Omwonenden vragen om vervallen Delmerensmolen in Aarsele te herstellen of af te breken: "Niet meer veilig"

Nadine Van den Broucke woont in 1 van de 3 huizen vlak bij de Delmerensmolen. "Als ik in mijn keuken sta, dan ben ik op 5 meter afstand van de molen. Toen we hier in 1997 kwamen wonen, was de molen in onze achtertuin idyllisch. De wieken draaiden boven onze grond. Maar plots vielen er brokstukken naar beneden, in onze tuin. Toen heb ik de burgemeester voor het eerst gecontacteerd en is er actie ondernomen. Het dak en de wieken werden er toen afgehaald. De romp is blijven staan, maar die is nu ook in een heel verre staat van verval."

"We zijn er niet meer gerust in", gaat Nadine Van den Broucke verder. "Bij onze ene buren vallen nog regelmatig stenen in de tuin. En bij onze achterburen zijn al betonnen panelen losgekomen en naar beneden gevallen. Die hebben ze zelf moeten vervangen, om het voor hun kinderen veilig te houden."

't Is hoog tijd dat er iets gebeurt, vinden alle buren. "Bij de laatste storm heb ik het noodnummer moeten bellen", vertelt Nadine. "De brandweer is komen kijken, maar kon toen niet onmiddellijk iets doen. Maar daarna is er ook niets meer gebeurd. Nu, het is wel een hele complexe situatie: het is niet duidelijk wie voor de kosten moet opdraaien."

De Delmerensmolen werd in 1975 gekocht door een dokter uit Zulte. Hij bracht die later onder in een Engelse vennootschap, die in 1992 failliet ging. De Engelse curator probeerde de molen nog te verkopen, maar slaagde daar niet in. Daarom werd de Delmerensmolen een "res derelicta", een verlaten voorwerp dat aan niemand nog toebehoort en door een ander kan worden toegeëigend.

Volgens het Burgerlijk Wetboek is de Belgische Staat verantwoordelijk voor een res derelicta. De vroegere burgemeester van Tielt, Michiel Van Daele, heeft geprobeerd om de kosten voor de noodmaatregelen terug te vorderen van de Belgische Staat, maar dat is hem niet gelukt. Want volgens de Belgische Staat was de molen een beschermd monument en dus eigendom van het Vlaams gewest.

Maar ondertussen staat de molen niet langer op de Inventaris van het Onroerend Erfgoed. Dat biedt misschien nieuwe mogelijkheden voor de stad om te procederen, of minstens om te onderhandelen met de Belgische Staat om de molen te laten slopen. Het stadsbestuur moet nog verder bekijken of en welke stappen het eventueel zal zetten.