Antwerpse bisschop Bonny viert 70e verjaardag en denkt nog niet aan stoppen: "De goesting om door te gaan is er"

Bonny viert zijn verjaardag vandaag niet in het bisschopshuis in Antwerpen, maar zoekt voor de gelegenheid de rust op in zijn huis in Vosselaar, in de Kempen.

Dat doet hij sinds 2 jaar geregeld, samen met zijn hondje Santa en huishoudster Karen. "Ik heb bijna altijd op de Groenplaats gewoond, een van de drukste pleinen van Antwerpen. Taxi's, bussen, trams: het gedreun werd me te veel en ik begon daar mentaal te stikken", zegt Bonny.

"Daarnaast is het bisdom Antwerpen ook groter dan de stad Antwerpen. Dat voel ik nog meer sinds ik hier ben. Ook de Kempen - in alle richtingen - zijn belangrijk voor de kerk. In plaats van zondag de mis altijd in de kathedraal te vieren, rijd ik nu rond om langs de parochies in de Kempen te passeren. Ik denk dat de mensen dat ook appreciëren."

Er zijn slechtere dagen om te verjaren dan op een zonnige julidag, en dat beaamt ook Bonny. "Ik voel me goed en de zon helpt. Toch geeft een 7 een ander gevoel dan een 6", zegt hij.

"Bij 60 denk je: ik behoor stilaan tot de categorie van de gepensioneerden. Maar bij 70 behoor je toch wel tot de oudere groep. Symbolisch heeft dat een andere betekenis. Maar aan de andere kant voel ik me niet slechter dan gisteren."

Hoe ziet een verjaardag van een bisschop er verder uit? Met felicitaties van de paus? "Ik denk niet dat hij dat doet", zegt Bonny. "Ik vermoed dat ik nog wel een mailtje zal krijgen van de nuntius, de ambassadeur van de paus in Brussel. Die heeft een lijstje en stuurt dan een berichtje. Dat verwacht ik in de loop van de dag nog wel."

"Het nummer van de paus heb ik niet. Maar als het echt nodig is, kan je wel een gesprek aanvragen. Niet om zomaar binnen te lopen en over koetjes en kalfjes te praten. Maar als er echt een vraag is, kan dat."

Bonny is intussen al 16 jaar bisschop van Antwerpen. Maar het is niet altijd gemakkelijk geweest, klinkt het. Zo zette Bonny zich in als aanspreekpunt voor de slachtoffers van seksueel misbruik in de kerk, maar stopte hij vorig jaar met die rol omdat het takenpakket te groot was geworden en het ook emotioneel te zwaar op hem begon te wegen.

Ook over de oorlogen in Oekraïne en Gaza heeft de bisschop zich uitgesproken. Zo deed hij eerder dit jaar nog een stille actie voor Palestina aan de Antwerpse kathedraal.

"Als ik de beelden zie op het nieuws over het Midden Oosten, doet mij dat pijn. Dat laat mij niet los. Ik kan er niet naar kijken zonder boos te worden. En ik vind dat je als christen ook stelling moet innemen."

"Als ik eergisteren zag hoe Netanyahu Trump als kandidaat voorstelde voor de Nobelprijs voor de vrede, dan word ik echt boos. Dan dacht ik: waar zitten de huichelaars nu samen? Dat is een taal die ik als bisschop misschien niet mag gebruiken, maar zo komt het wel bij mij over."

"Als je weet dat er dagelijks mensen worden gedood, terwijl ze vechten om aan eten te geraken. De onmenselijkheid van dat geweld gaat door merg en been. Daar heb ik geen goed woord over."

Bonny heeft nog enkele jaren te gaan vooraleer hij zijn ambt kan neerleggen bij de paus. "Het kerkelijk recht voorziet dat je doorgaat tot je 75, als je niet uitvalt door je gezondheid. Je voelt dat dat lang is. Niet onmogelijk, maar wel lang."

"Ik voel dat ik minder energie heb en dat ik minder snel recupereer. Het is zowel mentaal als fysiek zwaarder. De goesting om voort te doen is er wel. Ik ga niet uitbollen, maar er de komende 5 jaar nog iets van maken."