Onder de iconische mijnschacht van Maasmechelen, in het hart van het Nationaal Park Hoge Kempen, is een laatste keer het muziek- en kunstenfestival Zwart Goud doorgegaan. Gefocust op lokaal talent en steeds met respect voor het mijnverleden en duurzaamheid, groeide het uit tot een vaste waarde in Limburg. Wij trokken een laatste keer over het festivalterrein om de erfenis van Zwart Goud te ontdekken.
Bezoekers en crew nemen afscheid tijdens 10e en laatste editie van festival Zwart Goud in Maasmechelen
"Na 10 jaar hebben we besloten om er een mooi einde aan te breien", vertelt coördinator Simon Colla. "Zo is er speciaal een hiphop collectief van Limburgse rappers gevormd: 'Onderons'. De helft van hen komt uit Maasmechelen."
Volgens de organisatie hebben zowat 2.000 bezoekers deze laatste editie bezocht. "Elk afscheid is droevig natuurlijk, maar de sfeer zit erg goed. Er zijn heel veel mensen. We kunnen enkel met een glimlach afsluiten."
Bezoeker Robbert Vanderzande kwam lang geleden al eens naar het festival, maar ook hij kon de laatste editie niet missen. "Ik weet hoeveel energie de organisatie erin steekt en wat voor mooie dingen ze in Limburg uit de grond stampen. Hier kiezen ze voor een omgeving vol geschiedenis en behandelen ze die respectvol. Er is erg ingezet op duurzaamheid. Misschien inspireert het wel een nieuwe generatie?"
Wandel even mee over het festivalterrein
Geen Zwart Goud zonder lokaal Limburgs talent
Op Zwart Goud heeft het steevast gedraaid rond Limburgs talent. Maasmechelaar Luca Fazioli stond voor de 2e keer op het festival, samen met top-DJ Cellini, die ook al op Tomorrowland en Pukkelpop speelde. "Onze afkomst ligt in verschillende streken van Italië, maar we kennen elkaar al een half leven in Maasmechelen. We proberen de Mediterraanse wereld en vrijheid naar het festival te brengen."
Even verderop op de wei komen we Maasmechels kunstenaar Ruben Schonkeren tegen. Hij maakte 7 collages die op het festival stonden. "Als inspiratie heb ik een foto van mijn vader genomen. Hij was mijnwerker. Daarna zijn we gaan wandelen op de mijnterrils om de impact van de mijnindustrie te snappen. Je ziet nu ingestorte gebouwen en overwoekerde terrils. Die hebben we gefotografeerd en gecombineerd met archiefbeelden om het heden en verleden te combineren."
Het festival kon ook altijd rekenen op heel wat behulpzame Limburgse handen. "Het is erg jammer, maar ik kijk enorm uit naar deze laatste editie. We gaan er een feestje van maken.", vertelt vrijwilliger Sofie Bemelmans. "Ik kom al enkele jaren helpen als vrijwilliger. Enkele vriendinnen werken hier ook. Ik ben geboren en getogen in Maasmechelen. Het was geweldig om vlak bij huis zoiets te hebben."
De organisatie achter het festival heeft al laten weten verder te blijven bestaan om nog meer culturele evenementen in de streek op poten te zetten.
Regionaal nieuws uit Limburg






