50 jaar Lokerse Feesten: vrijwilligers als DNA van het festival, "Aantal is in de jaren gegroeid van 30 naar 1.500"

Vrijwilligers zijn sinds dag 1 de sterkhouders van de Lokerse Feesten. In 1975 ging het om een kleine 30 mensen die hun schouders onder het nieuwe festival zetten. Ze kwamen vooral uit 3 lokale verenigingen. Later sloot ook de Lokerse Feestcommissie van de stad aan. En intussen, 50 jaar later, kan het festival rekenen op bijna 1.500 vrijwilligers.

Kurt Rombaut (66) was er bij van in het begin, in 1975, en is nu de langst meewerkende vrijwilliger van de Lokerse Feesten. "Toen ik 16 was, mocht ik van mijn ouders voor de 1e keer buiten en belandde ik in het jeugdhuis dat de Lokerse Feesten mee gesticht heeft."

Kurt begon als boterhammensmeerder. "Het waren er met rauwe hesp en mosterd. Ik verkocht ze aan het publiek, een paar 100 mensen die zittend naar de optredens keken. Ik deed dat graag, want dan was ik weg."

Later nam hij nog verschillende taken op zich waaronder podiumpresentator. Maar daar stopte hij mee toen hij penningmeester werd, en nog altijd is. "Het was mijn eerste ervaring met boekhouden", verklapt hij. "Nu zou dat niet meer kunnen met zo’n budgetten."

"Ik hanteer het principe van de goede huisvader, als ik vragen heb bij bepaalde uitgaven, roep ik de mensen op het matje voor uitleg. Ik ga niet stoefen, maar ik doe het blijkbaar goed, ze hebben me nog niet buiten gesmeten. Ik doe verder tot iemand zich aandient om over te nemen."

In de loop van de jaren kwamen er steeds meer vrijwilligers bij. "Onder het motto ons-kent-ons groepeerden de medewerkers voor de eet- en drankstanden zich per familie. We noemen ze 'togen', intussen zijn er meer dan 10 togen", weet Rombaut.

Maar ook bij andere teams is het vaak een familie-aangelegenheid, zo komt het dat soms 3 generaties samenwerken. "Het is niet altijd makkelijk om daar tussen te komen. Al wordt er soms wel gewisseld, zodat mensen eens iets anders kunnen doen", zegt Kurt Rombaut. 

Bij Christine Aelterman, die verantwoordelijke is van 'team paardenworsten', is het vrijwilligerswerk op de Lokerse Feesten een echt familiegebeuren. "Mijn echtgenoot en de kinderen werken allemaal aan toog 5. Mijn broer werkt als pleinverantwoordelijke samen met zijn kinderen en zijn vriendin bij het artiestenrestaurant."

De vrijwilligers worden dan wel niet betaald voor hun werk, ze maken het zelf plezant, kunnen hier en daar een optreden meepikken en krijgen bonnetjes. En er worden vaak activiteiten georganiseerd tijdens de Lokerse Feesten, enkel voor vrijwilligers.

"Zo hebben ze een tijd buikschuiven georganiseerd. Rond 4 uur ’s nachts, als alle bezoekers buiten waren, werd het plein ontruimd, en werd er een soort plastieken buikschuifsysteem geplaatst. Bovenlijven werden ontbloot en iedereen ging aan het schuiven", knipoogt Kurt Rombaut. "Ik kan je verzekeren: dat was lachen en plezier."

Zelf ging Rombaut nooit op de buik, maar hij zag soms wel bekenden meeglijden over het plein. "Ik heb ooit Otto-Jan Ham zien passeren. En die was niet alleen bovenaan ontbloot als je begrijpt wat ik bedoel", knipoogt Kurt. "Daar zijn inderdaad foto's van, maar nooit gepubliceerd. Alles blijft 'binnen de familie'."

Het is duidelijk: de medewerkers van de Lokerse Feesten hebben een speciale band en er zijn al heel wat intense vriendschappen ontstaan. Ook Marc Delbruyère, een van de stichters, koestert de vriendschappen, die vooral in de eerste jaren van de Lokerse Feesten begonnen. 

"De eerste 8 jaar waren de beste voor de medewerkers, vind ik. De groep was kleiner, iedereen kende iedereen. We mochten toen ook maar tot middernacht muziek maken. Daarna werden de ontvangsten geteld en nog naar de bank gebracht."

Iedereen had rond 1.30 uur gedaan en toen begon het pas echt voor de medewerkers. "We kwamen dan om 7, soms pas 8 uur thuis, de ene keer al meer 'beladen' dan de andere", lacht Delbruyère. "Maar de volgende dag waren we wel altijd opnieuw op post."

"Er was toen ook nog geen bewaking, dus deden we dat zelf. We speelden een hele nacht kaart en bakten pannenkoeken om ons te amuseren. Om 10 uur werden we afgewisseld."

Het vrijwilligersmoment waar het grootste mysterie rondhangt, is ongetwijfeld de traktatie op 'cake'. Voor het 25-jarig bestaan van de Lokerse Feesten had iemand er niet beter op gevonden om naast gewone cake ook spacecake te bakken voor de vrijwilligers. Wie op het idee kwam, blijft een goed bewaard geheim onder de vrijwilligers. 

"Ik heb toen ook van die zoetigheid genoten, maar met mate", bekent Kurt Rombout. "Ik herinner me ook nog dat de bankdirecteur, die in Lokeren bekend was, toen backstage kwam. Hij stond er met zijn koffie en wou een stukje nemen. Gelukkig heeft zijn zoon hem kunnen tegengehouden. Maar er zijn er die avond wel veel gesneuveld. Ik denk dat we het festival toen op halve kracht hebben rond gekregen."

Christine Aelterman proefde niet. "Ik had het al een beetje in de mot dat het voor sommigen niet goed liep en ben er maar afgebleven. Nu zou dat niet meer kunnen, en het had toen ook anders kunnen aflopen. Maar kijk, het is allemaal goed gekomen, en we houden er hilarische herinneringen aan over."

Toch benieuwd wat de vrijwilligers voor de 50e editie zullen voorgeschoteld krijgen...