Op vakantie met een elektrische auto? Goed plannen en 2 of 3 laadpassen op zak

Met de elektrische wagen op vakantie - het zorgt bij heel wat mensen toch voor 'laadpaalstress'. Een factor die daartoe bijdraagt: de wildgroei aan laadpassen, die je nodig hebt om aan publieke laadpalen te betalen.  

Eerst en vooral, elektrisch laden is er de voorbije jaren enorm op vooruit gegaan. In heel Europa zijn er nu bijna 1 miljoen publieke en semi-publieke laadpalen. 150.000 daarvan zijn snelladers. Dat maakt op reis gaan met de elektrische wagen al een stuk eenvoudiger. 

En nog meer goed nieuws: laadpassen zijn de voorbije jaren ook compatibeler geworden. Dat is Europees verplicht sinds 2024. Je hebt er dus minder verschillende nodig om zeker te zijn dat je kan laden. Toch zijn er nog enkele dingen om in het achterhoofd te houden.

"Zorg dat je 2 of 3 laadpassen hebt", zegt Gert Verhoeven van VAB. "Er zijn enkele grote spelers, denk aan Blink Charging en EDI. Bij zulke grote spelers kan je wel een goede dekking verwachten." Andere grote spelers zijn Shell Recharge, Stroohm, ChargeMap en Plugsurfing.

Want dat een laadpas compatibel is, betekent nog niet dat je goedkoop kan laden. "Als je met een laadpas van de ene speler bij de andere gaat laden, gaat dat perfect werken. Maar de kostprijs per kilowatt is vaak een stuk hoger. Als je zo goedkoop mogelijk wil laden, heb je dus best meerdere bij." 

Zo'n laadpas vraag je eenvoudig aan online. "Je kan dan vaak kiezen voor een abonnementsformule of gratis laadpas. Met zo'n abonnement ga je minder betalen per kilowattuur. Maar als je dat niet frequent gebruikt, is dat vaak niet de moeite."

Bij snelladers kan je vaak ook betalen met je credit card. Al zou Verhoeven dat niet per se aanraden. "Je geeft best je voorkeur aan een laadpas, behalve als dat niet anders kan. Over het algemeen zullen de kosten dan lager liggen."

En er zijn nog andere afwegingen die je best maakt als je laadt aan een snellader. "Je betaalt ook voor de tijd dat je er staat. Dus het loont niet om de auto 5 minuten in te steken aan een snellader terwijl de kinderen even naar toilet gaan, als je je tijdslot niet ten volle kan gebruiken."

Anderzijds verbeterde de laadsnelheid al veel, waardoor je nu op 20 tot 45 minuten je elektrische wagen tot 80 procent kan opladen. Daarna gaat het veel trager. Je kan dat proces vergelijken met een fietsband: hoe verder die al is opgepompt, hoe moeilijker het is om er lucht bij te krijgen. 

En weet je dan op voorhand hoeveel je zal betalen? "In principe is het Europees verplicht dat de prijzen geafficheerd staan, maar in de praktijk is het soms moeilijk om te achterhalen wat je betaalt. Die transparantie is nog niet wat het moet zijn", legt Verhoeven uit.

Aan snelladers zal je wel een display zien die de volledige prijs toont, maar bij tragere laadpalen ben je soms aangewezen op een qr-code.

"Je wordt dan doorgestuurd naar de site van de uitbater, waar je een account moet aanmaken. Maar je moet je inbeelden dat je in een Spaans dorpje staat en dat je op een Spaanse website een profiel aanmaakt, om dan te zien wat die laadbeurt potentieel gaat kosten. Er is op dat vlak dus nog veel verbetering mogelijk."

Daarnaast kunnen er nog kosten opduiken zoals een connectiekost, een roamingkost, een transactiekost of de zogenaamde 'idle fee', een kost die je betaalt wanneer je opgeladen wagen een paal bezet houdt. Die laatste is er om te vermijden dat mensen van de plek gebruikmaken om te parkeren. Wanneer er zo een tarief van toepassing is, wordt dat normaal gezien aangegeven.

"Plan je reis goed en stippel je traject uit. Kijk waar er grote laadstations zijn. In Frankrijk denk ik bijvoorbeeld aan Total, Tesla of Ionity. Je kan dan ook al eens op voorhand gaan kijken of die compatibel zijn met jouw laadpas", zegt Verhoeven. Er bestaan ook websites waar je kan zie n hoeveel een laadbeurt gaat kosten.

En tot slot: "wat ik ook nog altijd aanraad is dat je een kabel meeneemt waarmee je gewoon in het stopcontact kan laden. Dat gaat heel traag, maar dan heb je altijd een plan B."