De Amerikaanse pianist en componist Eddie Palmieri, een van de creatiefste muzikanten van de latinjazz en salsa, is op 88-jarige leeftijd overleden. Palmieri mengde Afro-Caraïbische muziek met jazz, rock en funk. Hij lag mee aan de basis van de salsaboom van de jaren 70 en 80.
'Madman of Salsa' is niet meer: jazz- en salsapianist Eddie Palmieri (88) overleden
Eddie Palmieri, geboren in New York in 1936, was de zoon van een Puerto Ricaanse migrant. Hij stond bekend om zijn experimenteerdrang. Zo mengde hij Afro-Caraïbische muziek met jazz, rock en funk.
In 1975 won Palmieri als eerste muzikant met Latijnse-Amerikaanse roots een Grammy. Later zouden er nog 7 volgen.
Als componist en orkestleider lag Palmieri mee aan de basis van de salsaboom van de jaren 70 en 80. Zijn eerste orkest, La Perfecta, richtte hij op in 1961. Toen hij de gebruikelijke trompet inruilde voor de trombone stonden critici daar wantrouwig tegenover, maar het draaide uit op een succes.
Palmieri stond ook bekend om zijn furieuze concerten, waarbij hij zelfs met zijn ellebogen op het klavier hamerde. Hij kreeg daarom de bijnaam 'Rompeteclas' ('Toetsenvernieler') en 'Madman of Salsa' ('Gek van de Salsa'). In een interview formuleerde Palmieri het zo: "Ik ben een gefrustreerde percussionist, dat werk ik uit op het klavier."
Sociaal geëngageerde muzikant
Voorbeelden van Palmieri waren onder anderen Thelonious Monk en Herbie Hancock, maar ook zijn broer Charlie. Die eveneens begenadigde pianist overleed in 1988.
Als muzikant was Palmieri ook sociaal geëngageerd. In de song 'Justicia' ('Gerechtigheid') bijvoorbeeld eist hij gelijke rechten voor zwarten en in de VS wonende Puerto Ricanen. "Was er geen tirannie, dan waren we allemaal broers", klinkt het in de tekst.
Palmieri maakte klassiekers als 'Vámonos Pa'l Monte', 'Azúcar', 'Café' of 'La Malanga'. Opzienbarend is een concert voor de gedetineerden in de Sing-Sing-gevangenis bij New York in 1972, waarvan een livealbum verscheen.
