Cindy kreeg, net als 1.300 vrouwen elk jaar, baarmoederkanker: "Voor diagnose wist ik niet dat het bestond"

In België krijgen jaarlijks minstens 1.300 vrouwen te horen dat ze baarmoederkanker hebben. "Na borstkanker, darmkanker en longkanker is het de vierde meest voorkomende kanker bij vrouwen", weet Toon Van Gorp, professor gynaecologische oncologie aan het UZ Leuven. 

Waarom is die kankervorm minder bekend bij het grote publiek? "Het komt vooral voor bij oudere vrouwen. Baarmoederhalskanker en borstkanker komen vaker voor bij jongere vrouwen en daar is nu gewoon meer aandacht voor", zegt Van Gorp. 

De aandacht voor verschillende kankers doet Cindy Naudts uit Lokeren in 2011 een moedige beslissing nemen. Ze laat preventief haar eierstokken, eileiders en borsten verwijderen omdat ze drager is van het BRCA-1-gen (dat zorgt voor een verhoogde kans op eierstokkanker en borstkanker). 

8 jaar later komt Cindy er onverwacht ook achter wat baarmoederkanker is door een ongewone bloeding. "Menstruatie is in mijn geval onmogelijk, dus ik maakte me al snel zorgen", vertelt ze zelf. Dezelfde dag kan ze nog naar de gynaecoloog gaan die een 'massa' ontdekt in haar baarmoeder. 

Na verder onderzoek denkt de gynaecoloog dat het om een onschuldige poliep gaat die ze vervolgens verwijderen. Tot Cindy nog geen week later telefoon krijgt. "'Er zitten toch kwaadaardige cellen in de poliep. Je moet zo snel mogelijk langskomen voor extra onderzoek', kreeg ik te horen."

Het verdict: baarmoederkanker. "Voor diagnose wist ik niet eens dat het bestond." De gynaecoloog klinkt in paniek, hoewel de kanker in een vroeg stadium wordt ontdekt. "Maar in het weefsel van de poliep zaten cellen die heel kwaadaardig en agressief waren. Die moesten zo snel mogelijk weg." 

"Als de kanker in het eerste stadium wordt ontdekt, is de vijfjaarsoverleving (de gemiddelde kans om 5 jaar na de diagnose van kanker nog in leven te zijn, red.) 90 tot 95 procent", zegt Van Gorp. 

Die cijfers blijken te kloppen voor Cindy. Na een jaar met een operatie, chemo en bestralingen en een klein jaar revalideren, kan ze zich kankervrij noemen. 

Cindy heeft geluk dat ze snel actie heeft ondernomen toen ze een ongewone bloeding kreeg. Een van de weinige symptomen van baarmoederkanker, die vooral opvallen bij vrouwen in de menopauze.

Toch kan het al eerder optreden, zoals bij Cindy, die 44 jaar was. "Als je nog jong bent en een bloeding hebt, stel je je vaak minder vragen. De andere symptomen zijn ook niet zo duidelijk", vertelt ze. "Daarom is het belangrijk om genoeg op controle te gaan." 

Iets wat vrouwen vaak vergeten nadat ze kinderen hebben gehad. "Tijdens de zwangerschap is het altijd leuk om op controle te gaan, maar nadien wordt er geen tijd meer voor gemaakt."

Ze vergelijkt het met een tandartsbezoek. "Dat is ook onaangenaam en komt nooit goed uit, maar als alles in orde is, ben je toch weer gerust." 

Ze benadrukt dat je vooral moet luisteren naar je eigen lichaam. "Ik wil niet dat iedereen nu massaal in paniek schiet, maar wel dat je snel actie onderneemt als je voelt dat er iets niet juist zit." 

Ook Van Gorp benadrukt het belang van bewustzijn creëren, want het aantal gevallen van baarmoederkanker zal volgens hem enkel maar stijgen. "Dat komt omdat de kanker gelinkt is aan obesitas. In hogere inkomenslanden zal het aantal dus enkel maar toenemen."

"Zwaarlijvigheid veroorzaakt een hogere oestrogeenspiegel in het lichaam na de menopauze. Het zijn die oestrogenen die het baarmoederslijmvlies stimuleren en zo aanzetten tot de omvorming naar kanker." 

Omdat het meer voorkomt, wordt er ook meer onderzoek naar gedaan. Dat heeft wel positieve gevolgen, benadrukt Van Gorp. "De prognose van patiënten, ook zij in een verder stadium, zijn verbeterd mede door bijvoorbeeld immuuntherapie." 

Dat is hoopgevend. Het is ook hoop die Cindy de wereld wil insturen met haar verhaal. "Er zijn heel wat zware dagen geweest, dat kan ik niet ontkennen. Maar ondertussen heb ik geleerd mijn littekens naar waarde te schatten. Ze herinneren mij eraan dat ik pijn gehad heb, maar dat ik ook in staat was te genezen." 

Ook haar lotgenoten, waar ze veel aan heeft gehad, wil ze eraan herinneren om warmte op te zoeken. "Hoewel de ziekte je soms heel eenzaam maakt, want jij moet alles zelf ondergaan en doorstaan, is het belangrijk je te omringen met de juiste mensen."

Het is zo dat de ondertussen 50-jarige Cindy haar kracht opnieuw vond. "Ik leef in het moment en probeer er het beste van te maken. Ik liet 'never lose hope' op mijn arm tatoeëren om mezelf eraan te herinneren dat ik de hoop nooit mag verliezen."