Eén op de drie daklozen in Brussel is een vrouw

In november vorig jaar telde Bruss’help 9.777 mensen zonder dak of thuis in het Brussels Gewest. Om de achtergrond achter die cijfers te vatten, hield de hulpinstantie een grootschalige enquête. In totaal werden 5.134 vragenlijsten ingevuld door 72 veldorganisaties.

De resultaten tonen aan dat het stereotype van de dakloze, oudere man niet overeenstemt met de realiteit. Hoewel zij nog steeds in de meerderheid zijn, blijkt één op de drie daklozen een vrouw te zijn. In één op de tien gevallen gaat om alleenstaande moeders.

De vrouwen kampen met instabiele situaties en worden vaak opgevangen bij bekenden of in tijdelijke structuren. Dat maakt dat de ze meer blootgesteld worden aan risico’s op geweld of uitbuiting, aldus Bruss’help.

Meer algemeen blijken relationele breuken, zoals familieruzies of scheidingen, de meest genoemde oorzaken van dakloosheid. Het rapport wijst op het verlies van de veiligheid die sociale relaties bieden en het isolement als gevolg.

Verder toont het onderzoek aan hoe diep bestaansonzekerheid verankerd is. Een op de vier daklozen in de noodopvang bleek al meer dan twee jaar in die situatie te zitten. Een derde van de mensen in de opvangcentra had al meer dan twee jaar geen vaste woning meer.

Wat de hulpinstanties ook zorgen baart, is dat één op die vier daklozen niet over een geldig verblijfsstatuut beschikt. Dat impliceert immers ook geen toegang tot sociale rechten en dus geen bestaansminimum. “Het bevestigt hoe diepgeworteld extreme kwetsbaarheid is bij wie buiten het sociale beschermingssysteem valt", klinkt het.

Samen met een hele rist andere hulporganisaties, schaart Bruss’help zich daarom achter een 'Masterplan' dat tegen 2030 het aantal daklozen wil terugdringen. In grote lijnen gaat dat om preventieve maatregelen om thuisloosheid te voorkomen, een garantie op toegankelijke huisvesting, waardige opvangalternatieven voor gezinnen en vrouwen, en een versterkte ondersteuning voor hulpverleners.