"Voor Oekraïense kinderen is het een manier van leven om tijdens het spelen gehoorzaam 3 keer per dag naar de schuilkelder te gaan." Dat ziet Barend Leyts, voormalig communicatiedirecteur van Alexander De Croo, die een maand lang humanitaire vrijwilliger is in Rivne. Hij merkt ook hoeveel pijn het Oekraïners doet om te zien dat er in Europa oorlogsmoeheid heerst.
Voormalig woordvoerder van Alexander De Croo nu vrijwilliger in Oekraïne: "Europese oorlogsmoeheid doet inwoners pijn"
Stien Schoofs
Gepubliceerd:
Als directeur communicatie van voormalig premier Alexander De Croo (Open VLD) en als woordvoerder van Charles Michel (MR): Barend Leyts heeft heel wat reizen gemaakt naar Oekraïne. "Die situatie bleef me enorm bij", vertelt hij in De Ochtend. "Daarom had ik me deze zomer voorgenomen om tijd te maken voor de mensen in Oekraïne."
Dat doet de voormalige VTM-journalist een maand lang als humanitair vrijwilliger bij FinEst, een Fins-Oekraïense organisatie die humanitaire en militaire steun biedt aan troepen en vluchtelingen. "Vandaag zamelen we kleding in om naar het front te sturen. Gisteren hebben we medische kits voorbereid", geeft hij als voorbeelden.
In Rvine, dicht bij Lviv in het westen van Oekraïne, spendeert hij heel wat tijd met kinderen en hij probeert hen spelenderwijs een woordje Engels te leren. "Er zijn duizenden mensen en dus ook heel wat kinderen van het oosten hierheen gevlucht. We helpen hen de dag door te komen. Zeker de kinderen, voor hen is het ook zomer."
Alles went
Niet de evidente zomer waar je op straat kan spelen en uitstappen maakt. "Overdag gaat het luchtalarm 3 tot 4 keer af. Dan moeten de kinderen letterlijk de kelders in."
Alles behalve normaal, maar voor de kinderen went het duidelijk wel, ondervindt Leyts. "Vorige week speelden we een spel in de tuin van de bibliotheek. Als het luchtalarm afgaat, gaan de kinderen gehoorzaam naar de schuilkelder, zonder klagen. Het is echt een manier van leven geworden."
Aandacht verschoven naar Gaza
Het dagelijks leven kan dus 'normaal' doorgaan, maar de Oekraïners zullen niet vergeten dat er een oorlog aan de gang is. "Terwijl ze merken dat er in Europa een oorlogsmoeheid is."
"Ze voelen hier ook dat de solidariteit vermindert: de coördinator van de vrijwilligersorganisatie vertelde me al dat de donaties minder talrijk zijn, net zoals de aandacht."
Die aandacht is verschoven naar het conflict in Israël en Gaza. "Daardoor staan er minder ogen op Oekraïne en dat doet de mensen hier wel pijn."
Onderwerp oorlog vermijden
Die pijn merkt Leyts als vrijwilliger ook doordat er zelden over de oorlog gepraat wordt. "Naar ons toe zijn Oekraïners heel discreet. Ze gaan omzichtig met ons om. Ze praten er niet graag over dus wij beginnen er ook niet over."
Als de inwoners zien dat je een vrijwilliger bent, geven ze af en toe wel schouderklopjes, merkt Leyts. "Maar je bent hier niet voor persoonlijke eer en glorie. Je bent hier om te helpen."
De hele situatie maakt het voor Oekraïners niet makkelijk om nog in vrede te geloven. "De weinige mensen die er wel over willen spreken, tonen heel wat vertwijfeling als het over vrede gaat."