dEUS speelt 'Worst case scenario' integraal met Stef Kamil Carlens, als was het 1995: "Vriendschap en respect zijn altijd gebleven"

dEUS wordt in 1989 opgericht door Tom Barman, maar het is de finaleplek in Humo’s Rock Rally 1992 die alles in een stroomversnelling brengt. Tijdens de wedstrijd speelt dEUS bijna elke ronde in een andere bezetting, tot bassist Stef Kamil Carlens zich aansluit.

"Stef was de man, ik keek naar hem op. Hij had de songs, de stem, de présence, de kleren: alles. We zijn bevriend geraakt omdat hij als een van de eersten tegen mij zei: "Uw nummerkes zijn keigoed"", herinnert Barman zich in 2009 in Humo.

In 1994 komt debuutplaat 'Worst case scenario' uit. Daarop staan met 'Suds & soda', 'Via' en 'Hotellounge (be the death of me)': 3 singles die de alternatieve muziekwereld op zijn kop zetten. Door het on-Belgische rauwe rockgeluid en de instant buitenlandse interesse wordt 'Worst case scenario' na 30 jaar nog altijd het belangrijkste Belpop-album ooit genoemd. 

Enkele cijfers ter ondersteuning: naar schatting zijn er internationaal 450.000 exemplaren verkocht. Even opmerkelijk is de interesse van muziekzender MTV. De videoclips van 'Suds & soda' en 'Hotellounge (be the death of me)' worden tot 28 keer per week uitgezonden: ongezien voor een Belgische artiest. Het levert dEUS de nominatie voor 'beste nieuwkomer' op bij de MTV Awards van 1994.

dEUS bereikt dus als een van de eerste Belgische artiesten een internationaal publiek, na elektronische pioniers Front 242. Ze effenen het pad voor alternatieve Belgische acts, zoals Balthazar, Sylvie Kreusch of Hooverphonic, die nu internationaal touren.

Even terug naar midden jaren 90. De opnames van 'Worst case scenario' baden in een rock-'n-rollsfeer die doorsijpelt in de nummers. Barman en Carlens wonen in die periode samen in Antwerpen. Barman is het brein achter alle dEUS-teksten.

De 13 nummers op 'Worst case scenario' worden in 17 dagen tijd opgenomen en afgewerkt. "We hebben vaak gehoord dat we niet al te fris roken, omdat we rechtstreeks van een café of nachtclub kwamen", blikken Barman en Carlens terug in Humo. 

Hun ongepolijste rock levert dEUS een plek op verschillende Europese festivalaffiches op. In 1995 staan ze als een van de eerste Belgische groepen – na The Scabs – op het hoofdpodium van Rock Werchter. 

"Die eerste keer is een groots moment. Je voelt dat je serieus wordt genomen en met de grote jongens mag meedoen. En toch besef je als twintiger niet helemaal wat de impact is, maar dat is net mooi aan jong zijn", vertelt Barman in de Canvas-docu over 50 jaar Rock Werchter.

"Midden jaren 90 waren er weinig Belgische alternatieve bands. dEUS was de juiste groep op het juiste moment. We werden met open armen ontvangen door het Belgische publiek, ook al lag onze muziek niet makkelijk in het gehoor. Maar de nineties waren onze sixties, want alternatieve muziek was toen mainstream."

De uitschieter op 'Worst case scenario' is zonder twijfel 'Suds & soda'. Nog altijd is het een van de publiekslievelingen en een vaste waarde tijdens dEUS-concerten.

De clip van 'Suds & soda' die via MTV een internationaal publiek vond:

Naast de snerpende viool dankt het nummer zijn tijdloze status aan de iconische 'Friday!': de uitroep die door - jawel - Stef Kamil Carlens meer dan 150 keer wordt herhaald. Live is dat pure muzikale topsport.

"Ik wilde iets roepen en het feit dat we toen op de Vrijdagmarkt woonden zat er voor iets tussen. Meer niet", bekent hij in Humo.

Na de gedroomde start van dEUS verlaat Carlens in 1997 de groep, vlak na de opnames van het tweede album 'In a bar, under the sea'. Hij wil zich op zijn eigen groep Moondog Jr. focussen, die hij later omdoopt tot Zita Swoon.

Ondanks de professionele breuk verliezen Carlens en Barman elkaar privé nooit uit het oog. "Er zijn carrières en ego's in de weg gekomen, maar de vriendschap, de bewondering en het respect zijn altijd intact gebleven", klinkt het in 2009 al.

Door de 30e verjaardag van 'Worst case scenario' is de tijd nu rijp voor een live reünie.

"We gaan de 50e verjaardag niet meer vieren en de 20e verjaardag hebben we gemist. Het is voor ons zowel leuk als muzikaal interessant en tegelijk ook plezant voor de fans", verklaart Barman (nu 53) in Humo.

dEUS speelt 'Worst case scenario' niet in de volgorde van op de plaat. "Dan zouden we beginnen met 'Suds & soda': op papier is dat een goed idee, maar de mensen zijn nog niet goed wakker en de klank staat nog niet op punt, dus het zou geforceerd zijn."

Van de oorspronkelijke dEUS-bezetting blijft naast Tom Barman enkel Klaas Janzoons over op viool, toetsen en zang. Al maken bassist Alan Gevaert en drummer Stéphane Misseghers ook al meer dan 20 jaar deel uit van het dEUS-meubilair.

Carlens versterkt de ploeg deze zomer als 'vliegende keeper'. "Beetje gitaar, veel zang en op sleutelmomenten bas. Maar vaste bassist Alan doet ook mee, dus het wordt zoeken", zegt het duo in Humo.

Grote afwezige is gitarist Mauro Pawlowski. Hij wordt vervangen door de Noorse muzikant Simen Følstad Nilsen. "Alles is eindig, zeker met gitaristen, heb ik geleerd", zegt Barman daarover in Het Nieuwsblad.

Pawlowski was tussen 2004 en 2017 een vaste waarde bij dEUS. Vanaf 2021 verving hij gitarist Bruno De Groote, die de groep moest verlaten door gezondheidsproblemen. 

"We hebben altijd gezegd dat Mauro’s terugkeer bij dEUS niet definitief was. Hij zou pas in 2026 stoppen, maar hij gaf aan dat het niet meer ging. Never say never, want Mauro komt en Mauro gaat, maar nu heeft hij rust nodig", zegt Barman berustend in Het Nieuwsblad.

Na het rondje nostalgie deze zomer werkt dEUS verder aan een nieuw album. Die 9e plaat wordt de opvolger van 'How to replace it' uit 2023. Daarop zal gitarist Mauro Pawlowski wel te horen zijn, maar hij gaat daarna niet mee op tournee. Barman wil dEUS opnieuw heruitvinden. "Nog eens hetzelfde maken, daar heb ik geen goesting in."