Zeeluipaarden zingen liedjes die qua structuur en herhaling erg lijken op menselijke kinderliedjes. Dat blijkt uit een nieuw onderzoek dat vandaag is verschenen in Scientific Reports. "Hun liederen hebben verrassende timing en patronen", zegt onderzoeker Lucinda Chambers van de Universiteit van New South Wales (UNSW) in Sydney.
Zeeluipaarden zingen liedjes die lijken op kinderliedjes: "Ze zijn de zangvogels van de Zuidelijke Oceaan"
Pieterjan Huyghebaert
Gepubliceerd:
De zeeluipaard is een soort zeehond die leeft langs het pakijs in de wateren rond Antarctica. Het zijn solitaire roofdieren die elkaar alleen opzoeken om te paren.
Elk voorjaar – van eind oktober tot begin januari op het zuidelijk halfrond – laten de mannelijke zeeluipaarden zich muzikaal van hun beste kant zien en brengen ze korte serenades onder water. Ze duiken onder water. Daar zingen ze 2 minuten lang. En daarna komen ze weer 2 minuten boven water om op adem te komen. Ze doen dit tot 13 uur per dag, dagen aan een stuk.
De structuur in de liedjes zorgt ervoor dat van op een verre afstand de boodschap kan opvangen worden en ze kunnen herkennen wie er zingt
Lucinda Chambers van de Universiteit van New South Wales (UNSW)
"Ze zijn ongelofelijk toegewijd", zegt professor Tracey Rogers (UNSW) die ook heeft meegewerkt aan het onderzoek in een persbericht. "Het zijn precies de zangvogels van de Zuidelijke Oceaan. Als je tijdens het paarseizoen ergens in de regio een hydrofoon in het water laat vallen, hoor je ze zingen."
En die liedjes zijn niet zomaar willekeurig. Ze bestaan uit 5 belangrijke ‘tonen’ die veel voorkomen bij de populatie. "Het gaat om de volgorde en het patroon. Ze hebben het bijna saai gestileerd, waardoor hun roepjes lange afstanden over het ijs dragen."
Beluister in onderstaande video de verschillende soorten 'roepjes' van de zeeluipaarden
Een vrouwtjeszeeluipaard is 4 à 5 dagen per jaar loops. Hoewel ze ook zelf een paar uur per dag zingen, worden ze het hele paarseizoen lang gebombardeerd met de geluiden van mannetjes die van alle kanten zingen om hun aandacht. "De structuur in de liedjes zorgt ervoor dat van op een verre afstand de boodschap kan worden opgevangen en ze kunnen herkennen wie er zingt", zegt Chambers.
Volgens de onderzoekers hebben de liedjes wellicht een dubbele boodschap. Het gaat niet alleen om een signaal aan potentiële partners. Maar ook om aan concurrerende mannetjes hun dominantie te tonen. "Het is alsof ze zeggen: 'Ik ben de grootste en de sterkste, kijk eens hoe lang en hoe hard ik kan zingen'", zegt Chambers.
Kinderliedjes
De onderzoekers hebben ook onderzocht hoe voorspelbaar of willekeurig een vocale volgorde is in de nummers. Ze hebben de liederen van 26 individuele mannelijke zeeluipaarden vergeleken met klanken geproduceerd door bultruggen, tuimelaars, doodshoofdaapjes en verschillende stijlen menselijke muziek.
Wat Chambers het meeste opviel was de gelijkenis tussen de liedjes van de zeeluipaarden en de voorspelbaarheid van menselijke kinderliedjes. "Kinderliedjes zijn eenvoudig, repetitief en gemakkelijk te onthouden. En precies dat zien we terug in de liederen van zeeluipaarden", zegt Chambers. "Ze zijn niet zo complex als menselijke muziek, maar ze zijn ook niet willekeurig. Ze zitten op een ideale plek waardoor ze zowel uniek als zeer gestructureerd zijn."
