"Ik wil er iets aan doen voor ik neerval." Manu Van Acker praat eerlijk over zijn gevecht met zijn eigen lichaam in de podcast 'Peter Van de Veire & de zandloper'. Hij schoot als een komeet omhoog, de showbizz in, maar haat de keerzijde van zijn bekendheid. "Vroeger heb ik zelfs iemand zijn telefoon afgenomen toen hij foto’s van mij probeerde te nemen, terwijl ik aan het feesten was.”
Manu Van Acker: "Ik wil niet op een dag neervallen door mijn lichaam"
Mona Junger
Gepubliceerd:
“Ja, ik wil iets veranderen aan mijn zwaarlijvigheid”, zo antwoordt Manu Van Acker volmondig Peter Van de Veire. “Omdat ik zeker wat gezonder moet worden. Ik heb niet de ambitie om zeer mager te worden, want zo ben ik niet.”
“De kans op hart- en vaatziekten is groter”, beseft Manu. “Ik wil niet op een dag neervallen door mijn lichaam. Het is meer dan 'eet wat minder en sport wat meer'. Het is een klik in je hoofd. Een heel lastige weg. Een gevecht tegen jezelf, tegen je hoofd, tegen je lijf, waarin je faalt en moet herbeginnen.”
Moeilijk onderwerp
“Ik heb alle mogelijke manieren geprobeerd, sinds mijn kindertijd al. Diëten, sporten, alles. Het is heel vermoeiend om te moeten herbeginnen. Het gaat stap per stap.” De altijd zo mondige Manu vindt het duidelijk een lastig onderwerp om over te praten. “Het is het eerste wat men ziet en mensen hebben er altijd zoveel vragen over.”
Manu Van Acker vertelt bij Peter Van de Veire & de zandloper over zijn zwaarlijvigheid
Verliefd op radio, maar niet op bekend zijn
Manu Van Acker beleeft zijn droom. Hij wilde als kind al acteur worden en werd tijdens zijn opleiding aan de kunstschool RITCS verliefd op de radio. Maar de bekendheid vindt hij soms lastig.
"Op restaurant zitten, een avond doordrinken op café … Het gaat niet meer zonder aangesproken te worden en dat vind ik superjammer", zegt hij. "Af en toe doe ik het nog eens, maar dan maken mensen ongevraagd foto’s en video’s van mij. Hoe zatter mensen worden, hoe sneller hun remmen verdwijnen. Ik ben op dat moment met mijn vrienden, dus wil met rust gelaten worden."
In het begin werd Manu dan kwaad. "Het voelt zo onwennig. Ik herinner me een nieuwjaarsnacht, net na mijn deelname aan het tv-programma 'De Slimste Mens ter Wereld'. Mensen namen foto’s, maakten filmpjes. Ik heb toen echt gsm’s afgenomen en geroepen: ‘Je doet dit nu weg!’ Ik voelde me gepakt in mijn privacy."
Een zichtbare job
"Soms zeggen mensen dat het erbij hoort, maar ik vind van niet", zegt hij. "Mijn job is zichtbaar. En ja, het is leuk om uitgenodigd te worden op een première hier of een voorstelling daar. Maar je wil soms ook gewoon samenzijn met je vrienden of familie. En dat lukt niet meer altijd."
Op restaurant zitten of een avond doordrinken op café gaat niet meer, dat vind ik superjammer.
Sindsdien mijdt Manu plekken of situaties: “Ik ga niet gauw meer een dag naar een pretpark. Toevallig deed ik dat nu wel onlangs. Ik ging samen met mijn goede vriend Seppe (Red Sebastian) naar de opening van het nieuwe seizoen van Plopsaland. We deden er drie kwartier over om van aan de ingang tot de eerste fonteinen te raken. Je kan nu denken: Met twee naar Plopsaland gaan, is dat er dan niet om vragen?"
Niet alleen kommer en kwel
"Soms willen wij ook gewoon iets leuks doen. Een tijdje terug ging ik met mijn zus van 12 jaar naar de musical van de Drie Biggetjes. Ze zei toen: ‘Manu, al die mensen kijken naar ons en ze zeggen jouw naam.’ Zij had het niet door.”
Ondertussen wordt hij niet meer boos en kan hij de reacties filteren: “Nu glimlach en knik ik. Ik laat hen snel een foto nemen. Het is ook niet allemaal kommer en kwel. Het kan ook leuk zijn. Mensen komen naar je toe en geven je complimenten. Of vertellen je waarom ze je zo goed vinden. Mensen zeggen: ‘Ik kan er niets aan doen, maar als ik je zie, moet ik vanzelf lachen.’ Dat is een supermooi compliment."
