Antwerpse daklozen getuigen over recent geweld: "Wij zijn gemakkelijk slachtoffer"

Op amper 2 weken tijd waren er enkele gevallen van zware agressie tegenover daklozen in de buurt van Schijnpoort. Een man raakte verlamd nadat een deelscooter op hem werd gegooid in de metro. Een vrouw werd door 3 mannen in elkaar geslagen, een andere vrouw werd met stenen bekogeld en een slapende man werd afgeranseld met een ketting. 

De daklozen die we konden spreken in daklozenopvang De Biekorf getuigen over het geweld. "Ongeveer een week geleden is een vriendin van mij in het ziekenhuis beland", vertelt een man die nog maar enkele maanden dakloos is en liever anoniem getuigt.

"Er kwamen een paar gasten voorbij, één van hen riep 'marginalen', en toen ontstond ruzie. Die vriendin is in het ziekenhuis gestampt. En in metro Schijnpoort, zat een jongen op de trap omdat hij kou had. Ze hebben dan een bromfiets over de reling gegooid op zijn rug. Hij ligt nu in het ziekenhuis, dat is toch echt niet nodig. Ik vind dat erg."

Ook Maliki, die al 4 jaar dakloos is, verwijst naar de agressie tegenover de dakloze vrouw. "Een kennis van mij, een warme en goedlachse dame, Peggy, ligt nu in het ziekenhuis nadat ze door 3 kickboksers in elkaar is geslagen. Dat is allesbehalve oké. Mensen vinden: jij bent uitschot, en jij bent voor mij een bokszak. Ik vind het schrijnend hoe we behandeld worden, door mensen die een bekrompen idee hebben over ons."

"Ik denk dat mensen zich veel laten leiden door vooroordelen", zegt de man die liever anoniem wil blijven. "Achter de Free Clinic ligt wel eens een injectienaald enzo, daar ben ik ook geen voorstander van, en daardoor worden we gestigmatiseerd. Dat is spijtig, want er zijn ook veel daklozen die hun best doen om die vooroordelen tegen te gaan."

De man verwijst ook naar de Sinksenfoor. "Er zijn heel veel mensen op een plek waar ook veel daklozen leven. Sommigen zoeken de confrontatie op. Het voelt alsof ze ons echt moeten hebben."

"Echt bang ben ik niet, maar ik ben wel wat ongeruster geworden. Dikwijls is er hier onder elkaar ambras, maar soms ook buitenstaanders die volgens mij speciaal hierheen komen om daklozen te pesten of erger. Soms heb ik het gevoel dat ze ons viseren. We zijn als daklozen een gemakkelijk slachtoffer. Gisteren was er een man die op het voetpad lag, iemand kwam voorbij, en stal al zijn spullen."

Ook een hulpverleenster, die in de Biekorf werkt, merkt dat de samenleving ruwer wordt. "Het is heel voelbaar dat de hardheid, het individualisme, de agressie en de angst stijgen. Niet alleen bij daklozen, maar ook in andere facetten van de maatschappij. Dat is wel angstaanjagend. Het is een chronisch probleem." 

"De problematieken die we hier zien, worden ook ingewikkelder", vult de hulpverleenster aan. "Vroeger was onze doelgroep in de Biekorf duidelijk: mensen hadden een verslavings- of psychische problematiek. Nu komen er hier veel mensen die verschillende problematieken hebben, en dat is veel moeilijker om op te lossen. De psychiatrie zit vol, de gevangenissen zitten vol, vandaar die angst, machteloosheid en frustraties. Het is groter dan enkele gevallen."

Robert (48) leeft al 4 jaar op straat. "Ik loop ongeveer 30 kilometer per dag, de hele stad door, en overal zie je dingen gebeuren. Ongeruster ben ik niet echt, want ik zoek plekken op waar niemand me ziet of stoort", zegt hij.