Behoor je tot de mensensoort die zichzelf van september tot juni wijsmaakt dat er geen tijd is om te lezen? En die nu, aan de rand van dat zwembad of in de schaduw van die cipres, de achterstand wil inhalen? Dan is ‘De bijensteek’ van de Ierse schrijver Paul Murray het boek dat je niet mag missen.
Waarom 'De bijensteek' van Paul Murray het perfecte vakantieboek is (volgens Ruth Joos)
Drama? Jazeker, maar de humor werkt aanstekelijk
‘De bijensteek’ volgt het wel en wee van Dickie en Imelda Barnes en hun kinderen Cass en PJ na de bankencrisis van 2008. In 4 wervelende delen en evenveel perspectieven volgen we de teloorgang van het kerngezin. De puberzoon dreigt in een online wereld te verdwijnen, de tienerdochter loopt verloren in haar zoektocht naar identiteit, de moeder weet geen blijf met haar opgepotte verlangens, en de vader kan van geen hout pijlen maken.
Klinkt zwaar op de hand? Klopt, maar Paul Murray heeft de gave om de banken-, puber-, klimaat- en midlifecrises met humor te doorspekken. Hij laat ons niet verdrinken in de misère, hij verzint er laconieke dialogen en ronduit hilarische scènes bij.
Het is – echt waar – ontspannen lezen.
De opbouw is geniaal
Murray, een boekverkoper uit Dublin die in 2005 debuteerde als romanschrijver, krijgt dat allemaal voor elkaar door een spitsvondige opbouw. Lijntjes worden uitgegooid, thema’s geïntroduceerd en plots ontrafeld in zorgvuldig overdachte frequenties En elke Barnes heeft een eigen stem. Moeder Imelda bijvoorbeeld doet wat aan James Joyces’ Molly Bloom denken: haar stream of consciousness-monoloog zit haar als gegoten.
Je bent Iers of je bent het niet.
De lezer krijgt zo gaandeweg zicht op het gehele spiegelpaleis waarin de personages zichzelf en elkaar tegenkomen. En tegen het einde van de roman heeft Murray de krassen op ieders ziel haarfijn blootgelegd.
Het is een dikke turf (en dat is goed, voor een vakantieboek)
Fans van Jonathan Franzen zullen zich thuis voelen in het werk van Murray: dezelfde rijke karaktertekening, dezelfde ambitieuze scope. Meer nog dan Franzen, neemt hij er zijn tijd voor: ‘De bijensteek’ is een meeslepende roman van welgeteld 829 heerlijk breedvoerige pagina’s.
Schrikt je dat af? Dat is nergens voor nodig: het is een plezier om in deze dikke turf te verzinken. Het boek verdient alle tijd, en het is tenslotte vakantie.
