Olympisch kampioene Nina Derwael (25) stopt met turnen: "Ik heb bereikt wat ik wilde en kon bereiken"

Na een uiterst succesvolle carrière zet Nina Derwael  er een punt achter. De 2 gouden medailles (brug en balk) op het EK begin juni zijn haar laatste sportieve wapenfeiten.

In 10 jaar turnen op het allerhoogste niveau verzamelde Derwael 11 medailles op grote kampioenschappen. Het hoogtepunt beleefde ze op de Olympische Spelen van Tokio. In de zomer van 2021 pakte ze goud op de brug met ongelijke leggers.

In diezelfde discipline werd Derwael ook wereldkampioene in 2018 en 2019. Ze is ook viervoudig Europees kampioene, waarvan een keer op de balk.

"Ik heb bereikt wat ik wilde en kon bereiken. Ik heb kunnen bewijzen wat ik in me had", vat Nina Derwael haar carrière kort samen.

"Tot op vandaag ben ik elke keer met heel veel plezier naar de turnhal getrokken, omdat ik het gewoon zo graag doe en omdat ik een perspectief had", gaat ze voort.

"Het EK in Leipzig was zo'n doel, al had ik niet op goud durven te rekenen. Mijn oefening had ik uit voorzorg maar enkele keren voluit kunnen trainen en turnde ik puur op ervaring."

"Het heeft me dan ook doen beseffen dat het niet meer beter kan. Als ik ook op een WK of Olympische Spelen nog een rol van betekenis wil spelen, moet ik mijn lichaam nog zwaarder en langer belasten", stelt de olympische kampioene van Tokio, die in haar carrière ook flink wat blessureleed heeft gekend.

"Dat risico wil ik niet langer nemen. In de voorbije weken zei het hoofd steeds vaker: "Is het niet genoeg geweest? Is het het waard om mijn lichaam op het spel te zetten?""

"Waarop ik finaal moet concluderen: het is mooi geweest. Het is zelfs heel mooi geweest."

Nina Derwael schopte het ook 3 keer tot Sportvrouw van het Jaar (in 2018, 2019 en 2022).