Rusland zegt dat het de controle heeft overgenomen van Tsjasiv Jar, een klein, maar strategische stadje in de Oekraïense provincie Donetsk. Oekraïne ontkent dat. Als het klopt, heeft het het Russische leger veel bloed, zweet en tranen gekost om de Oekraïense troepen op de knieën te krijgen. De mogelijke overwinning vat dan ook de huidige stand van het Russische offensief samen: tergend traag, en tegen een hoge prijs.
Strategische overwinning, maar tegen hoge prijs: Rusland claimt verovering 'militair bolwerk' Tsjasiv Jar in Oekraïne
Lukas Lecluyse
Gepubliceerd:
Een historisch museum, een 'revolutionaire' watertoren en een botanische tuin. Veel meer is er in het stadje Tsjasiv Jar, in de Oekraïense provincie Donetsk, niet te zien. Toch is de stad wel van onmiskenbaar strategisch belang. Het ligt op een hoogte van zo'n 250 meter, een stuk hoger dan de omliggende gebieden, waardoor je er een goed overzicht hebt op de volledige omgeving.
Daardoor is Tsjasiv Jar van groot militair belang voor het Oekraïense leger. Het is een onderdeel van wat de "ruggengraat" van de Oekraïense defensie in Donetsk wordt genoemd. Deze ruggengraat bestaat uit een reeks versterkte steden, waaronder Kostjantynivka, Droezjkivka, Kramatorsk en Slovjansk.
Nu de Russen zeggen dat ze stad in handen hebben, vormt het een toegangspoort naar de rest van de Oekraïense militaire bolwerken en is het een volgende stap voor het Russische leger om het nog niet veroverde deel van de regio Donetsk in handen te krijgen. Voor president Poetin blijft de verovering van Donetsk één van de hoofddoelen van de oorlog.
Tergend traag ...
In april vorig jaar leek het alsof Tsjasiv Jar elk moment kon vallen. Uiteindelijk heeft het nog meer dan een jaar geduurd voor de Russische troepen het Oekraïense leger er volledig op de knieën konden dwingen.
Het is tekenend voor de manier waarop de oorlog nog steeds verloopt: over elke meter grondgebied wordt zwaar en lang gevochten. Het conflict is geëvolueerd naar een echte uitputtingsoorlog.
Dat geldt niet enkel voor de Donetsk regio, ook in Noordoost-Oekraïne, in de regio Soemi, is Rusland recent gestart met een nieuw offensief. Rusland probeert hier een "bufferzone" te creëren na eerdere Oekraïense inval op Russisch grondgebied.
Het nieuwe front dwingt Oekraïne om zijn toch al beperkte mankracht en middelen verder te verspreiden, wat een tactiek lijkt om de Oekraïense verdediging te verzwakken op andere fronten.
Ook in andere gebieden, zoals Zaporizja, vinden nog steeds aanvallen plaats, die vaak gepaard gaan met massale luchtaanvallen met drones en raketten op burgerdoelen. Volgens analisten zijn deze luchtaanvallen een teken van Russische frustratie over de trage vooruitgang aan het front.
Hoewel de Russische opmars telkens slechts beperkte terreinwinst oplevert, beginnen die kleine successen zich samen stilaan te laten voelen.
... en tegen een hoge prijs
Beide partijen - maar toch vooral Rusland - betalen een hoge prijs voor die intensieve gevechten. Aan het front laten erg veel militairen het leven. Het is erg moeilijk om precieze inschattingen te maken: er zijn zo goed als geen gedetailleerde, onafhankelijke cijfers te vinden over het precieze aantal slachtoffers.
Volgens een recente studie van het Amerikaanse Center for Strategic and International Studies (CSIS) zijn de Russische militaire verliezen in de oorlog in Oekraïne extreem hoog. Het CSIS schat het aantal omgekomen Russische militairen op maar liefst 250.000, terwijl het totale aantal slachtoffers, inclusief gewonden, ruim 1 miljoen bedraagt.
Ook Oekraïne heeft zware verliezen geleden. De studie geeft aan dat tussen de 60.000 en 100.000 Oekraïense militairen zijn gesneuveld, en dat het totale aantal slachtoffers aan Oekraïense zijde oploopt tot ongeveer 400.000. De menselijke tol van het conflict voor beide partijen is dus extreem hoog.
Vrede in zicht?
Ook aan de andere kant van de wereld, in de Verenigde Staten, leidt de patstelling in Oekraïne tot frustratie. Donald Trump had de Russische president Poetin aanvankelijk 50 dagen gegeven om tot een staakt-het-vuren met Oekraïne te komen, maar 'gefrustreerd' door de voortdurende aanvallen heeft hij die deadline ingekort tot maximaal 12 dagen.
De kans dat vredesgesprekken binnenkort ergens toe zullen leiden, lijkt echter klein. De Russische president Poetin houdt nog steeds vast aan een volledige terugtrekking van Oekraïne uit de 4 regio's Donetsk, Loehansk, Cherson en Zaporizja. Deze gebieden moeten officieel door Oekraïne worden afgestaan en internationaal worden erkend als Russisch grondgebied, evenals de volledige erkenning van de annexatie van de Krim. President Zelensky heeft al meerdere keren te kennen gegeven dat hij met die voorwaarden niet akkoord kan gaan.
In die context is de veranderende houding van Washington ten opzichte van de Amerikaanse wapenleveringen aan Oekraïne wel een opsteker voor Kiev. Gisteren zei Zelensky dat hij met Trump afspraken overeengekomen was voor die wapenleveringen.
Oekraïne heeft vooral behoefte aan extra luchtverdediging, zoals de Amerikaanse Patriot-systemen. Trump heeft zich bereid verklaard om die te leveren. Meerdere Europese landen, zoals Duitsland en Noorwegen, hebben aangegeven Oekraïne te willen helpen door de systemen te betalen.
Of wapens alleen het tij van de oorlog in Oekraïne zullen keren? Waarschijnlijk niet. Maar het geeft de Oekraïense soldaten aan het front alvast meer zuurstof om de Russische aanvallen nog wat langer tegen te houden.
