Verschillende specialisten uit 7 revalidatiecentra en -ziekenhuizen vragen aan minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) om kinderrevalidatie te erkennen als apart specialisme. Kinderrevalidatie stelt de artsen voor enkele zeer specifieke uitdagingen die niet te vergelijken zijn met revalidatie bij volwassenen, vinden zij. Maar doordat er tot nu toe geen erkend zorgprogramma is voor kinderrevalidatie, kampen die centra naar eigen zeggen met een gebrek aan middelen. Dat doet ook de kosten voor de ouders oplopen.
"Noden van kinderen zijn niet te vergelijken met die van volwassenen": artsen pleiten voor erkenning kinderrevalidatie
"Het is van cruciaal belang dat de kinderrevalidatie wordt opgenomen in de huidige hervormingen", vinden de kinderartsen, neurologen en artsen fysische geneeskunde. Onder hen ook dr. Jurn Haan, hoofdarts van Revalidatieziekenhuis Inkendaal, en Prof. Dr. Ruth Van der Looven van het kinderrevalidatiecentrum UZ Gent.
"De kinderrevalidatie heeft de laatste decennia een wetenschappelijk onderbouwd model gekregen en het is tijd dat deze expertise ook in België gebundeld wordt tot een erkend zorgprogramma met de nodige omkadering en innovatieve middelen", zeggen ze. In samenwerking met Zorgnet-Icuro hebben ze alvast een visienota geschreven die ze willen voorleggen aan minister Vandenbroucke.
In Revalidatieziekenhuis Inkendaal alleen al revalideren dagelijks zo'n 115 kinderen en jongeren. De aandoeningen waar ze mee worstelen, lopen sterk uiteen: ze herstellen van een hersenoperatie, zijn prematuur geboren of revalideren na een amputatie.
Maar ook voor kinderen met ernstige ontwikkelingsstoornissen zoals leerstoornissen of autisme is er een plekje. Vanaf december kunnen ook kinderen met complexe voedingsproblemen zoals boulimia en anorexia er terecht.
Orkest
Volgens dr. Jurn Haan, hoofdarts van Revalidatieziekenhuis Inkendaal, is er een grote nood aan een apart zorgprogramma voor kinderrevalidatie. Samen met enkele collega's wil hij de kinderrevalidatie graag erkend zien als apart specialisme, en wil hij daar ook de correcte financiering aan gekoppeld zien.
"We willen een apart programma waarin duidelijk al de noden van de kinderrevalidatie omschreven worden", aldus dr. Haan. "Want de noden van kinderen zijn niet te vergelijken met die van volwassenen. Volwassenen hebben al een basis, hebben al dingen geleerd. Bij kinderen kan een ernstig letsel een grote impact hebben op de toekomst, afhankelijk van het soort ongeval en de leeftijd waarop dat gebeurd is."
"Die kinderen moeten blijvend opgevolgd worden. Er kunnen later, op verschillende leeftijden, nog bijkomende problemen opduiken." Zonder de juiste opvolging dreigen kinderen foutief gelabeld te worden of onvoldoende gestimuleerd in hun ontwikkeling.
De revalidatiecentra en-ziekenhuizen willen kinderen en jongeren net stimuleren in hun ontwikkeling en hen de nodige vaardigheden en handvaten aanreiken, klinkt het. De bedoeling is dat de kinderen zo zelfredzaam mogelijk worden en zoveel mogelijk deel kunnen nemen aan het maatschappelijk leven.
Deze nomenclatuur is opgesteld voor volwassenen, het is nooit de bedoeling geweest om daar kinderen mee te gaan behandelen
Dr. Jurn Haan, hoofdarts Revalidatieziekenhuis Inkendaal
Daarbij moeten de artsen wel rekening houden met een terugval in de ontwikkeling zo nu en dan, een probleem dat bij volwassen patiënten minder voorkomt. Wanneer dat gebeurt, moeten de artsen proberen om het kind opnieuw naar zijn of haar normale ontwikkelingsniveau te brengen.
De artsen en specialisten vergelijken kinderrevalidatie graag met een orkest waarvan de kinderrevalidatiearts dirigent is. Die arts zorgt ervoor dat alle instrumenten (therapieën) en muzikanten (zorgverleners) op het juiste moment worden ingezet, in de juiste setting en met de juiste intensiteit.
Hoge kosten
Maar dat orkest is niet gratis. Omdat kinderrevalidatie op dit moment nog geen apart specialisme is, is er voor het RIZIV (Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering ) geen verschil met volwassenrevalidatie. En daar wringt het schoentje, aldus dr. Haan. "Wij werken hier onder meer met de K-nomenclatuur, maar die is eigenlijk opgemaakt voor volwassenen. Het is nooit het idee geweest om daar ook kinderen mee te gaan behandelen."
Op deze manier krijg je een tweespalt in de maatschappij, tussen wie het kan betalen en wie het niet kan betalen
Dr. Jurn Haan, hoofdarts Revalidatieziekenhuis Inkendaal
Daardoor zijn er volgens de artsen niet genoeg middelen voorhanden om kinderen de juiste revalidatiemogelijkheden te bieden. "We moeten met lede ogen aanzien dat commerciële spelers innovatieve middelen ter beschikking hebben, vaak aan hoge prijzen voor de patiënt. Omdat er momenteel geen erkend zorgprogramma bestaat, wordt vaak wel een deel van de revalidatie vergoed, maar niet de nodige omkadering waarin de kinderen moeten verblijven. De kosten lopen bijgevolg hoog op voor de ouders."
"Ouders besteden hier vaak meer dan 20 euro per dag, zonder dat dat bedrag terugbetaald kan worden. Dat gaat dan over 400 euro per maand of meer. Veel ouders hebben dat ervoor over. Die gaan dan extra werken. Maar zo krijg je een tweespalt in de maatschappij tussen mensen die het kunnen betalen en mensen die dat niet kunnen."
Weerwerk
Er zijn systemen die kunnen helpen met het financiële luik, zoals de verhoogde kinderbijslag en bepaalde zorgtoeslagen, maar volgens dr. Haan loopt men daar dan weer aan tegen de lange wachttijden.
Volgens hem is het dus hoog tijd dat de erkenning er komt: "Ik denk dat het deels onze eigen schuld is dat dat nog niet zo is. We hebben onze stem de voorbije jaren niet genoeg laten horen. Maar het is belangrijk dat we dat nu wel doen."
Niet enkel om de erkenning en de juiste middelen vrij te krijgen, maar ook om als aanspreekpunt te kunnen fungeren. "Er is nu geen aanspreekpunt. De mutualiteit kan nu bijvoorbeeld eenzijdig beslissen om bepaalde terugbetalingen niet meer te doen. En dat kan nu enkel omdat er geen tegenpartij is die weerwerk biedt, zoals zo'n kinderrevalidatiegroep."
