Na meer dan 40 jaar keert muziekjournalist Serge Simonart (65) Humo de rug toe. De schrijver kondigt zijn vertrek aan in een vlammende mail gericht aan de hoofdredactie van het weekblad en hij bevestigt het nieuws aan de redactie van VRT NWS. Simonart klaagt een gebrek aan respect aan, maar kan zich ook niet meer vinden in de richting die het weekblad uitgaat. "Ik wil vanaf nu over alle cynische, vulgaire, sensatiebeluste bagger in Humo overal luid en duidelijk kunnen zeggen: niet in mijn naam."
Serge Simonart verlaat Humo: "Cynische, vulgaire en sensatiebeluste bagger, niet in mijn naam"
Nils Schillewaert
Gepubliceerd:
Serge Simonart schrijft romans en non-fictie en publiceerde als muziekjournalist de afgelopen decennia artikels en interviews in meer dan 200 kranten en tijdschrijften in zo'n 30 landen.
Al meer dan 40 jaar schrijft hij ook voor Humo. Maar daar komt nu een einde aan. Dat heeft hij vanmiddag laten weten in een uiterst kritische mail - die onze redactie kon inkijken - gericht aan de hoofdredactie van Humo.
Simonart opent zijn stevige betoog met een opsomming van recente mails die hij hen had gestuurd, maar die onbeantwoord bleven. Een bewijs van het gebrek aan respect dat hij naar eigen zeggen al decennialang "stoïcijns moet incasseren".
"Schandalig nieuw contract"
"Ik wil jonge freelancers waarschuwen voor uitgevers die hen langs alle kanten proberen te knechten en ringeloren", zegt Simonart in een reactie aan VRT NWS over zijn vertrek. Hij wil op deze manier ook "zijn hoofdstuk in de Vlaamse journalistiek grondig publiekelijk afsluiten, om speculaties en roddels te voorkomen".
De druppel die de emmer deed overlopen was een "schandalig nieuw contract" dat hij zou moeten ondertekenen als freelancer bij DPG Media. "Onder het mom van 'de wet vereist het' hanteert DPG een formulering die 100 procent in hun voordeel is, en waarbij je de facto wereldwijd en eeuwig de auteursrechten op je stukken afstaat."
De muziekjournalist weigert - nadat hij ook "het vorige wurgcontract doelbewust nooit had getekend" - dat nieuwe contract te ondertekenen. Hij vraagt daarenboven aan Humo om alle stukken te verwijderen waarop hij zelf nog de auteursrechten heeft.
Sensatiezucht
Simonart geeft toe dat ook de leeftijd en het geld een rol spelen in zijn beslissing om het magazine de rug te keren, maar laat in zijn mail zéér duidelijk uitschijnen dat hij zich niet kan vinden in de richting die Humo uitgaat. De man die zelf interviews deed met David Bowie, Prince en Mick Jagger begrijpt bijvoorbeeld niet waarom er recent een artikel werd gepubliceerd waarin er "over, maar niet met Neil Young wordt gesproken".
Hij stelt zich grondige vragen bij de inhoudelijke keuzes van de redactie. "Ooit zouden we in het muziekkatern gezegd hebben: (iemand als) Pommelien Thijs maakt banale muziek voor twaalfjarigen, we laten die kelk aan ons voorbijgaan... Maar nu worden zelfs 5 bladzijden gepubliceerd óver haar, naast ettelijke interviews mét haar."
De kritiek op de inhoud stopt overigens niet bij de muzikale keuzes. Volgens Simonart wordt Humo steeds "platter, commerciëler en sensatiezuchtiger". Hij staaft dat met recente voorbeelden: de omstreden columns van Herman Brusselmans, een "knuffelinterview met 3 vrienden van stalker Bart De Pauw" en "het uitmelken van het ongeval van Tom Waes".
Vervroegd pensioen
Simonart vat de kritiek op volgende manier samen: "Ik wil vanaf nu over alle cynische, vulgaire, sensatiebeluste bagger in Humo overal luid en duidelijk kunnen zeggen: niet in mijn naam."
De 65-jarige schrijver gaat naar eigen zeggen "principieel protesterend weg bij Humo". "Ik zal mezelf op vervroegd pensioen trakteren en mijn tijd enkel nog aan boeken en andere projecten besteden." VRT NWS nam contact op met de hoofdredactie van Humo, maar die wilde voorlopig niet reageren.
