"Met Paradise City doen we op een moderne manier waarvoor kasteeltuinen ooit bedoeld waren: grote volksfeesten"

Begin juli 2015: in kasteeldomein Ribeaucourt in Perk bij Steenokkerzeel lokt de eerste editie van Paradise City 5.500 bezoekers. Organisator Gilles De Decker heeft niet toevallig zijn oog laten vallen op die idyllische verborgen parel in de Brusselse rand.

"Ik heb mijn inspiratie gehaald bij de Open Air-feestjes in parken in Amsterdam. Ik wou in België iets gelijkaardigs organiseren, met underground elektronische muziek in een groen kader. Mijn zoektocht naar de ideale locatie heeft meer dan 2 jaar geduurd", vertelt De Decker aan VRT NWS.

"Veel eigenaars willen hun domein niet ter beschikking stellen van een festival. Natuurreservaten zijn uitgesloten. Het Ter Kamerenbos in Brussel leek me geweldig, maar is logistiek geen optie. Ik had het bijna opgegeven, tot ik aan Perk dacht." 

"Als eerstejaarsstudent heb ik de typische kasteeltorentjes vaak gezien tijdens de autoritten naar Brussel. Ik mocht niet op kot, dus ik werd door mijn vader vanuit Keerbergen naar de universiteit gebracht. Het kasteel heeft mij altijd gefascineerd."

"Gelukkig was de graaf na onze eerste ontmoeting meteen enthousiast over een samenwerking. Dat is hij na 10 jaar nog altijd. We dragen goed zorg voor zijn tuin. Uiteindelijk doen wij met Paradise City op een moderne manier waarvoor kasteeltuinen ooit bedoeld waren: grote volksfeesten organiseren."

Naast het groene decor onderscheidt Paradise City zich van in het begin met een groene filosofie. Lang voor de verplichte invoering van herbruikbare bekers gebruikt Paradise City ze vanaf hun eerste editie in 2015, als eerste grote Belgische festival. Ook met puur vegetarische festivalkost en de inzet van hernieuwbare energie is het festival een voorloper.

"Het is altijd onze ambitie geweest om duurzaam te ondernemen in de muziekwereld. Maar duurzaamheid is geen wedstrijd, dus we delen onze expertise. Wij tonen hoe je op een groene manier een evenement organiseert zonder dure technologie. Wat we doen, is geen rocket science."

"Dat betekent niet dat groene keuzes voor de hand liggen. Het vraagt altijd extra tijd en energie om te onderzoeken hoe groen je iets kan doen. Het kost in eerste instantie extra geld, zonder dat het direct iets opbrengt. Je moet het zien als een langetermijninvestering."

"Onze eerste 2 jaar waren enorm verlieslatend, zeker de regeneditie in 2016. Door alle modder was er enorm veel schade op het terrein, met extra kosten tot gevolg. Geen idee waarom we toen niet de boeken hebben neergelegd. Ik ben altijd blijven geloven in ons project, dus de eerste groene cijfers na de 3e editie deden deugd."

"Pas na 5 jaar stonden we er financieel. Een festival rendabel krijgen, is een werk van lange adem. Eigenlijk had ik in de beginjaren geen flauw benul", lacht De Decker. "Als je vooraf weet wat er allemaal bij komt kijken, dan begin je er niet aan."

De ambitie om tegen 2025 volledig op hernieuwbare energie te draaien, haalt Paradise City niet, maar het festival is op de goede weg. "We landen dit jaar op 80 procent hernieuwbare energie. Die laatste loodjes zijn een pak moeilijker dan gehoopt."

"We hebben weer 30 procent meer zonnepanelen dan vorig jaar op het terrein en ook extra batterijen, maar we hebben structureel te weinig ruimte daarvoor. Biosdiesel blijft dus het plan B. Tegelijk hebben we bekeken waar we ons energieverbruik kunnen verlagen. We hopen volgend jaar volledig op hernieuwbare energie te draaien. Daar werken we vol vertrouwen naartoe."

Uit onderzoek van de VRT NWS-podcast Het Klimaat blijkt dat naast de inzet van dieselgeneratoren het transport van publiek en materiaal het meest doorweegt op de klimaatimpact van festivals.

Met nachttreinen naar Brussel, Mechelen, Antwerpen, Gent, Leuven en Hasselt, een elektrische shuttlebus naar het station van Vilvoorde en een grote fietsenstalling wil Paradise City bezoekers overtuigen om de auto thuis te laten. Het festival hoopt dat 30 procent van de bezoekers voor de trein kiest. En ze proberen ook artiesten te overtuigen.

"Het helpt dat wij geen grote namen boeken die met privéjets reizen. We hebben om die reden al artiesten laten schieten. Dj’s uit progressieve milieus in Londen of Berlijn delen onze bezorgdheid over het klimaat. Als hun tourschema het toelaat, nemen ze de trein naar Paradise City. Maar een vlucht van 1,5 uur past altijd makkelijker in iemands agenda dan een treinrit van een halve dag."

De toekomst van Paradise City ligt niet alleen in Perk. Het kernteam van 25 medewerkers organiseert al 5 festivals, waaronder het vernieuwde Jazz Middelheim in Antwerpen en Paradies Garten Festival in Wenen, Oostenrijk.

"Met 15.000 bezoekers per dag hebben we onze limiet op Paradise City bereikt. Anders komt de intimiteit en muziekbeleving in het gedrang. We willen een gezellig boetiekfestival blijven, in een groene omgeving waar de podia ver uit elkaar liggen." 

"Tegelijk willen we als bedrijf groeien door ons aantal evenementen uit te breiden. We specialiseren ons in kleine festivals waarbij de beleving qua scenografie en geluid belangrijk is. Dankzij sociale media is Paradise City een begrip geworden in de internationale elektronische muziekwereld."

De kern van de programmatie blijft underground elektronische muziek. Twee uitschieters dit jaar: een nieuw podium genaamd ‘The barefoot stage’, waar je blootvoets kan dansen in het gras of uitrusten op tapijten op rustige muziek, en de meezingers van Kate Ryan op vrijdagavond.

"Onze affiche moet vernieuwen, verrassen en een ziel hebben, maar we zijn geen muzieksnobs. De jonge mensen in ons team hadden het idee om Kate Ryan te vragen voor onze 10e verjaardag. Ik ben ervan overtuigd dat ons publiek haar gaat appreciëren. Zeg nu zelf: meezingers als ‘Desenchantée’ zijn toch een perfecte afwisseling op pure beats?"

"Daarnaast eren we voor onze 10e verjaardag enkele founding fathers van de elektronische muziek, zoals Jeff Mills of Theo Parrish. We zijn enorm trots dat we de Franse dj/producer Laurent Garnier hebben geboekt. Na deze zomer zou hij stoppen met grote shows."

"Op Paradise City willen we niet enkel de grote hypes boeken, maar ook de rijke legacy van elektronische muziek eren en introduceren bij de jonge generatie. In een ideale wereld boeken we geen headliners meer, als het van mij afhangt. Hoe meer onze bezoekers op ontdekking gaan langs de verschillende podia, hoe beter."