharif een leider was van een Hamascel, beschuldigingen die Al Jazeera én diverse mensenrechtenorganisaties opnieuw krachtig ontkennen. Zij noemden de aanval een "moord met voorbedachten rade" gericht op het laten zwijgen van kritische journalisten
"Vergeet Gaza niet"
Kort voor zijn dood plaatste Al-Sharif een videobericht op X met felle bombardementen op de achtergrond, waarin hij zijn laatste oproep deed: "Vergeet Gaza niet." Op social media is ook een bericht verschenen met zijn afscheidsboodschap.
"Dit is mijn nalatenschap en mijn laatste boodschap. Als deze woorden je bereiken, dan is Israël erin geslaagd om mij te doden en mij het zwijgen op te leggen. Sinds ik het levenslicht heb gezien in de straatjes van het vluchtelingenkamp van Jabalia, heb ik mijn allerbest gedaan om een steun en een stem te zijn voor mijn mensen."
"Laat je niet het zwijgen opleggen door ketenen, en laat grenzen je niet tegenhouden. Wees bruggen naar de bevrijding van ons land en ons volk, tot de zon van waardigheid en vrijheid opgaat over ons gestolen thuis. Ik vertrouw jullie de zorg voor mijn familie toe. En ik vertrouw jullie mijn geliefde dochter Sham toe, het licht van mijn ogen, die ik nooit heb mogen zien opgroeien zoals ik had gedroomd."
"Ik vertrouw jullie mijn lieve zoon Salah toe, die ik had willen steunen en begeleiden door het leven, tot hij sterk genoeg zou zijn om mijn last te dragen en de missie voort te zetten."
"Vergeet Gaza niet", herhaalt hij.
Al-Sharif laat een zoon, een dochter, zijn echtgenote en zijn moeder achter.
Voor velen was Anas Al-Sharif een symbool voor de moed, ethiek en doorzettingsvermogen van journalisten die verslag doen vanuit conflictzones, zelfs onder immense persoonlijke risico’s. Hij stond symbool voor de realiteit in Gaza en inspireerde velen wereldwijd door zijn onverzettelijke inzet om de waarheid te delen.
Is er een link tussen Anas al-Sharif en Hamas?
Israëlische militaire bronnen beweren dat al-Sharif een leidinggevende rol zou hebben gehad binnen een Hamas-militiecel en betrokken zou zijn geweest bij raketaanvallen op Israël. Deze beweringen werden echter door Al Jazeera zelf en ook door al-Sharif vóór zijn overlijden tegengesproken. Zij ontkenden dat hij enige betrokkenheid had bij Hamas of militante activiteiten.
Op het internet circuleren ook foto's van Al-Sharif bij enkele prominente Hamas-leden, die zouden genomen zijn op een viering. Zowel Al-Sharif als Al Jazeera erkennen dat hij bij de viering aanwezig was, samen met andere journalisten, en dat de foto's dus waarheidsgetrouw zijn. Maar er wordt benadrukt dat Al-Sharif daar was vanuit zijn rol als journalist, en nooit lid of leider was van een bepaalde groepering van Hamas.
Kort samengevat: er is geen hard bewijs dat Anas al-Sharif banden had met Hamas, en veel van de beweringen daarover worden gezien als onderdeel van de informatieoorlog rond het conflict.
