Schapenhouder Andre uit Meeuwen overweegt te stoppen na dodelijke wolvenaanval: "Het is onbegonnen werk"

Andre Hendrix (67) uit Meeuwen in Oudsbergen is een gepensioneerd militair en landbouwer in bijberoep. Al meer dan 40 jaar houdt hij schapen en op dit moment heeft hij een 50-tal dieren. Het merendeel van zijn schapen staat op percelen die hij pacht. Als een weide kaalgevreten is, trekt hij naar een andere locatie.

"Ik ben begonnen in 1979. Toen had ik geen stroomdraad nodig en moest ik de weides gewoon van water voorzien", vertelt hij. "Nu is er elke dag wel iets."

"Ik ben schapenhouder en heb 2 koeien en 2 varkens. Het kost me heel wat geld om dat zelfs maar te mogen doen, bijvoorbeeld aan administratiekosten", vertelt hij. Daarnaast brengt het 'wolfproof' maken van zijn weides ook nog eens heel wat inspanningen en kosten met zich mee.

Dat 6 van zijn schapen dit weekend stierven na een wolvenaanval - de eerste uit zijn carrière - is voor hem de druppel die de emmer doet overlopen.

"Sinds de wolf hier aanwezig is, bescherm ik mijn dieren tegen de wolf. Zo maakte ik eerst in elke weide een afgesloten 'wolfproof' stuk, omgeven door 6 stroomdraden en met een poort. De dieren konden doorheen de dag rondom grazen en 's avonds bracht ik ze daarbinnen en controleerde ik de spanning."

"Dat hield in dat ik 's ochtends en 's avonds naar 3 weides moest gaan. Bij een verplaatsing moest je alles weer afbreken, telkens een halve dag werk, en je hebt er speciaal materiaal voor nodig", vertelt hij. "Dat heb ik een jaar of 2 volgehouden, maar dan hoorde je niks meer van de wolf. Dan bloedt dat dood."

Dit weekend stonden 6 schapen van Andre op een perceel in de buurt. "Dat was bijna volledig omheind met schapendraad, maar aan een kant waren er enkel palen met prikkeldraad. Ik heb de binnenkant van de weide voorzien van 2 stroomdraden: meer dan voldoende voor schapen, maar niet voor wolven."

"Maar de man wiens schapen vorige week zijn gedood, had wel een weide met 6 stroomdraden en 7.000 volt", vertelt hij. "De wolf geraakt daar toch door als hij honger heeft. Ik geloof niet dat volledig 'wolfproof' bestaat. Het is onbegonnen werk."

"De dag voor de aanval was ik de spanning op de weide nog gaan meten", zegt Andre. "Rond mijn weide thuis werk ik met netspanning, maar op mijn percelen moet ik dagelijks een batterij controleren of vervangen. Een batterij heeft minder Joule (energie) en loopt leeg bij elke schok. Je moet ook maaien onder en rond de stroomdraden, want anders heeft je batterij nog meer verlies."

Naast de vele inspanningen, brengen ook de kosten van de 'wolfproof' omheining frustraties met zich mee voor Andre. Hij vertelt dat hij er nog geen subsidies voor kreeg.

"Toen ik het materiaal voor mijn 'wolfproof' weide kocht, kreeg ik niks terugbetaald omdat ik geen eigenaar van die gronden ben", zegt hij.

"Later werd dat aangepast en kregen mensen die gronden pachten ook recht op die subsidie. Ik diende mijn dossier in, maar nu bleek dat ik geen recht had op een vergoeding omdat mijn facturen meer dan 6 maanden oud waren. Ik kan toch moeilijk mijn materiaal verkopen en nieuw materiaal kopen."

"Er is toen iemand van het Wolf Fencing Team langs gekomen. Die zou me helpen bij het indienen van mijn documenten, maar ik hoorde daar lang niks van. 'Ik heb het ingediend en meer kan ik niet doen', klonk het dan. Dan houdt het op natuurlijk", zegt hij. "Als die vergoeding er wel was geweest, had ik misschien wel de moeite gedaan om alles wolfproof af te maken en was dit voorval niet gebeurd."

Ook bij de schadevergoeding die Andre kan krijgen voor de dode schapen, stelt hij zich vragen. "Omdat het om een wolf gaat, krijg ik 50 euro minder omdat er een franchise geldt. Dat begrijp ik niet. Dan was het misschien beter een hond geweest."

Het nieuws over de dode schapen komt hard binnen bij Andre. "Ik ga nu al 2 jaar naar deze schapen. Er is veel geld in gestoken, maar ik ben er ook al zo lang mee bezig. Sommigen zijn met de fles grootgebracht."

Hij ziet het op dit moment niet zitten om verder te gaan. "Ik heb niks tegen de wolf, maar zolang dat dier hier is, is het werk niet houdbaar", zegt Andre. "Ik kan niet 's morgens opstaan en 's avonds gaan slapen met mijn schapen. Ik heb ook nog andere dingen in mijn leven. Die perceeltjes in de buurt zijn verleden tijd. Ik denk dat ik voor mezelf nog 10 ooien ga houden. "

"Ik had het mij wel anders voorgesteld. Ik had gehoopt nog een 10-tal jaar verder te gaan als mijn gezondheid het toeliet, maar nu zal het enkel nog een hobby zijn", vertelt hij. "Het was de bedoeling dat mijn zoon dit verder ging zetten, maar die werkt doorheen de dag. Die kan de weides niet dagelijks controleren. Dan moet je al iemand anders lastigvallen."

"Ik denk dat er al heel veel collega's gestopt zijn. Waarom zou je het nog doen? Een pony moet je ook al niet meer in de weide zetten, want die vallen ze ook aan. Misschien moeten er dan maar overal grasmaaiers komen."