De Verenigde Staten hebben bij de aanval op Iran 14 'bunkerbommen' gebruikt. Het is de eerste keer dat die massieve bommen werden ingezet. Hoe werken die precies?
VS dropte deze nacht 14 'bunkerbommen', hoe cruciaal waren die in de aanval op Iran?
Tobias Santens
Gepubliceerd:
In het kort:
De Verenigde Staten beschikken als enige over de GBU-57 'bunkerbommen', die tot 60 meter diep kunnen doordringen in gewapend beton.
Volgens een Amerikaanse overheidsbron zijn er vannacht 6 B-2-bommenwerpers ingezet om 12 bunker busters op Fordow te droppen.
Israël had eerder al Amerikaanse hulp gevraagd om de diepgelegen Iraanse nucleaire site Fordow te raken, waar Iran uranium verrijkt in circa 3.000 centrifuges.
Enkel van de Verenigde Staten is geweten dat ze zogenoemde 'bunker busters' hebben, voluit de GBU-57 MOP of "Massive Ordnance Penetrator". De bom is bijzonder door z’n harde huls en gewicht, waardoor het mogelijk is om diep door te dringen in gewapend beton, naar schatting tot zo'n 60 meter diep.
De bom weegt zo veel - tot 13.600 kilogram of bijna 14 ton - dat enkel Amerikaanse B-2-bommenwerpers hem kunnen dragen. Die bommenwerper kan 2 van de 'bunker busters' tegelijk vervoeren.
Jens Franssen legt uit wat de bom zo uniek maakt.
De bom heeft een gps-systeem en wordt ingezet voor precisiebombardementen op plaatsen die andere bommen moeilijk kunnen bereiken. Hij kan zo worden ingesteld dat die op het meest geschikte moment ontploft, bijvoorbeeld pas in een holte diep onder de grond. De springlading weegt zo'n 2.700 kilogram.
Nucleaire site in de bergen
Bij de aanval van vannacht was de nucleaire site van Fordow 1 van de 3 doelwitten. Iran verrijkt daar uranium diep onder de grond, ingebed in een berg. Israël had daar al de hulp van de VS voor gevraagd, omdat het de Amerikaanse B-2-bommenwerpers en GBU-57-bommen goed kon gebruiken.
Amerikaans minister van Defensie Pete Hegseth bevestigde dat er 7 B-2-bommenwerpers ingezet om 14 bunker busters op Fordow te droppen.
De site van Fordow, in de buurt van de stad Qom, is de 2e grootste site waar Iran uranium verrijkt, na de site in Natanz. De verrijking gebeurt in ronddraaiende cilinders, zogenoemde centrifuges, waarvan er zo’n 3.000 in Fordow zouden staan.
