"Rolstoelgebruikers worden buitengesloten en dat weegt mentaal zwaar": Ivo Konings (80) uit Hasselt mag KMSK Brussel niet binnen met rolstoel

Kunstenaar, kunstliefhebber en ex-politicus Ivo Konings (80) probeert al jarenlang het KMSK te bezoeken, maar 4 keer werd hem de toegang geweigerd omwille van zijn rolstoel met een elektrisch voorwiel. "Een keer ben ik naar binnen kunnen rijden, maar toen kwam een werknemer van het museum me achternagelopen om te zeggen dat ik niet welkom was", vertelt Konings.

"Er wordt me telkens verteld dat scooters en rolstoelen met een elektrisch voorwiel specifiek niet toegelaten zijn, omdat ze schade kunnen aanbrengen aan het gebouw en de kunstwerken", zegt Konings.

Die redenering vindt hij moeilijk te begrijpen. "Ze hebben het over het gewicht van mijn rolstoel, maar ik weeg samen met mijn rolstoel minder dan sommige bezoekers, en die worden de toegang niet ontzegd. Met mijn rubberen wielen beschadig ik de vloer niet meer dan iemand met leren schoenzolen. Bovendien is de kans groter dat een klimaatactivist verf op een schilderij komt gooien, dan dat ik een kunstwerk van Rubens kapotrijd."

"Als oplossing zou ik volgens het museum een rolstoel van het KMSK kunnen lenen, maar dat is voor mij geen optie want mijn rechterhand is lam. Zonder elektrisch voorwiel, kan ik de rolstoel niet zelf bedienen."

Konings benadrukt hoe belangrijk het is dat rolstoelgebruikers op zelfstandige manier musea kunnen bezoeken. "Het voelt vernederend wanneer ze me de toegang ontzeggen. Bovendien moet iedereen toegang hebben tot kunst. Ik heb gelukkig een vrouw die veel met mij doet, maar veel rolstoelgebruikers raken op deze manier geïsoleerd. Ze kunnen niet meer deelnemen aan de maatschappij en dat is nefast voor hun mentaal welzijn."

Volgens Konings is het KMSK een van de enige musea in Vlaanderen die hij niet kon bezoeken. "Diezelfde dag ben ik dan maar naar de BOZAR gegaan. Daar stonden meteen 3 personeelsleden klaar, die een ramp klaarlegden op elke trap die ik wilde gebruiken. Zo kan het dus blijkbaar ook. Ik moest niet eens om hulp vragen, want ze vonden het evident om iemand te helpen. Maar in het KMSK is het gebouw blijkbaar belangrijker dan de mensen."

Konings vermoedt dat het museum rolstoelgebruikers om andere redenen weigert. "Als ze een rolstoelgebruiker moeten begeleiden, hebben ze meer personeel en dus meer geld nodig. Zonder hulp kan ik de steile hellingen niet oprijden en de deuren zijn zo zwaar dat iemand ze voor me zou moeten openen. Het gebouw aanpassen, kost natuurlijk ook te veel geld."

De Hasselaar strijdt al jaren voor betere toegankelijkheid voor rolstoelgebruikers en laat het hier niet bij. Hij nam contact op met Rob Beenders (Vooruit), zijn vroegere collega en huidig minister voor Gelijke Kansen en Personen met een Handicap. Die bekijkt de zaak.

"Als het niet lukt, dan richt ik een actiegroep op onder de naam 'The Roaring Rollers'. Als we nu eens met 20 mensen in een rolstoel daar afspreken, dat zou wel leuk zijn. Pas op, ik probeer het altijd met humor aan te pakken, maar nu ben ik het beu. Zolang ik kan, blijf ik knokken voor andere mensen in een rolstoel."

Volgens het KMSK zijn scooters en rolstoelen met een elektrisch voorwiel niet toegelaten omdat ze schade kunnen aanbrengen aan het gebouw en de kunstwerken of gevaarlijk zijn voor andere bezoekers. Het museum zegt ook nog dat rolstoelgebruikers de rolstoel van het onthaal kunnen lenen en een begeleid bezoek moeten plannen.