Zes maanden president Trump: een tijd van vergelding

Wat wel verbaast, is de lauwe, angstige of inschikkelijke reactie van heel wat instituties. De gerenommeerde Columbia University buigt het hoofd en legt de academische vrijheid min of meer op het kapblok: de universiteit laat zich voortaan dicteren door de regering wat ze mag doceren en welke meningen zijn toegestaan. Cursussen worden voortaan nageplozen door afgevaardigden van de regering-Trump.

Nadat ze eerst dwars lag, lijkt nu ook de universiteit van Harvard overstag te gaan. Ze hoopt de Trumpregering te paaien met een schadevergoeding van een half miljard dollar. Sommigen noemen het capitulatie tegenover anti-intellectuele krachten. Het wordt weinig benoemd, maar er heerst een angstcultuur. Veel mensen durven amper nog hun mond opentrekken, uit vrees voor arrestatie of deportatie. Dat is voorwaar geen kenmerk van democratisch bestuur.

Donald Trump houdt niet van slecht nieuws. Een teleurstellend banenrapport van de voorbije 3 maanden, wekte zijn toorn. Hij ontsloeg prompt zijn directeur statistiek bij het ministerie van Arbeid. Een departement dat al sinds mensenheugenis banenrapporten publiceert die normaal niemand in twijfel trekt. Larry Summers, voormalig minister van Financiën, noemt het angstwekkend hoe ongegeneerd en brutaal de aanvallen op autoriteit en democratie geworden zijn.

Intussen is ook de openbare omroep bijna al zijn geld afgepakt, worden advocatenfirma’s die ooit tegen Trump in het geweer kwamen bij presidentieel besluit gestraft. Verschillende ministeries zijn gewoonweg afgeschaft (onderwijs) of zonder geld gezet (ontwikkelingssamenwerking). Het presidentschap lijkt op een wraaktocht, en dat alles gebeurt ook nog eens in een rotvaart.

Het publiek kijkt ernaar met open mond. Hoe Democraten van het staatsparlement in Texas op de vlucht slaan om een stemming te vermijden waarbij Trump gezinde Republikeinen de kiesgrenzen van Texas zo manipuleren dat ze er makkelijk enkele zetels bij zullen veroveren bij de volgende Congresverkiezingen. Amerika lijkt de voorbije tijd steeds minder op hoe het voorheen iconisch werd omschreven als land of the free.

Sommigen beweren dat je veel van die zaken enkel verwacht in een autocratische bananenrepubliek. Amerika, ooit de poort naar een nieuw leven voor Jan en alleman uit de hele wereld, gooit steeds meer de grenzen dicht, het wordt steeds strenger in het toekennen van een inreis- of verblijfsvisum. Het lijkt alsof er ook mentaal een omheining rond Amerika is geplaatst. 

Intussen benoemt president Trump - gesteund door zijn meerderheid in de Senaat – zijn vrienden bij Fox News, en eigen voormalige advocaten op hoge posities. Todd Blanche is nu de nummer 2 op Justitie en was verleden jaar nog de advocaat van Trump toen de huidige president door een 12-koppige jury schuldig werd bevonden in New York.

Een andere advocate van Trump werd procureur in New Jersey, ondanks protest bij de lokale Justitie. Jeanine Pirro - een 74-jarige stokebrand van Fox News en al jaren grote fan van Donald Trump - is afgelopen week benoemd tot procureur in Washington. Dat doet bij velen de wenkbrauwen stevig fronsen. 

Nieuw is ook dat advocaten bij het departement Justitie bevelen van onafhankelijke rechters steeds vaker naast zich neerleggen, of procureurs verplichten om strafzaken te laten vallen. Justitieminister Pam Bondi volgt de orders van de president nauwgezet op, en heeft daarom ook een strafonderzoek bevolen naar Jack Smith, de gerespecteerde procureur die Trump in staat van beschuldiging stelde na de bestorming van het Capitool.

In Washington D.C. is het tegenwoordig heel helder: de stropers zijn de boswachters nu, en de tijd van vergelding is aangebroken. Een achtste van de tweede Trumptermijn is voorbij. Volgens de bekende columnist Thomas Friedman is het Amerika dat we kennen stilaan ook voorbij.