Ronse moet informatieborden en stadsmagazine zowel in het Frans als Nederlands opstellen, zegt een rechter

Het waren enkele Franstalige inwoners die een tijd geleden een rechtszaak hadden aangespannen tegen de stad Ronse. Ze vonden dat de stad Ronse, een faciliteitengemeente, de taalwet niet naleefde. De stad Ronse zelf liet altijd weten dat een rechter het Verdrag van de Rechten van de Mens er kan bijnemen om aan te tonen dat de rechter ook anders kan oordelen. 

Ronse is een faciliteitengemeente. Dat betekent dat het een gemeente is die officieel in een eentalig taalgebied ligt, maar waar de grondwet bepaalt dat gemeentelijke diensten ook in een andere officiële landstaal worden aangeboden. Dus zou Ronse gemeentelijke zaken ook in het Frans moeten aanbieden. 

Dat gebeurde volgens enkele Franstalige inwoners al een tijd niet meer. Zo lieten ze weten dat de straatnaamborden, wegwijzers en aanduidingen in het stadhuis niet altijd in de 2 landstalen waren opgesteld. Ze trokken naar verschillende rechters. Eerder liet het Grondwettelijk Hof weten dat Ronse de taalwetten moet toepassen. Maar de stad Ronse was niet van plan dit te doen en is dan opnieuw naar de rechter gestapt. 

Nu heeft een rechter in Oudenaarde beslist dat de stad de tweetaligheid van de gemeente moet respecteren. Dus moet de stad alle gemeentelijke zaken in het Frans en in het Nederlands opstellen. Gebeurt dit niet, dan moet de stad 1.000 euro per week betalen. De stad krijgt nu 6 maanden de tijd om alle aanpassingen op hun grondgebied te doen.

Meester Hans Van de Cauter, die de actievoerders vertegenwoordigt, vindt het vonnis een logische zaak. "Het gaat hier om een wet van 1966 die door iedereen gerespecteerd moet worden, ook door de stad Ronse. Er is geen enkele reden waarom Ronse de taalwetgeving niet zou moeten respecteren. Er is nu tijd genoeg om op een goedkope manier aanpassingen te doen."

Ronse kan nog altijd in beroep gaan, maar de stad moet de aanpassingen wel doorvoeren.