Bea (41) en haar man leven al jaren naast elkaar. Dat maakt haar erg eenzaam. Toch ziet ze een scheiding niet zitten, omdat ze haar dochter niet wil missen. Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.
Rika Ponnet beantwoordt vraag van de week: "Mijn partner en ik leven naast elkaar, hoe moeten we dit aanpakken?"
Elke week beantwoordt relatietherapeut Rika Ponnet in 'Nieuwe feiten' een vraag van een luisteraar. De antwoorden worden gebundeld in de podcast 'Vraag het aan Rika'.
De vraag van Bea: "Er is weinig liefde en seks in mijn relatie, maar toch wil ik liever niet scheiden. Wat moet ik doen?"
Bea (41) en haar man zijn 9 jaar samen, maar leven naast elkaar. "Ik snak naar intimiteit, terwijl hij snakt naar het tegenovergestelde. We zoenen dus niet, en kijken elkaar niet liefdevol aan. Als ik andere koppels dat wel zie doen, weet ik telkens wat ik mis."
"Seks is sinds enkele jaren iets dat een keertje op vakantie voorkomt. Al vanaf het begin had ik het gevoel dat ik hem niet kon ‘lezen’ in bed: er valt niets te merken van genot. Als ik hem ernaar vraag, zegt hij wel dat alles perfect is, maar ik zie en hoor hem nooit verlangen. Hij is ook altijd nors."
"Ik ben ondertussen wel wat 'gegroeid' in het aanvaarden van de situatie. Ik vraag me zelfs al niet meer af waar mijn partner is of slaapt."
"We hebben samen een dochter van 5. Ik wil geen gescheiden mama zijn, omdat ik haar dan te hard zou missen. Maar ook omdat het financieel een flinke stap achteruit is en omdat koppels sociaal beter in de markt liggen. Wat moet ik doen?"
Beluister: Rika Ponnet beantwoordt de vraag van Bea
Het antwoord van Rika: 'Durf toegeven dat verbinding wél belangrijk is"
"Ik vind dit erg pijnlijk", reageert Rika. "Eigenlijk worden Bea haar behoeftes aan nabijheid consequent gedevalueerd of afgedaan als 'te behoeftig'."
"Daarom denkt zij ook dat ze veel autonomer moet worden. Ze zegt wel dat ze 'gegroeid' is en dat het haar niet kan schelen waar haar man is. Maar dit heeft niets met autonomie te maken. Wel met jezelf verdoven."
Bij elkaar blijven voor de kinderen? Of niet?
Bea geeft duidelijk aan dat ze niet wil scheiden, en dat ziet Rika wel vaker bij mensen in deze levensfase. "Hier speelt dan een innerlijk conflict. Men heeft een relatie waarin men voelt dat intimiteit niet kan, en gaat naast elkaar leven. Tegelijkertijd is er wel de materiële zorg, het geld en de vrienden."
Met welk tekort kan je het beste verder? Dat is een heel moeilijke keuze
Rika Ponnet, relatiedeskundige
Dat mensen in zo’n situatie voor zekerheid kiezen en bij hun partner blijven, veroordeelt Rika nooit. "Het gaat gewoon om 2 waarden", zegt ze. Ofwel bekijk je het praktisch en neem je het tekort aan liefde erbij. Ofwel ga je toch uit elkaar, maar dan zijn er financiële gevolgen en zie je je kinderen minder vaak . "Met welk tekort kan je het beste verder? Dat is een heel moeilijke keuze."
Angst voor verlies
Bea is nog maar 41. Moet ze dan de rest van haar leven verder met een partner die haar te weinig liefde geeft? "Natuurlijk kan ze op deze leeftijd nog iemand ontmoeten bij wie het beter is dan de situatie nu. Maar het is duidelijk dat haar angst voor wat ze mogelijk kan verliezen groter is dan haar verlangen om een nieuw leven uit te bouwen."
Zou Rika dan aanraden aan Bea om haar angst te overwinnen? "Nee, de pragmatiek van het leven is ook niet onbelangrijk. De helft van de tijd je kind niet zien beïnvloedt bijvoorbeeld ook je levenskwaliteit. Ik zie in mijn praktijk vrouwen en mannen die hier enorm van afzien. Het is een blijvend lijden voor hen. Onderschat ook de stress rond het financieel moeilijk hebben niet."
Hoe moet het verder?
Hoe kan Bea de situatie dan toch 'draaglijker' maken? "Ik heb de indruk dat ze alles door haar man laat bepalen, en passief ondergaat wat er gebeurt", zegt Rika. Bea moet dus in de eerste plaats stoppen met denken dat zij moet zijn zoals hij.
"Maak je verlangen naar verbinding ook krachtiger", raadt Rika ook aan. "Daar kan je ook in oefenen door andere contacten in je leven. Zodat je ervaart dat het iets waardevol is."
"Durf voor jezelf valideren dat verbinding wél belangrijk is. Hoe meer je hier voeding aan geeft, hoe krachtiger de bron wordt om op termijn mogelijk wel een stap te zetten, over je angst heen."
